Mag-log inHabang patuloy siyang kumakain, unti-unting gumaan ang pakiramdam niya. Ang lungkot at kahungkagang bumalot sa kanya mula nang umalis si Jaelan ay tila napupunan ng mainit na pagkaing nasa harapan niya. Hindi niya inaasahang ang isang simpleng hapunan ay makapagbibigay sa kanya ng ganitong kapanatag
“Posibleng naroon din si Hailey mamayang gabi.”Lumingon nang tuluyan si Jaelan at ipinasok ang dalawang kamay sa mga bulsa ng pantalon. Nakatitig siya kay Fierra, seryoso ang ekspresyong mahirap basahin. Ilang saglit siyang naghintay bago muling nagsalita.“Hindi ba't ayaw mong magkasama kami ni Ha
Pagmulat ni Fierra, bahagya nang nakabukas ang mga kurtina sa silid. Sumisilip mula roon ang sinag ng araw sa hapon, na nag-iwan ng ginintuang liwanag sa sahig. Sandali siyang nanatiling nakahiga habang nag-aadjust ang kanyang mga mata sa liwanag, saka bahagyang lumingon sa may bintana.Doon niya na
Pagdating ng elevator sa kanilang palapag, maingat na binuhat ni Jaelan si Fierra at inilabas siya roon. Binuksan niya ang p***o ng apartment at dumiretso sa silid-tulugan, saka marahang inihiga ang babae sa kama upang hindi maapektuhan ang sugat nito.Pagkatapos, nagtungo siya sa kusina upang kumuh
Pagbukas ng elevator sa kanilang palapag, nagkataong naroon din ang kapitbahay nilang nakatira sa ibaba. Napatigil ang matanda nang mapansin ang cast sa kanang braso ni Fierra. Mabilis ding lumipat ang tingin nito kay Jaelan, na matangkad at maayos ang tindig habang buhat ang babae.Biglang nagliwan
Pagkalabas ng sasakyan sa tarangkahan ng ospital, matagal na nanatiling tahimik ang loob nito. Tanging mahinang ugong ng makina at ingay ng mga sasakyang dumaraan ang maririnig habang patuloy silang naglalakbay palayo sa ospital.Nakasandal si Fierra sa upuan ng pasahero, bahagyang nakatagilid ang u
“Masaya,” sagot niya nang walang pag-aalinlangan.“Kung masaya ka, masaya na rin ako.”Sanay si Kerstyn sa ganitong maliliit na laro, mga salitang may lambing, mga titig na may pang-akit, na para bang ang lahat ng emosyon niya ay nasa kamay ni Kian.At tulad niya, tinatamasa rin iyon ni Kian. Hinigp
“Kahit marami?”Ngumiti si Kian, halatang nabasa ang iniisip niya. Bahagya siyang yumuko at dahan-dahang ngumiti. “Sa’yo ang card ko. Unlimited. Swipe mo lang.”Sa kanya, sapat na ang secondary card.Nagpalitan sila ng card, isang munting laro, isang tahimik na kasunduan, at isang uri ng lambing na
Tumango si Kian. “Stay at the villa. Hihintayin niyo ang pagdating ko.”“Opo, Mr. Villareal.”Pagkaalis ng doktor, tahimik na nakatitig si Kerstyn sa screen, may luha pa rin sa mga mata. Diretso siyang tumingin kay Kian, ang mga matang tila naghahanap ng sandigan. “Natakot talaga ako kanina. Ikinulo
Pagkalabas pa lamang ng sasakyan sa loob ng villa compound, biglang nag-vibrate ang cellphone ni Kerstyn sa tabi niya. Isang hindi pamilyar na numero ang lumitaw sa screen.Bahagya siyang napakunot-noo bago ito sinagot. “Hello?”“Dear Miss Kerstyn,” malamig ngunit mapanukso ang tinig sa kabilang lin







