MasukMatapos ang ilang ulit na pag-ikot, tuluyan nang nakumpirma ni Fierra ang kaniyang hinala. Hindi lamang nagkataon ang pagkikita nila sa iba't ibang lugar. Talagang may mga taong sumusunod sa kaniya.‘Ngunit sino? At ano ang dahilan?’Wala siyang maisip na taong maaari niyang naging kaaway kamakailan
Ang gusto lamang niya ay tulungang maging panatag si Fierra habang kumakain. Ngunit habang ipinagpapatuloy niya ang kaniyang paliwanag, napagtanto niyang lalo lamang niyang naipapaalala sa kaibigan ang mga bagay na malamang ay nais na nitong kalimutan. Kaya hindi na niya itinuloy ang sasabihin.“Pos
Natigilan si Fierra nang makita ang halagang ipinadala sa kaniya. Noong una, sinabi lamang niya ang isang daang libong pesos upang takutin ang customer at mapaatras ito sa pag-order. Hindi niya inaasahang sa halip na umatras, talagang ipinadala nito ang buong halaga.‘Grabe, ganoon ba kalaki ang bao
“Sure!” masayang sagot ni Fierra. “Mamaya, ipapadala ko sa iyo ang link ng platform na ginagamit ko. Kung kailangan niya, puwede siyang umorder diretso roon.”Pagkababa ng tawag, agad na binuksan ni Fierra ang boosting platform na ginagamit niya. Gumawa siya ng link para sa serbisyong may abot-kayan
Ilang segundo siyang natulala bago pilit na ngumiti. “Pasensya na po, President. Hindi ko rin talaga alam.”Lalong kumunot ang noo ni Jaelan. “Hindi ba kayo, mga designer, ang laging nasa unahan pagdating sa mga bagong uso?”Napangiti si Wren nang alanganin. “Sa mundo lang po ng fashion design, Pres
Kinabukasan ng umaga, nasa opisina ng direktor ng Morning and Dusk Line, isang kilalang haute couture brand, si Wren upang iulat kay Jaelan ang naging progreso ng kanilang trabaho noong nakaraang linggo. Hawak niya ang isang tablet habang maingat na inilalahad ang mga detalye ng kanilang mga bagong
Tumango si Avi, medyo alanganin ang tingin, tila natatakot na baka magalit si Kerstyn. “May iba pang bagay na halo-halo na ro’n. Mahaba pa ang kwento…”Hindi agad nakasagot si Kerstyn. Hinaplos niya ang sentido, pilit inaayos ang gulo ng impormasyon sa isip niya. Ngunit bago pa siya makapagsalita, u
Halata namang hindi kumbinsido si Kian. Bahagya siyang napakunot-noo, ang boses ay mababa ngunit may diin. “Saan mo naman narinig ang mga tsismis na ’yan?”Ngunit sa halip na sagutin nang diretso, nagpakita si Kerstyn ng isang inosente at tila takot na ekspresyon. Tinaas niya ang kamay at inakbayan
“Then you may leave.” “Opo, Miss Kerstyn.” Nang tuluyang magsara ang pinto ng opisina, ilang segundo ang lumipas bago biglang umalingawngaw ang mababang tawa ni Kerstyn, walang pagtatago, puno ng panunuya. Isang tawang nagsasabing: Talaga bang iniisip n’yo na hindi ko alam ang laro n’yo? Matapos
Makalipas ang ilang oras, muling humarap si Kerstyn sa lapida ng kanyang ina, ngunit sa pagkakataong ito, may kasama na siya.Iniabot ni Kian ang itim na payong sa kanya upang salagin ang ulan. Lumapit siya sa lapida, inilapag ang mga puting krisantemong inihanda niya, at inayos ang ilang matatamis







