เข้าสู่ระบบHindi na pinansin ni Fierra ang mga tao sa likuran niya. Ayaw na niyang manatili roon kahit isang segundo pa. Tahimik siyang dumaan sa pagitan ng mga bodyguard at diretsong naglakad palabas ng villa.“Fierra, wait!”Wala siyang pakialam.Kasunod niya, agad ding naglakad si Jaelan. Hindi siya nag-aks
Ang dark gray na suit ay akmang-akma sa malapad niyang balikat, makitid na baywang, at mahahabang binti. Dahil nakatalikod sa liwanag, bahagyang natatabingan ng anino ang kanyang mukha, kaya hindi agad makita nang malinaw ang kanyang mga katangian.Ngunit hindi iyon naging hadlang upang maramdaman n
Nagkunwari si Fiona na hindi niya narinig ang pangungutya sa tinig ng kapatid. Sa halip, ngumiti siya nang malumanay at pilit na pinanatili ang inosenteng ekspresyon sa mukha.“Ate kita. Natural lang na may gawin din ako para sa’yo.”Hindi na hinintay ni Fardo na makasagot si Fierra. Agad niyang sin
Para sa kanila, hindi siya anak. Isa lamang siyang piyesa sa isang kasunduang maaaring pagkakitaan.Mabuti na lamang at matagal nang nawala kay Fierra ang anumang inaasahan niya mula sa pamilyang ito. Kung hindi, baka sa isang iglap ay bumalik na naman ang bigat na matagal niyang pinilit takasan, an
Napangiwi si Fierra sa sakit nang lalong humigpit ang kamay sa kanyang pulso. Ngunit hindi siya umimik. Alam niyang kahit sumigaw siya sa sakit, wala rin itong maidudulot.Sa paningin ng kanyang ama, ang pag-iyak niya ay kahinaan lamang. At ayaw niyang bigyan ito ng kasiyahang makita siyang nasasakt
“May gana ka pang magtanong?!”Sa sandaling mabanggit ang tungkol sa nangyari, tuluyang sumiklab ang galit ni Fardo. Namula ang kanyang mukha habang nanginginig ang kamay na mariing itinuro kay Fierra.“Kaninang madaling-araw, dumating dito si Gloria kasama ang ilang tao! Pinagalitan niya ako at ang
“Ayos lang ’yan, isipin mo na lang na practice,” mahinahong sabi ni Kian habang mahigpit ngunit protektado niyang hinawakan ang baywang ni Kerstyn. “Kung balang araw magtatayo ka rin ng sarili mong kumpanya, tiyak na makakaharap ka ng ganitong klase ng gulo. Mas mabuting matutunan mo na ngayon kung
Hindi nangahas si Noah na magpakita ng kahit anong kakaiba sa harap ni Kian. Pinilit niyang ngumiti. “Siyempre, wala akong tutol.”Kaya’t sabay-sabay silang lumipat patungo sa opisina ni Noah. Maayos at elegante ang interior, eksakto sa imahe niyang palaging ipinapakita.Naglibot ang tingin ni Kian.
“Balita ko,” sabi ni Kerstyn na parang walang interes habang nilalaro ang cellphone, “may alitan kayo ni Miss Wendy.”“Minor disagreement lang ‘yon,” mabilis niyang sagot. “Sibling rivalry.”“Oh.” Wala sa tonong seryoso ang sagot ni Kerstyn. Pagkatapos, parang nagkukuwento lang, idinagdag niya, “The
Iba na siya sa lalaking nasa alaala ni Kerstyn, ang batang may hawak na basketball sa isang kamay, puno ng sigla at init ng kabataan. Ngayon, bagama’t may bahagya pang kabataan sa mukha nito, mas malinaw ang pagiging kalmado at matatag. Diretso ang tindig habang pumapasok sa gusaling pang-negosyo, a







