ログイン“Wala,” mahinahong sagot ni Fierra. Bahagya siyang suminghot at pilit na inayos ang kaniyang tinig upang hindi mahalata ang bigat ng kaniyang nararamdaman. “Wala talaga akong kasama. Hindi ko lang sinasadyang buksan ang TV kanina.”Pinilit niyang magsalita nang normal, umaasang sapat na ang paliwana
“No, thanks.”Saglit na sinulyapan ni Fierra si Jaelan, na nananatiling nakatayo sa harapan niya na may madilim na ekspresyon. Kumunot ang kaniyang noo at saka siya nagpatuloy, “Gabi na. Kailangan ko nang magpahinga.”Hindi na niya hinintay ang magiging sagot ni Jaena o ng kaibigan nito. Agad niyang
Natauhan si Fierra nang marinig ang nagmamadaling tinig ni Jaena mula sa telepono. Agad niyang binuksan ang mikropono at sumagot, “Sandali lang, babalik ako agad!”Pagkasabi niyon, kaagad niyang pinatay muli ang mikropono at ibinalik ang buong atensiyon sa laro. Mabilis na gumalaw ang kaniyang mga d
Sa sobrang pagkagulat, nabitawan niya ang hawak na telepono. Bumagsak iyon sa sahig nang malakas na kalabog, dahilan upang mapatigil siya sa paghinga sa loob ng ilang sandali. Kasabay niyon, napatay ng kalaban ang karakter niyang babae sa laro. Agad na naging itim at puti ang screen, hudyat na natal
Pagkasabi niyon, tumayo si Jaelan nang walang pag-aalinlangan. Hindi na niya hinintay ang magiging tugon ni Hailey. Mabilis siyang naglakad patungo sa pintuan, iniwan ang hapunang sadyang inayos ng babae sa pag-asang magiging espesyal ang gabing iyon para sa kanilang dalawa.“Jaelan!”Nang itulak ng
Pagkatapos ng video, itinago ni Hailey ang kaniyang telepono at humarap kay Jaelan na may bahid ng pagkasabik sa mukha. Halatang hindi niya mapigilang pag-usapan ang kaniyang nalaman, lalo na't alam niyang may epekto sa lalaki ang bawat salitang may kinalaman kay Fierra.“Jaelan, kung hindi mismo sa
“Hindi pa talaga ako nakakapag-golf dito,” sabi ni Kerstyn habang naglalakad papasok. “Ang laki kasi ng Casa Merda, ang daming pwedeng gawin, hindi ko pa nalilibot lahat.”Pagbukas ng pinto, sabay-sabay na bumukas ang mga ilaw. Umupo si Kerstyn sa maliit na upuan para magpalit ng sapatos. “Nakailang
“Hindi naman,” sagot niya nang mahina, may bahagyang ngiti sa labi.Sa totoo lang, aliw na aliw si Kerstyn tuwing nakikita ang selos ni Kian, kahit kailan, kahit saan. May kakaibang lambing sa itsura nitong ganoon, at hindi niya napigilang tumingkayad at halikan ang baba ng lalaki. Mahina ngunit mal
“Kerstyn.” Halatang nagpipigil ng galit si Rodon habang binibigkas ang pangalan niya, halos nagkikiskisan ang mga ngipin. “Sa tingin mo ba, baliw ako?”Kalmado lang si Kerstyn. Nakahilig siya sa sandalan ng upuan, tila walang bigat ang usapan. “Hindi ba?” sagot niya nang walang emosyon. “Alam ng buo
“Ayos lang ’yan, isipin mo na lang na practice,” mahinahong sabi ni Kian habang mahigpit ngunit protektado niyang hinawakan ang baywang ni Kerstyn. “Kung balang araw magtatayo ka rin ng sarili mong kumpanya, tiyak na makakaharap ka ng ganitong klase ng gulo. Mas mabuting matutunan mo na ngayon kung







