MasukSa hapag, nagpatuloy ang kuwentuhan ng mga kababaihan na para bang walang nangyari. Paulit-ulit na nagbabago ang paksa, mula sa entertainment, pamilya, negosyo, hanggang sa bagong drama ni Hailey. Paminsan-minsan lamang nakikisali si Jaelan, ngunit hindi rin siya nagmamadaling umalis.Nakasandal lan
Hindi man niya alam ang magiging reaksyon ng ibang miyembro ng pamilya, alam ni Jaelan kung gaano kalalim ang galit ni Welma kay Fierra. At ngayong nagtatrabaho si Fierra bilang waitress at napunta pa mismo sa harap nito, hindi niya kayang basta na lamang umupo sa malayo at magkunwaring walang nangy
“Yes.”Mahigpit na hinawakan ni Jaena ang kamay ni Fierra at bahagya itong yumuko upang bumulong sa kanyang tainga.“Fierra, tama ang sinabi ng kuya ko.”Bahagyang pinisil ni Jaena ang kamay niya, tila nais iparamdam na may kakampi siya sa sandaling iyon.“Sa inyong dalawa ni Adrian, siya ang may ka
“May mga taong kailangan talagang matutong kilalanin kung saan sila nabibilang.”Bahagya siyang sumandal sa upuan at patuloy na nagsalita, na para bang nagbibigay lamang siya ng isang simpleng aral.“Kung ipinanganak kang para magsilbi ng tsaa at magbuhat ng tubig, huwag ka nang mangarap umakyat sa
“Hindi ko naman nakikitang masakit iyon. Katotohanan lamang naman ang sinabi niya.”Sa halip na masaktan, bahagyang ngumiti si Fierra. “Kung ganoon po, hindi naman pala masama.” Mababa ngunit malinaw ang kanyang boses. “Actually, quite pleasant. Kung gusto ninyo pong pag-usapan, sige lang po. Pag-us
Ilang segundo lamang na nakatitig si Fierra sa mensaheng ipinadala ni Jaelan bago siya tuluyang natigilan. Ngunit hindi nagtagal, mabilis niyang naunawaan kung bakit bigla nitong hinahanap ang kanyang lokasyon.Malamang ay nakita ni Jaelan ang litratong kinuha ni Hailey. Kaya pala nagmamadali itong
Hindi nangahas si Noah na magpakita ng kahit anong kakaiba sa harap ni Kian. Pinilit niyang ngumiti. “Siyempre, wala akong tutol.”Kaya’t sabay-sabay silang lumipat patungo sa opisina ni Noah. Maayos at elegante ang interior, eksakto sa imahe niyang palaging ipinapakita.Naglibot ang tingin ni Kian.
“Balita ko,” sabi ni Kerstyn na parang walang interes habang nilalaro ang cellphone, “may alitan kayo ni Miss Wendy.”“Minor disagreement lang ‘yon,” mabilis niyang sagot. “Sibling rivalry.”“Oh.” Wala sa tonong seryoso ang sagot ni Kerstyn. Pagkatapos, parang nagkukuwento lang, idinagdag niya, “The
Iba na siya sa lalaking nasa alaala ni Kerstyn, ang batang may hawak na basketball sa isang kamay, puno ng sigla at init ng kabataan. Ngayon, bagama’t may bahagya pang kabataan sa mukha nito, mas malinaw ang pagiging kalmado at matatag. Diretso ang tindig habang pumapasok sa gusaling pang-negosyo, a
“Masaya,” sagot niya nang walang pag-aalinlangan.“Kung masaya ka, masaya na rin ako.”Sanay si Kerstyn sa ganitong maliliit na laro, mga salitang may lambing, mga titig na may pang-akit, na para bang ang lahat ng emosyon niya ay nasa kamay ni Kian.At tulad niya, tinatamasa rin iyon ni Kian. Hinigp







