เข้าสู่ระบบHindi niya napigilang mamula. Uminit ang kanyang mga pisngi hanggang sa mga tainga, at pakiramdam niya'y para siyang inilapit sa naglalagablab na apoy. Hindi niya alam kung paano haharapin ang biglang paglapit nito, lalo na't tila wala itong balak na umatras.“I…” Mahina siyang nagsalita, ngunit aga
“Fierra, asawa mo ako.”Sandali siyang tumigil bago nagpatuloy, bahagyang bumaba ang tinig ngunit nanatiling mariin ang kanyang mga salita. “Ibinigay ko sa iyo ang emergency number ko para magamit mo kapag may nangyaring hindi maganda. Hindi iyon para itago mo lang sa cellphone mo.”Dahan-dahang nag
Pagkabukas ng p***o ng silid sa ospital, nakita ni Jaena si Fierra na nakasandal sa ulunan ng kama habang hawak ang cellphone sa kaliwang kamay. Walang gana itong nag-i-scroll sa screen, tila sinusubukang magpalipas ng oras habang naghihintay na may mangyari.Nang marinig ang pagbukas ng p***o, agad
“Kuya, hindi naman ako uminom—”“Kung sinasabi kong nakainom ka, ibig sabihin, hindi ka dapat magmaneho.”Hindi na siya binigyan ni Jaelan ng pagkakataong magpaliwanag. Binuksan na nito ang p***o sa driver's seat at bago sumakay ay bahagya siyang nilingon.“Sumakay ka na. Ako na ang maghahatid sa iy
Ibinigay ni Fierra ang pangalan ng ospital. Ilang ulit pa siyang pinaalalahanan ni Jaena na huwag munang masyadong gumalaw at hintayin siya roon. Pagkatapos, agad nang pinatay ng babae ang tawag upang makapaghanda sa pag-alis.Nang mailapag ni Fierra ang cellphone sa mesa, saka lamang siya nakapagpa
Nang makita niya ang pangalang Jaelan, natigil ang kanyang daliri sa ibabaw ng screen.Matagal siyang nag-alinlangan. Hindi niya alam kung bakit bigla siyang nakaramdam ng kaba sa simpleng pagtawag sa sarili niyang asawa. Marahil ay dahil sa mga nangyari kamakailan, o marahil ay may bahagi sa kanyan
Ang anyo ng taong iyon mula sa likuran… parang lalaki.Pero hindi makumpirma ni Vaiana ang hinala niya. Hindi siya basta-basta gagawa ng konklusyon. Gusto lang niyang lapitan at tiyaking tama ang kanyang iniisip.Habang papalapit siya sa gilid ng kalsada, may biglang humawak sa kamay niya.“Vaiana!
Samantala, hawak pa rin ni Felix si Vaiana. Hindi pa rin maalis ang ngiti sa kanyang mga labi."Don’t worry now, okay? We got it," malambing niyang sabi."No worries. I'm so happy," sagot ni Vaiana habang nakangiti pa rin.Lumapit ang tindero at ngumiti rin, "Galing mo, binata. Konti lang nakakakuha
Narinig ni Karen ang lahat at agad siyang umismid, malamig ang boses nang magsalita.“Siyempre para ‘yon sa ikabubuti ng anak ko! Ano bang napala ng anak ko sa pagpapakasal sa anak n’yo? Ano pa ba ang silbi ng pamilya n’yong ‘yan kundi hilahin si Kyro pababa?”Habang nagsasalita, hindi na siya nagti
Ilang araw nang sunod-sunod na bumabalik si Kyla sa opisina, kaya’t napansin na rin siya ng receptionist. Kita sa kilos ng dalaga ang pagpupursigi. Kaya’t kahit pa medyo naiilang, magalang pa rin siyang sinagot ng receptionist, “Sige po, tatawagan ko muna, pakihintay na lang po sandali.”Sa narinig,







