LOGINBago pa siya makapagsalita muli, malakas na ibinagsak ni Madam Donela ang palad sa mesa.“Sinabi kong lumabas ka. Hindi mo ba ako narinig?”Natigilan si Vince. Nang makita niyang totoong galit na ang kaniyang lola, wala na siyang nagawa kundi sumunod. Mariin siyang napabuntong-hininga at tumalikod,
“Sino ang nagsabing puwede kang tumayo? Lumuhod ka.”Napangiwi si Vince at pilit na pinipigilan ang inis.“Grandma, hindi naman kailangan. Nasa tabi mo na siya. Hindi ako luluhod sa harap niya.”May katigasan ang kanyang boses. Kaya niyang lumuhod sa harap ng kanyang lola bilang paggalang, ngunit pa
Kinabukasan, pagdating ni Sylvie sa department, una niyang pinuntahan si Mr. Lucas upang personal na tingnan ang kondisyon nito. Mas maayos na ang kalagayan ng matanda kumpara kahapon. Kaya na nitong kumain nang mag-isa, maayos ang pagkakalagay ng stent, wala ring nakitang senyales ng thrombosis, at
“Kasama ko siya sa department. Colleague ko.”“May gusto siya sa’yo?”Napataas ang kilay ni Sylvie. Hindi niya agad sinagot ang tanong. Kung tutuusin, iba ang pakikitungo ni Adrian sa kanya kumpara sa ibang kasamahan, pero hindi niya masasabi kung gusto nga ba siya nito. Marahil ay may kaunting pagh
Matapos nilang kumain, tumayo si Caelan at hinubad ang kanyang jacket bago magtungo sa restroom upang maghugas ng kamay. Naiwan kay Sylvie ang itim na blazer nito, kaya hinawakan niya iyon habang naghihintay sa labas.Ngunit hindi niya inaasahang may makikilala siya roon.“Dra. Solis? Hindi ko akala
Ang pinakamataas na restaurant sa buong syudad ay ang Mariot, na matatagpuan sa layong halos limang daang metro mula sa lupa. Pagsapit ng gabi at isa-isang pag-ilaw ng mga ilaw sa buong lungsod, para bang isang napakalaking diamante ang syudad na nakalatag sa ilalim ng kanilang mga paa. Mula sa gano
“Hindi naman,” sagot niya nang mahina, may bahagyang ngiti sa labi.Sa totoo lang, aliw na aliw si Kerstyn tuwing nakikita ang selos ni Kian, kahit kailan, kahit saan. May kakaibang lambing sa itsura nitong ganoon, at hindi niya napigilang tumingkayad at halikan ang baba ng lalaki. Mahina ngunit mal
“Kerstyn.” Halatang nagpipigil ng galit si Rodon habang binibigkas ang pangalan niya, halos nagkikiskisan ang mga ngipin. “Sa tingin mo ba, baliw ako?”Kalmado lang si Kerstyn. Nakahilig siya sa sandalan ng upuan, tila walang bigat ang usapan. “Hindi ba?” sagot niya nang walang emosyon. “Alam ng buo
“Ayos lang ’yan, isipin mo na lang na practice,” mahinahong sabi ni Kian habang mahigpit ngunit protektado niyang hinawakan ang baywang ni Kerstyn. “Kung balang araw magtatayo ka rin ng sarili mong kumpanya, tiyak na makakaharap ka ng ganitong klase ng gulo. Mas mabuting matutunan mo na ngayon kung
“Balita ko,” sabi ni Kerstyn na parang walang interes habang nilalaro ang cellphone, “may alitan kayo ni Miss Wendy.”“Minor disagreement lang ‘yon,” mabilis niyang sagot. “Sibling rivalry.”“Oh.” Wala sa tonong seryoso ang sagot ni Kerstyn. Pagkatapos, parang nagkukuwento lang, idinagdag niya, “The







