LOGINHalos mabaliw si Sylvie sa paghahanap dito. Ang unang taong naisip niyang puntahan ay si Vince. Bata man siya, naniniwala siyang tutulungan siya nito. Tutal, si Vince ang taong pinakamalapit sa kaniya noon. Kaya dali-dali siyang pumunta sa tahanan ng Cervantes, umaasang makukuha niya ang tulong na k
“Sylvie!” Namula sa galit ang mukha ni Vince. “Huwag kang lumampas sa hangganan!”“Lumampas?” Napangiti si Sylvie, ngunit walang bahid ng init ang kaniyang mga mata. “Kung ayaw mo naman, puwede ka namang umalis ngayon. Walang pumipigil sa’yo. Huwag kang magkunwaring napipilitan kang gumawa ng mabuti
Pagkalabas ni Sylvie sa ospital, agad siyang nagpadala ng mensahe kay Jaime upang ipaalam na dadalo siya sa isang dinner party. Katatapos lamang niyang magpaalam nang maglalakad na sana siya sa gilid ng kalsada para sumakay ng taxi pauwi nang biglang huminto sa harap niya ang isang itim na Bentley.
Hindi sumagot si Sylvie at patuloy lamang sa paglalakad. Para sa kanya, isa lamang iyong pagtitipon na puno ng mga taong nagsasabi ng magagandang salita sa isa't isa habang tahimik na nagkakalkulahan sa isip.Ngunit hindi sumuko si Marina. Mabilis itong humabol at patuloy na nagpaliwanag.“Iyon ang
Agad na tinakpan ni Ronie ang bibig niya.“Okay, okay. I get it. Hindi na ako magsasalita.”Tumayo siya nang mabilis at naghanap ng kung anumang dahilan para makaalis.“Ako pala... may business trip. Oo, may kailangan akong puntahan. Hindi na kita guguluhin.”Hindi na niya hinintay ang sagot ni Cael
“Eksakto. Dapat talagang magpasalamat ka kay Cynthia. Kung hindi dahil sa kanya, matagal ka nang natanggal sa trabaho. Kaya mula ngayon, matuto ka sa kanya at tigilan mo na ang pagiging mayabang at paggawa ng gulo kung saan-saan!”Halos mapailing si Sylvie sa narinig niya. Sa totoo lang, hindi na ni
Sinulyapan ni Kerstyn ang mensahe sa kaniyang telepono. Ilang segundo siyang nakatitig doon, saka siya nag-type ng dalawang simpleng salita.[Tapos na.]Pagkapadala niya, agad niya iyong binura at ibinalik ang cellphone sa dati nitong puwesto sa may bedside table, na para bang walang nangyari.Tama
Tumingin si Kerstyn sa bakanteng silid at dahan-dahang kinagat ang ibabang labi. Kung tutuusin, mas marami na siyang pinagdaanan noon, mas mabibigat, mas masakit, mas nakakababa ng loob kaysa rito. Ngunit sa pagkakataong ito, malinaw niyang naramdaman ang isang mahabang asim na dumaan sa puso niya,
Napaisip si Heber at tila may naalala. “Tama… laging may period sa dulo ang messages niya. At saka…” humina ang kanyang boses. “Magkaibigan si Sophia at ang kapatid ko. Hindi kailanman papayag ang kapatid ko na ipakilala ako sa ganitong klaseng babae. Kaya nagtaka rin ako kanina kung bakit biglang g
Hindi na napigilan ni Sophia ang sarili. Ang galit at lahat ng hinanakit na naipon sa nakalipas na sampung araw ay sabay-sabay na sumabog, tuluyang nilamon ang natitira niyang rason. Nanginginig ang mga kamay niya habang nakatitig kay Daisy, na patuloy sa pagpapakitang-kawawa, mga matang puno ng luh







