LOGINWalang duda.Ang account na naka-tag sa opisyal na announcement ng ES Group ay si Sylvie. Sa isang iglap, nagkaroon ng malinaw na sagot sa lahat.Hindi si Cynthia ang nakakuha ng investment. Si Sylvie.At hindi lamang iyon, ang mismong ES Group ang naglabas ng opisyal na pahayag at personal na itina
‘Siguradong malaki ang naitulong ni Vince.’Kung talagang napapayag nito ang presidente ng ES Group, nangangahulugan lamang na malaki ang pagpapahalaga ni Caelan sa kanyang pamangkin.Lalo tuloy naging determinado si Cynthia. Hindi niya hahayaang mawala sa kanya si Vince.Gusto niyang maging young w
Dahil may nakatakdang departmental meeting nang gabing iyon, dumiretso si Sylvie sa kanilang department matapos ang operasyon. Pagdating niya, puno na ang conference room. Agad siyang napansin ni Marina at kumaway mula sa isang bakanteng upuan, kaya walang imik na lumapit si Sylvie at umupo sa tabi
Sunod-sunod na papuri ang narinig ni Cynthia.“Talagang kahanga-hanga si Cynthia. Isang gabi lang, na-secure na niya ang napakalaking investment na ito. Parang miracle talaga!”“Tama! All-around talaga si Cynthia. Wala yatang problemang hindi niya kayang ayusin. Basta kasama natin siya, wala na tayo
“Bakit nandito ka pa?” gulat na tanong nito. “Hindi ba pupunta ka sa ES Group?”“Sa ES Group?” balik niya. “Bakit naman ako pupunta roon?”Inilapag niya ang kape sa mesa at binuksan ang computer. Wala siyang nakitang dahilan upang baguhin ang kanyang routine. Ang unang kailangan niyang tingnan ay an
Sa labas ng silid, agad napansin ni Ronie ang bahagyang nakabukas na kuwelyo ng damit ni Caelan. Isang tingin pa lamang niya roon ay sapat na upang maunawaan niya kung ano ang malamang na nangyari sa loob. Lalo pang naging mausisa ang kanyang mga mata, kaya hindi niya napigilang sumulyap sa loob ng
Tumango si Avi, medyo alanganin ang tingin, tila natatakot na baka magalit si Kerstyn. “May iba pang bagay na halo-halo na ro’n. Mahaba pa ang kwento…”Hindi agad nakasagot si Kerstyn. Hinaplos niya ang sentido, pilit inaayos ang gulo ng impormasyon sa isip niya. Ngunit bago pa siya makapagsalita, u
Halata namang hindi kumbinsido si Kian. Bahagya siyang napakunot-noo, ang boses ay mababa ngunit may diin. “Saan mo naman narinig ang mga tsismis na ’yan?”Ngunit sa halip na sagutin nang diretso, nagpakita si Kerstyn ng isang inosente at tila takot na ekspresyon. Tinaas niya ang kamay at inakbayan
“Then you may leave.” “Opo, Miss Kerstyn.” Nang tuluyang magsara ang pinto ng opisina, ilang segundo ang lumipas bago biglang umalingawngaw ang mababang tawa ni Kerstyn, walang pagtatago, puno ng panunuya. Isang tawang nagsasabing: Talaga bang iniisip n’yo na hindi ko alam ang laro n’yo? Matapos
Makalipas ang ilang oras, muling humarap si Kerstyn sa lapida ng kanyang ina, ngunit sa pagkakataong ito, may kasama na siya.Iniabot ni Kian ang itim na payong sa kanya upang salagin ang ulan. Lumapit siya sa lapida, inilapag ang mga puting krisantemong inihanda niya, at inayos ang ilang matatamis







