로그인“Hindi mo itinulak?” Mapait na natawa si Alberto. “Ibig mong sabihin, basta ka na lang pagbibintangan ng girlfriend ni Mr. De Dios? Sa tingin mo ba magsisinungaling siya nang walang dahilan?”Napakagat-labi si Kyla. Hindi niya alam kung paano ipapaliwanag ang nangyari nang hindi lalong lumalala ang
Bahagya siyang ngumiti, ngunit walang anumang kabaitan sa mga mata niya.“‘Yung malamig at seryosong Mr. De Dios na nakikita mo, performance lang iyon kapag nasa harap siya ng ibang tao. Kapag nasa pribado na kayo at wala na ang pormal niyang suot, ibang tao ang makikita mo.”Bahagyang kumislap ang
Matapos magsalita ni Alberto, agad niyang hinila palayo si Kyla. Nang tuluyang mawala sa kanilang paningin ang mag-ama, saka lamang inalis ni Sylvie ang tingin niya sa direksiyong kanilang tinahak. Pagkatapos ay kumindat siya kay Caelan, tila sadyang naghahanap ng pagkakataong asarin ito.“Caelan?”
Kahit ayaw aminin ni Kyla, kailangan niyang tanggapin na napakaganda ng babaeng nasa harapan niya. Dahil dito, lalo niyang hinigpitan ang pagkakahawak sa laylayan ng kanyang damit. Hindi pa rin siya handang sumuko."Miss Sylvie..." maingat niyang tanong, bagama't may bahid ng pagdududa at selos sa k
Napatigil si Sylvie.‘Ako, mahilig sa painting?’Napalingon siya kay Caelan na para bang nagtatanong ang mga mata niya, ‘Kailan pa ako naging mahilig sa painting?’Ngumiti lamang ang lalaki na tila walang ginawang mali."Didn't you keep asking me last night na dalhin kita rito?" mahinahon nitong tan
Pagkatapos ng tanghalian, pinarehistro ni Caelan kay Sylvie ang fingerprint niya para sa lock ng villa sa Silver Star Bay. Matapos iyon ay sabay silang nagtungo sa garahe. Pinindot ni Caelan ang remote sa kamay niya, at dahan-dahang umangat ang rolling shutter ng garahe.Sa sumunod na sandali, isang
Hinding-hindi niya kayang palagpasin ang ganoong kawalang-katarungan.Matalim ang tingin ni Kyro habang nakatingin sa mga mata sa ama ni Jamila. Halos hindi niya maitago ang pagkainis, isang kamay niya’y nakapasok sa bulsa habang malamig na ngumisi.“Mr. Serrano,” mariin niyang sabi, “you live abroa
Tumulo ang luha sa gilid ng mata ni Vaiana. Basa ang unan. Ang buo niyang katawan ay nanginginig pa rin.Hinaplos niya ang tiyan niya, mahina man, naroroon pa rin ang kirot. At kahit tapos na ang panaginip, nananatili pa rin ang takot sa kanyang dibdib.Hindi lang ito bangungot. Isa itong paalala...
Sumunod agad si Francine, “Ah, okay po.” Ngunit bago siya makalayo, muling nagsalita si Kyro. Matalim ang kanyang tingin habang pinipigil ang sarili. “I’m not used to drinking coffee made by someone else.” Biglang napatigil si Francine, nakabitin sa ere ang kilos. Ngunit si Vaiana, hindi natinag.
Patuloy pa rin ang ngiti sa mukha ng lalaki. Magaan ang kanyang boses habang nagsalita."Napadaan lang ako. Dinala ko ito para sa’yo."Mabilis namang sumimangot si Liddy at sinuklian siya ng malamig na tawa. "Ang tinatawag mong nadaanan lang ay bulaklak?""Oo," walang pag-aalinlangang sagot ng lalaki







