LOGINAgad na kumunot ang noo ni Caelan.“Cynthia?”“Mm.” Bahagya siyang tumango. “Sa tingin ko, nagsisimula na siyang maghinala tungkol sa boyfriend ko.”May bahid ng pang-iinis sa boses ni Sylvie nang sabihin niya iyon, ngunit hindi nito natakpan ang pagiging alerto niya. Ilang sandali siyang natahimik
“Tell her this from me. Kung gusto niyang malaman ang ginagawa ko, mas mabuting direkta niya akong tanungin. Huwag siyang magpadala ng mga taong susunod sa akin na parang wala siyang ibang alam gawin.”Malamig ang mga mata ni Sylvie habang dahan-dahan niyang binitiwan ang lalaki. Hindi na niya ito h
Nagulat ang driver ng sasakyang nasa likuran. Hindi nito inaasahan ang biglaang pagbilis ni Sylvie kaya ilang segundo itong natigilan bago mabilis na humabol. Tinapakan nito nang todo ang accelerator, pilit na binabawasan ang distansiya sa pagitan nila.Ngunit hindi ganoon kadaling takasan si Sylvie
Pagkaalis ni Sylvie sa Palma, ilang sandali pa ring nanatiling tahimik sina Marlon at Marilyn. Para bang naiwan sa silid ang bigat ng mga salitang binitiwan nito. Ngunit hindi nagtagal, hindi na napigilan ni Marilyn ang sarili. Agad siyang lumapit kay Marlon, halatang kinakabahan at hindi alam kung
Hindi lamang ito isang kumpanya para sa kanya.Ito ang bunga ng pagsisikap ng kanyang ina, ang negosyong pinaghirapan nitong buuin, protektahan, at palaguin sa kabila ng lahat ng paghihirap. Kaya kahit nasa ibang bansa siya, palagi niyang sinusubaybayan ang kalagayan ng Palma mula sa malayo.At isan
"Siguro nagtataka kayo kung bakit dati ay tatlumpung porsiyento lang ang shares na hawak ko, pero bigla itong naging animnapung porsiyento."Kalmado ang kanyang boses, na para bang isang ordinaryong bagay lamang ang kanyang pinag-uusapan. Ngunit sa pandinig nina Marlon at Marilyn, bawat salita ay pa
“Then you may leave.” “Opo, Miss Kerstyn.” Nang tuluyang magsara ang pinto ng opisina, ilang segundo ang lumipas bago biglang umalingawngaw ang mababang tawa ni Kerstyn, walang pagtatago, puno ng panunuya. Isang tawang nagsasabing: Talaga bang iniisip n’yo na hindi ko alam ang laro n’yo? Matapos
Makalipas ang ilang oras, muling humarap si Kerstyn sa lapida ng kanyang ina, ngunit sa pagkakataong ito, may kasama na siya.Iniabot ni Kian ang itim na payong sa kanya upang salagin ang ulan. Lumapit siya sa lapida, inilapag ang mga puting krisantemong inihanda niya, at inayos ang ilang matatamis
“Halos ganoon na nga,” sabi ni Avi habang tila may kung anong tinitingnan sa phone, halatang kuntento matapos makipagtawaran. Umupo siya nang maayos at mayabang na suminghot bago biglang nag-seryoso ang tono. “Kerstyn, let me tell you ha, you really have to be careful. Ngayon, mas tuso na ang mga la
Hinalikan ni Kian si Kerstyn nang may kaunting bagsik. Ramdam iyon ni Kerstyn, alam na alam niya na hindi iyon simpleng lambing, kundi isang tahimik na parusa. Dahil doon, naging kakaiba ang kilos niya: masunurin, maamo, at hindi umiiwas. Sa halip, sinagot pa niya ang halik nito sa mas banayad nguni







