MasukHindi niya alam kung gaano katagal siyang nakatulog.Sa pagitan ng mahimbing at mababaw na tulog, isang pamilyar na tunog ang unti-unting umabot sa kanyang pandinig, ang pag-ikot ng susi sa kandado ng pintuan.Bahagya siyang napakunot-noo.Dahan-dahan niyang iminulat ang mga mata at malabo pang tumi
Akala niya, dahil sa likas na pagiging kalmado at disente ni Jaelan, magpapanggap na lamang itong walang narinig. Hindi pala. At mas nakakahiya dahil direkta pa talaga nitong sinabi.Ilang segundo silang kapwa nanahimik bago muling nagsalita ang lalaki. Mas mababa ang boses nito ngayon, ngunit hindi
Good day, everyone! New story na po ito. Ang bidang lalaki ay isa sa mga anak nina Sylvie at Caelan De Dios. *****CHAPTER 1: [Huwag I-skip—Para sa mga Babae! Must-Watch, Pangtanggal-Stress! 🔥]Nang makita ni Fierra ang link na ipinadala sa group chat, katatapos lamang niyang magdamagang magdisen
Kakahanap pa lamang niya sa katotohanan tungkol sa kanyang pinagmulan. At ngayon, wala na siya.Tuluyang nanghina ang mga tuhod ni Sylvie. Kung hindi siya hawak ni Caelan, marahil ay tuluyan na siyang bumagsak sa lupa.Nakita ni Caelan ang sakit sa kanyang mga mata. Alam niyang hindi na niya kayang
“Dad…”Napatingin ito sa kanya.“Ako si Sylvie. Anak mo ako, pero hindi ako si Mama. Hindi ako si Liddy.” Pinilit niyang ngumiti kahit nanginginig ang kanyang puso. “Kaya, please… hayaan mo na akong umalis.”Hindi na niya hinintay ang sagot nito. Lumapit siya at niyakap si Samir sa baywang, saka isi
Hindi sumuko si Sylvie. Sa kabila ng panghihina ng katawan at hapdi sa mga pulso niya, pilit niyang hinanap ang anumang maaaring gamitin para makatakas. Napadako ang paningin niya sa isang plorera sa ibabaw ng mesa. Agad siyang nakaisip ng paraan.Dahan-dahan niyang itinulak ang upuan palapit sa mes
Tumingin siya kay Kienna, galit at poot ang nasa mga mata. “Kahit kailan, hindi mo siya makakalimutan, don’t you?”“No, Irish. Kahit ikasal man si Kienna, wala na sa akin ‘yon. Dahil I am not like you! You’re crazy, you can’t move on! Kaya itigil mo na ito.” giit ni Bryan. “Hinding-hindi kita kayang
“So ginagamit mo si Kian?”“Mmm.”Dumulas nang marahan ang daliri ni Kerstyn sa malamig na salamin, nag-iiwan ng guhit. “Why not? He can use me… so I can use him too.”Sa kabilang linya, natahimik si Avi nang ilang segundo bago bumuntong-hininga. “Kerstyn… that’s Kian. Five years older lang siya sa
“Three… two…”Pagbagsak ng huling bilang, bumukas ang pinto.Hindi biglaan pero malamig, mabigat, at nakakahilo ang presensiya. Parang biglang lumiit ang paligid.“Kian….”Agad namutla ang lahat ng nandoon kanina pang nagmamagaling. Parang sabay-sabay silang naupos, nanginginig na parang mga dahong
“Be good,” sabi niya. “Let’s eat first.”Mainit ang mga pagkain sa mesa, pero nawalan si Kerstyn ng gana. Lalo na’t ramdam niya ang tingin ni Kian, sobrang hayag, sobrang malalim, para bang may nakatagong kalahating ngiti ang bawat tingin.Hindi iyon tingin ng pagiging gentle. Hindi iyon tingin ng c







