LOGINNgunit may isang bagay sa mensahe ni Hailey na nakakuha ng kaniyang pansin. Sinabi nitong may nalaman siyang sikreto tungkol kay Fierra kagabi.Naniniwala si Jaelan na sapat na ang pagkakakilala niya sa asawa upang hindi basta-basta maghinala sa kaniya. Kaya naman, hindi niya gaanong sineryoso ang s
Sa nakalipas na dalawang taon, naging paraan niya ang paglalaro upang makalimot kahit sandali sa mga problema. Tuwing mabigat ang kanyang pakiramdam o tila hindi na niya kayang pasanin ang lahat ng pressure sa buhay, nagla-log in siya at pumapasok sa laro upang maibsan ang stress. Kahit pansamantala
Napakatahimik ng sala kaya malinaw na naririnig ni Fierra ang sarili niyang paghinga. Para bang binuhusan siya ng isang timba ng malamig na tubig. Ang pusong kanina lamang ay puno ng pasasalamat at bahagyang pananabik ay biglang nanlamig matapos makita ang larawang ipinost ni Hailey.Alam ni Fierra
Napangiti nang bahagya si Fierra. Sa totoo lang, iyon din ang balak niyang gawin. Hindi man niya alam kung paano nito naayos ang lahat, nararapat lamang na magpasalamat siya. Kung hindi dahil sa ginawa nito, malamang na patuloy pa rin siyang nagbabasa ng masasakit na komento at nag-iisip kung paano
“Bukod doon, kapag nalaman nila ang sitwasyon ng pamilya ko, hindi rin naman nila ako basta titigilan,” dagdag niya. “Sisiyasatin nila kung bakit ako nakipag-away sa pamilya ko at kung bakit tuluyan akong nakipagputol ng ugnayan sa kanila. Pagkatapos, hahanapin nila ang iba pang detalye tungkol sa n
“Kung sumunod ka lang sana kay Adrian at nagawa mong tanggapin ka ng De Dios bilang manugang nila, hindi sana mauuwi sa ganito ang Alonzo!”Hindi pa rin nakakalimutan ni Fierra ang mga salitang iyon. Maging ang galit na bumalot sa mukha ng kanyang ina habang patuloy itong nagsasalita ay sariwa pa ri
Nang tuluyan nang umalis si Solomon kasama ang kanyang mga tao, nanatili pa rin si Kerstyn sa harap ng lapida. Tahimik niyang tinitigan ang larawan sa bato, walang payong, hinayaang basain ng ulan ang kanyang balikat.Halos sampung minuto siyang nakatayo roon bago tuluyang tumalikod at maglakad pala
“Hindi pa talaga ako nakakapag-golf dito,” sabi ni Kerstyn habang naglalakad papasok. “Ang laki kasi ng Casa Merda, ang daming pwedeng gawin, hindi ko pa nalilibot lahat.”Pagbukas ng pinto, sabay-sabay na bumukas ang mga ilaw. Umupo si Kerstyn sa maliit na upuan para magpalit ng sapatos. “Nakailang
“Hindi naman,” sagot niya nang mahina, may bahagyang ngiti sa labi.Sa totoo lang, aliw na aliw si Kerstyn tuwing nakikita ang selos ni Kian, kahit kailan, kahit saan. May kakaibang lambing sa itsura nitong ganoon, at hindi niya napigilang tumingkayad at halikan ang baba ng lalaki. Mahina ngunit mal
“Kerstyn.” Halatang nagpipigil ng galit si Rodon habang binibigkas ang pangalan niya, halos nagkikiskisan ang mga ngipin. “Sa tingin mo ba, baliw ako?”Kalmado lang si Kerstyn. Nakahilig siya sa sandalan ng upuan, tila walang bigat ang usapan. “Hindi ba?” sagot niya nang walang emosyon. “Alam ng buo







