เข้าสู่ระบบHabang patuloy siyang kumakain, unti-unting gumaan ang pakiramdam niya. Ang lungkot at kahungkagang bumalot sa kanya mula nang umalis si Jaelan ay tila napupunan ng mainit na pagkaing nasa harapan niya. Hindi niya inaasahang ang isang simpleng hapunan ay makapagbibigay sa kanya ng ganitong kapanatag
“Posibleng naroon din si Hailey mamayang gabi.”Lumingon nang tuluyan si Jaelan at ipinasok ang dalawang kamay sa mga bulsa ng pantalon. Nakatitig siya kay Fierra, seryoso ang ekspresyong mahirap basahin. Ilang saglit siyang naghintay bago muling nagsalita.“Hindi ba't ayaw mong magkasama kami ni Ha
Pagmulat ni Fierra, bahagya nang nakabukas ang mga kurtina sa silid. Sumisilip mula roon ang sinag ng araw sa hapon, na nag-iwan ng ginintuang liwanag sa sahig. Sandali siyang nanatiling nakahiga habang nag-aadjust ang kanyang mga mata sa liwanag, saka bahagyang lumingon sa may bintana.Doon niya na
Pagdating ng elevator sa kanilang palapag, maingat na binuhat ni Jaelan si Fierra at inilabas siya roon. Binuksan niya ang p***o ng apartment at dumiretso sa silid-tulugan, saka marahang inihiga ang babae sa kama upang hindi maapektuhan ang sugat nito.Pagkatapos, nagtungo siya sa kusina upang kumuh
Pagbukas ng elevator sa kanilang palapag, nagkataong naroon din ang kapitbahay nilang nakatira sa ibaba. Napatigil ang matanda nang mapansin ang cast sa kanang braso ni Fierra. Mabilis ding lumipat ang tingin nito kay Jaelan, na matangkad at maayos ang tindig habang buhat ang babae.Biglang nagliwan
Pagkalabas ng sasakyan sa tarangkahan ng ospital, matagal na nanatiling tahimik ang loob nito. Tanging mahinang ugong ng makina at ingay ng mga sasakyang dumaraan ang maririnig habang patuloy silang naglalakbay palayo sa ospital.Nakasandal si Fierra sa upuan ng pasahero, bahagyang nakatagilid ang u
Samantala, hawak pa rin ni Felix si Vaiana. Hindi pa rin maalis ang ngiti sa kanyang mga labi."Don’t worry now, okay? We got it," malambing niyang sabi."No worries. I'm so happy," sagot ni Vaiana habang nakangiti pa rin.Lumapit ang tindero at ngumiti rin, "Galing mo, binata. Konti lang nakakakuha
Narinig ni Karen ang lahat at agad siyang umismid, malamig ang boses nang magsalita.“Siyempre para ‘yon sa ikabubuti ng anak ko! Ano bang napala ng anak ko sa pagpapakasal sa anak n’yo? Ano pa ba ang silbi ng pamilya n’yong ‘yan kundi hilahin si Kyro pababa?”Habang nagsasalita, hindi na siya nagti
Ilang araw nang sunod-sunod na bumabalik si Kyla sa opisina, kaya’t napansin na rin siya ng receptionist. Kita sa kilos ng dalaga ang pagpupursigi. Kaya’t kahit pa medyo naiilang, magalang pa rin siyang sinagot ng receptionist, “Sige po, tatawagan ko muna, pakihintay na lang po sandali.”Sa narinig,
Dapat ay masaya si Vaiana—ginawa ni Kyro ang bagay na gusto niya. Pero sa halip na kasiyahan, nanatili siyang tahimik, pinipigil ang sarili, at marahang pinagdikit ang kanyang mga labi.Napansin ni Kyla na pareho silang may mabigat na ekspresyon ni Kyro. Ayaw niyang manatiling malamig ang hangin sa






