LOGIN‘Tsk, tsk, tsk. Talaga namang may malaking lamang ang mga gwapo. Kahit nakahiga nang alanganin at mukhang walang pakialam sa itsura, nagagawa pa rin nilang magmukhang kaakit-akit.’Hindi maiwasang pagmasdan ni Cara ang lalaking nasa harapan niya. Masyadong lantad ang kanyang paghanga, at hindi niya
Hindi maalis ni Andrew ang tingin kay Harvey. Kung pagbabatayan ang suot nitong mamahaling kasuotan. Mula sa maayos na pagkakasuot ng kanyang suit hanggang sa bawat detalye ng kanyang pananamit, litaw na litaw ang pagiging isang taong sanay sa marangyang pamumuhay at mataas na antas ng lipunan.Ngun
Dahan-dahang sumara ang p***o ng opisina. Pagkatapos, pinaikot ni Harvey ang kanyang wheelchair upang humarap sa malalaking salaming bintana mula sahig hanggang kisame. Sa liwanag ng araw, bahagya lamang naaaninag sa salamin ang kanyang repleksiyon, samantalang sa ibaba ay abala ang mga tao sa kani-
Kalmado lamang na sinabi ni Cara ang totoo. “Pasensya na, pero kailangan mo munang dumaan sa pagsusulit bago makapasok sa kompanya. Alam mo naman, mas mahirap pa nga ang makapasok sa middle school kaysa sa inaakala mo.”Hindi maganda ang naging akademikong rekord ni Hannah. Maging ang proyekto niya
Karaniwan, si Cara ang unang dumarating sa opisina bago pa man dumating ang kanyang amo. Ngunit ngayong araw, gumawa siya ng eksepsiyon. Buong kalahating oras siyang naghintay sa ibaba ng gusali, umaasang bababa rin si Harvey anumang sandali. Subalit kahit ilang ulit siyang sumulyap sa oras, hindi p
“Boss, ayos ka lang ba?”Dahil sa biglaang pangyayari, tila tuluyan nang nawala ang tama ng alak kay Harvey. Sa halip na isipin ang sarili niyang sugat, agad niyang hinawakan ang braso ni Cara. Hindi pangkaraniwan ang kaba sa kanyang mukha habang sinusuri niya ito mula ulo hanggang paa.“Paano ka? M
Tumingin siya kay Kienna, galit at poot ang nasa mga mata. “Kahit kailan, hindi mo siya makakalimutan, don’t you?”“No, Irish. Kahit ikasal man si Kienna, wala na sa akin ‘yon. Dahil I am not like you! You’re crazy, you can’t move on! Kaya itigil mo na ito.” giit ni Bryan. “Hinding-hindi kita kayang
“Three… two…”Pagbagsak ng huling bilang, bumukas ang pinto.Hindi biglaan pero malamig, mabigat, at nakakahilo ang presensiya. Parang biglang lumiit ang paligid.“Kian….”Agad namutla ang lahat ng nandoon kanina pang nagmamagaling. Parang sabay-sabay silang naupos, nanginginig na parang mga dahong
“Be good,” sabi niya. “Let’s eat first.”Mainit ang mga pagkain sa mesa, pero nawalan si Kerstyn ng gana. Lalo na’t ramdam niya ang tingin ni Kian, sobrang hayag, sobrang malalim, para bang may nakatagong kalahating ngiti ang bawat tingin.Hindi iyon tingin ng pagiging gentle. Hindi iyon tingin ng c
Dati pa nilang kilala si Jaleno, ang buong pangalan, Jaleno Tecson, manager ng Jalson Auction House. Anim na taon na ang nakalipas nang mabuo nila ang unang ari-arian sa ilalim ng pangalang Jalson, isang negosyong nakapangalan kay Avi, pero ang laman ay dugo’t pawis nilang lahat.Pagpasok nina Kerst







