LOGINBago pa siya makapagsalita muli, malakas na ibinagsak ni Madam Donela ang palad sa mesa.“Sinabi kong lumabas ka. Hindi mo ba ako narinig?”Natigilan si Vince. Nang makita niyang totoong galit na ang kaniyang lola, wala na siyang nagawa kundi sumunod. Mariin siyang napabuntong-hininga at tumalikod,
“Sino ang nagsabing puwede kang tumayo? Lumuhod ka.”Napangiwi si Vince at pilit na pinipigilan ang inis.“Grandma, hindi naman kailangan. Nasa tabi mo na siya. Hindi ako luluhod sa harap niya.”May katigasan ang kanyang boses. Kaya niyang lumuhod sa harap ng kanyang lola bilang paggalang, ngunit pa
Kinabukasan, pagdating ni Sylvie sa department, una niyang pinuntahan si Mr. Lucas upang personal na tingnan ang kondisyon nito. Mas maayos na ang kalagayan ng matanda kumpara kahapon. Kaya na nitong kumain nang mag-isa, maayos ang pagkakalagay ng stent, wala ring nakitang senyales ng thrombosis, at
“Kasama ko siya sa department. Colleague ko.”“May gusto siya sa’yo?”Napataas ang kilay ni Sylvie. Hindi niya agad sinagot ang tanong. Kung tutuusin, iba ang pakikitungo ni Adrian sa kanya kumpara sa ibang kasamahan, pero hindi niya masasabi kung gusto nga ba siya nito. Marahil ay may kaunting pagh
Matapos nilang kumain, tumayo si Caelan at hinubad ang kanyang jacket bago magtungo sa restroom upang maghugas ng kamay. Naiwan kay Sylvie ang itim na blazer nito, kaya hinawakan niya iyon habang naghihintay sa labas.Ngunit hindi niya inaasahang may makikilala siya roon.“Dra. Solis? Hindi ko akala
Ang pinakamataas na restaurant sa buong syudad ay ang Mariot, na matatagpuan sa layong halos limang daang metro mula sa lupa. Pagsapit ng gabi at isa-isang pag-ilaw ng mga ilaw sa buong lungsod, para bang isang napakalaking diamante ang syudad na nakalatag sa ilalim ng kanilang mga paa. Mula sa gano
“Halos ganoon na nga,” sabi ni Avi habang tila may kung anong tinitingnan sa phone, halatang kuntento matapos makipagtawaran. Umupo siya nang maayos at mayabang na suminghot bago biglang nag-seryoso ang tono. “Kerstyn, let me tell you ha, you really have to be careful. Ngayon, mas tuso na ang mga la
Hinalikan ni Kian si Kerstyn nang may kaunting bagsik. Ramdam iyon ni Kerstyn, alam na alam niya na hindi iyon simpleng lambing, kundi isang tahimik na parusa. Dahil doon, naging kakaiba ang kilos niya: masunurin, maamo, at hindi umiiwas. Sa halip, sinagot pa niya ang halik nito sa mas banayad nguni
“Parang ‘sowing discord’ ito sa Thirty-Six Stratagems, ’di ba?” Sandaling nag-isip si Wendy. Kung siya ay isang tagalabas na walang alam sa loob ng laro, malamang ay maniniwala talaga siya sa palabas na ito. Masyadong malinis, masyadong eksakto, parang isang maingat na itinanim na bitag.Ngunit may
Nang tuluyan nang umalis si Solomon kasama ang kanyang mga tao, nanatili pa rin si Kerstyn sa harap ng lapida. Tahimik niyang tinitigan ang larawan sa bato, walang payong, hinayaang basain ng ulan ang kanyang balikat.Halos sampung minuto siyang nakatayo roon bago tuluyang tumalikod at maglakad pala







