MasukBago pa siya makapagsalita muli, malakas na ibinagsak ni Madam Donela ang palad sa mesa.“Sinabi kong lumabas ka. Hindi mo ba ako narinig?”Natigilan si Vince. Nang makita niyang totoong galit na ang kaniyang lola, wala na siyang nagawa kundi sumunod. Mariin siyang napabuntong-hininga at tumalikod,
“Sino ang nagsabing puwede kang tumayo? Lumuhod ka.”Napangiwi si Vince at pilit na pinipigilan ang inis.“Grandma, hindi naman kailangan. Nasa tabi mo na siya. Hindi ako luluhod sa harap niya.”May katigasan ang kanyang boses. Kaya niyang lumuhod sa harap ng kanyang lola bilang paggalang, ngunit pa
Kinabukasan, pagdating ni Sylvie sa department, una niyang pinuntahan si Mr. Lucas upang personal na tingnan ang kondisyon nito. Mas maayos na ang kalagayan ng matanda kumpara kahapon. Kaya na nitong kumain nang mag-isa, maayos ang pagkakalagay ng stent, wala ring nakitang senyales ng thrombosis, at
“Kasama ko siya sa department. Colleague ko.”“May gusto siya sa’yo?”Napataas ang kilay ni Sylvie. Hindi niya agad sinagot ang tanong. Kung tutuusin, iba ang pakikitungo ni Adrian sa kanya kumpara sa ibang kasamahan, pero hindi niya masasabi kung gusto nga ba siya nito. Marahil ay may kaunting pagh
Matapos nilang kumain, tumayo si Caelan at hinubad ang kanyang jacket bago magtungo sa restroom upang maghugas ng kamay. Naiwan kay Sylvie ang itim na blazer nito, kaya hinawakan niya iyon habang naghihintay sa labas.Ngunit hindi niya inaasahang may makikilala siya roon.“Dra. Solis? Hindi ko akala
Ang pinakamataas na restaurant sa buong syudad ay ang Mariot, na matatagpuan sa layong halos limang daang metro mula sa lupa. Pagsapit ng gabi at isa-isang pag-ilaw ng mga ilaw sa buong lungsod, para bang isang napakalaking diamante ang syudad na nakalatag sa ilalim ng kanilang mga paa. Mula sa gano
Nabigla si Wendy. Hindi biro ang mga pinagdaanan niya para makarating sa kinatatayuan niya ngayon. Bata pa lang, sinanay na rin siya sa self-defense, kahit hindi siya naging bihasa, kaya nga kumuha siya ng maraming bodyguard.Biglang napatingin si Avi kay Kerstyn, may bahid ng pagtataka. “Ibig mong
Hindi alam ni Avi kung bakit bigla siyang nakaramdam ng kaunting awa kay Kian. Parang may kung anong lungkot na hindi niya maipaliwanag, kaya sa halip na magbiro, seryoso niyang iminungkahi, “Kung talagang gusto mo si Kian… maybe you should try accepting him.”Sa buong Nancheng District, bihira ang
Mabilis na inilabas si James mula sa silid. At si Xeline, tahimik na umupo sa isang sulok, piniling manatiling isang anino sa likod ng lahat.Nang makita ni Dwyn na halos magdikit na ang noo at tainga nina Kerstyn at Kian, habang si Avi ay sadyang lumalayo sa kanya, bahagya siyang sumipol na may hal
“Wala,” sagot ni Avi, pilit magaan ang tono para mapanatag siya. “Kinulong lang niya ako rito. Sinigawan ko siya, binasag ko ang buong kwarto, wala rin siyang nagawa.”Para mas mapaluwag ang loob ni Kerstyn, tinawag pa ni Avi ang helper at nagpa-prepare ng pagkain.Wala talagang gana si Kerstyn, ngu







