LOGINJILLIAN SANTILLAN POV "MAGIGING Daddy na ako? Sa wakas, magkakaanak na tayo." nakangiting wika ni Ralph sa akin. HIndi naman ako makapniwala habang nakatitig dito. RAmdam ko ang saya sa mga mata ni Ralph. Ramdam ko ang excitement nito. "I think, we need to get married soon. Hindi naman ako papayag na ipapanganak mo ang batang iyan na hindi pa tayo kasal." muli nitong sambit. "Ralph, ano ka ba? Kasal...alam mo naman na imposible iyang sinasabi mo eh. Lalo na sa sitwasyon natin ngayun." seryosong sagot ko dito. "Walang imposble kapag ginusto ko, Sweetheart." nakangiti nitong sagot sa akin at pagkatapos nitong sabihin ang katagang iyun, basta na lang itong nahiga sa tabi ko. Akmang babangon sana ako pero mabilisang pumulupot ang isa nitong braso sa baiwang ko "I'm so tired. Ilang araw din akong walang matinong tulog. Pwede bang hayaan mo muna akong makaidlip, Sweetheart." mahina nitong samit. Wala sa sariling napatitig din ako dito at nang mapansin ko ang pagod nitong muk
JILLIAN SANTILLAN POV PAGKATAPOS kong mag-ayos, nagpasya na din akong lumabas ng aking silid. Kaya lang, bago pa ako nakalabas, wala sa sariing napakapit ako sa hamba ng pintuan Pakiramdam ko, biglang umikot ang mundo ko. Nahihilo ako na hindi ko mawari "Mam---Mam Jillian...ayos lang po ba kayo?" nag-aalalang tanong ni Manang sa akin. Mariin kong naipikit ang aking mga mata bago umiling. "Manang, paki-alalayan niyo naman po ako oh. Nahihilo po ako." nanghihina kong bigkas. "Diyos ko..naku, Mam, h'wag niyo pong pilitin ang sarili niyo na maglakad kung hindi kaya. Halika muna sa kama mo." tarantang bigkas ni Manang. Kung kaya lang ako nitong buhatin, baka ginawa na nito eh. Lalo na at feeling ko, wala talaga akong lakas. Pagdating ng kama, tinulungan pa ako ni Manang na makahiga ng maayos. Nang masigurado nito na maayos na ang stiwasyon ko, tsaka ito nagpaalam na lalabas ng muna Ipapaalam daw nito kay Mommy ang kalagayan ko "Manang, salamat po." mahina kong tugon. Mari
JILLIAN SANITILLAN POV MAHIRAP gumising sa umaga na ang unang mararamdaman mo ay hindi ang ginhawa ng pahinga, kundi ang matinding pagkahilo at pagsusuka At mas mahirap kapag alam mong wala kang ibang pupuntahan kundi ang banyo para sumuka nang sumuka. Halos hindi pa ako nakakapagmulat nang maayos ng mga mata ko kanina nang bigla akong napabangon. Parang may kung anong kumulo sa loob ng sikmura ko, paakyat sa lalamunan ko. Hindi ko na pinigilan pa. Mabilis akong bumaba ng kama at halos matisod pa sa pagmamadali papuntang banyo. At gaya ng inaasahan, halos isubsob ko na ang ulo ko sa loob ng toilet bowl. Paulit-ulit akong sumuka kahit na ang totoo, halos wala nang laman ang sikmura ko. Hindi lang naman kasi pagsuka ang problema eh. Lahat ng mga pagkain na inihahain sa harapan ko ay hindi ko makain. Ni ang maamoy, ayaw ko din. Walang laman ang sikmura ko, pero parang ayaw pa rin tumigil ng katawan ko. Nanginginig ang mga kamay ko habang nakahawak sa gilid ng toilet bowl,
JILLIAN SANTILLAN POV "Kailangan natin masigurado ang kalagayan mo, anak. Para na din mabigyan ka ng tamang intervention at bitamina tungkol sa pagbubuntis. May hospital sa kabilang bayan, pumunta tayo doon para masuri ka ng isang doctor." nakangiting wika ni Mama Maureen sa akin. Kahi na ayaw ko, wala na akong nagawa kundi ang pumayag. Isa pa, patuloy pa rin akong umaasa na sana, mali. Sana delayed lang ako at itong nararanasanan kong pagsusuka ngayung umaga ay dulot lang ng stress. Kaya lang, pagdating ng hospital at pagkatapos akong suriin ng doctor, kinumpirma nito sa akin na buntis daw ako. three weeks pregnant at ang mga naranasan kong pagduduwal ay normal lang sa isang babaeng nagdadalang tao HIndi naman ako makapaniwala sa narinig. Ini-expect na ni Mommy na nagdadalang tao ako pero, ako...hindi pa rin makapaniwala. Samu't-saring damdamin ang lumulukob sa puso ko. Bigla akong kinabahan at natakot. "Mom, buntis po ako." mahina kong usal. "Hindi ba't isang malaking
"JILLIAN SANTILLAN POV MAGANDA ang farm na pag-aari ni Mama Maureen. Kaya lang, kahit na gaano pa kaganda ang buong paligid, hindi ko pa rin maiwasan na makaramdam ng matinding lungkot. Paano ba naman kasi, walang minuto na hindi ko naiisip si Ralph. Miss na miss ko na ito at ilang beses ko na ding pinigilan ang sarili ko na tawagan ito "Hinahanap niya kaya ako?" mahina kong bulong sa aking sarili. Kung sakaling hinahanap ako ni Ralph ibig sabihin mahal niya talaga ako "Anak, ayos ka lang ba? Ready na ang agahan mo, kumain ka na muna at pagkatapos nito, ililibot kita sa buong farm." nakangiting wika ni Mama Maureen. Nandito ako sa garden at hindi ko man lang namalayan na lumapit pala ito sa akin "Teka lang, mukhang maganda ang panahon ngayun ah? Gusto mo bang ipahatid ko na lang dito sa garden ang agahan mo?" muling wika nito sa akin Kaagad din naman akong tumango Wala akong ganang kumain pero, kung hindi ako kakain, tiyak akong mag-aalala naman itong si Mama sa akin.
RALPH ALEXANDER VILLARAMA POV Isang linggo ang mabilis na lumipas. Isang linggo din na walang naging balita tungkol sa nobya ko na si Jillian. Feeling ko mababaliw na ako sa sobrang pag-aalala. "HANAPIN niyo siya! Kung kinakailangan halungkatin niyo ang bawat kasulok-sulukan ng bansa, gawin niyo. Makita niyo lang si Jillian sa lalong madaling panahon!" galit ko nang utos sa imbistigador na kausap ko. Isang linggo ko pa lang na hindi nakikita si Jillian pero feeling ko, mababaliw na yata ako eh. Miss na miss ko na ito at hindi talaga ako makapag focus sa trabaho ko dito sa loob ng opisina. Pagkatapos kong makipag-usap sa imbistigador, wala sa sariling napasabunot ako sa sarili kong buhok. Nandito ako sa loob ng aking opisina pero hindi ako makapag focus sa trabaho. Ang mga papeles na nakatambak sa harapan ko ay hindi ko na maasikaso. Lumilipad ang isipan ko sa iisang tao. Kay Jillian Santillan!!! Isang malakas na buntong hininga ang pinakawalan ko. Pagkatapos noon, mabil
KATRINA POV '"Te-teka lang naman Kuya! Saan mo ba ako dadalhin?" tanong ko kay Kuya Chritopher habang mahipit pa rin ang pagkakahawak nito sa braso ko. Hindi ko alam kung anong meron at bakit ganito na lang siya kung makahatak sa akin ngayun. Na para bang nagmamadali siya. Mabuti sana kung nagpal
KATRINA POV Noong una, nag-eenjoy pa ako sa pagsusukat pero habang tumatagal, nakakapagod din pala. Hindi ko na mabilang pa kung ilang damit na ang naisukat ko hangang sa ako na mismo ang sumuko. Minsan, naiisip ko na baka pinaparusahan lang ako nitong si Kuya Christopher eh. Na wala itong maga
"Buy whatever you want, Katrina. Treat namin since we are friends naman na eh. Hindi ba, Ralph?" nakangiting wika ni Moira. Kasalukuyan silang nandito sa Carissa Villarama Shopping Center at kanina pa nila napapansin na parang bantulot si Katrina sa mga kilos nito. Iniisip na lang ng kambal na ba
Nakakapit si Katrina sa braso in Christopher habang naglalakad sila palabas ng bahay. Todo ngiti si Katrina samantalang si Christopher ay makikita ang pagiging seryoso nito sa mukha. Na para bang may malalim itong iniisip. Sa mismong bakuran lang din naman ng bahay gaganapin ang party. Nag hire







