เข้าสู่ระบบ
BILLIONAIRES TRUE LOVE BOOK 2:
MINAMAHAL KITA (ELIJAH VILLARAMA VALDEZ STORY) "Ang anak ko! Tulungan niyo ang anak ko!" umiiyak na sigaw ni Ethel habang pilit na nire-revived ng isang life guard ang anak niyang si Ezekiel na nangingitim na dulot ng pagkalunod! Kung kailan makikilala niya na ang tunay niyang ama tsaka naman nangyari ang trahedyang ito! Iniwan niya lang saglit ang anak niya dito sa gilid na dagat para bumalik sa trabaho pero pagbalik niya pinagkakaguluhan na siya ng mga tao habang pilit na isinasalba ng life guard sa pamamgitan ng pag CPR "Iligtas niyo ang anak ko! Maawa kayo sa kanya! Iligtas niyo siya!" muling sigaw ni Ethel! Tigmak ang luha sa kanyang mga mata at para na siyang mababaliw sa sobrang sakit at pag-aalala para sa kaisa-isa niyang anak! "Pasensya na Ethel pero wala na talaga eh! Wala na siyang pulso at nangingitim na siya!" walang pakundangan namang sagot ni Jennifer! isa siya sa mga life guard dito sa beach resort at siya din ang unang nakakita sa pagkalunod ng bata! Ni-rescue niya naman ito kaagad pero huli na! Nangingitim na ang bata dulot ng pagkalunod at kahit na ano ang gawin iya tuluyan na din itong nawalan ng pulso Magkakilala silang dalawa ni Ethel dahil pareho silang nagtatrabaho sa naturang beach resort na pag-aari ng mga Villarama at Santillan! "A-ano? Anong sabi mo? Hindi! Hindi totoo iyan! Hindi pa patay ang anak ko!" naghihinagpis na bigkas ni Ethel at mabilis na dinaluhan ang anak niyang wala nang buhay! Kaagad na umalingawngaw sa buong paligid ang kanyang pagtangis! Hindi niya akalain na isa isang iglap mawawala sa kanya ang anak niya! "Hindi totoo ito! Eze, anak! Ezekiel!' palahaw na iyak ni Ethel! Ramdam ng mga taong nakapaligid ang sakit na nararamdaman ng isang Ina na nawalan ng anak! Pero ano pa ba ang pwedeng gawin gayung tuluyan nang nalagutan ng hininga ang kaawa-awang bata! "Ano ang nangyari dito?" nasa matinding pagluluksa na si Ethel nang marinig niya ang isang familiar na boses! Kaagad napaangat ang tingin niya at direktang tumitig sa paparating pa lang na si Elijah na kitang kita ang pagkagulat sa mga mata nito "Ezekiel? A-ano ang nangyari sa anak ko?" galit na sigaw ni Elijah! Umalis lang siya saglit para kumuha ng pera para ibigay kay Ethel dahil iyun ang napagkasunduan nilang dalawa para tuluyang ibigay sa kanya ang kustudiya ng bata pero hindi niya akalain na sa pagbabalik niya ay madatnan niya ang anak nya sa kalunos-lunos na sitwasyon! "Elijah...I am sorry! I am sorry, nalunod siya! Nalunod ang anak natin!" humahagulhol ng bikgas ni Ethel! Hilam ang luha sa mga matang tumitig siya kay Elijah at hindi nakaligtas sa paningin niya ang pagbalasik ng hitsura nito. "No! Hindi totoo iyan! Hindi totoo iyan! Ezekiel!" galit at puno ng paghihinagpis na sigaw ni Elijah. Nanginginig ang mga kamay na akmang hahawakan niya sana ang wala nang buhay na katawan ng anak niya pero hindi niya kaya! Wala sariling bigla siyang napatayo habang nakakuyom ang kanyang mga kamao! Hindi niya kayang makita ito sa hindi kaaya-ayang sitwasyon! Hindi pa nga sila masyadong nakakapag-bonding tapos malalaman niya na wala na ito? Ang saklap! Sobrang sakit! "Ano ang ginawa mo? Bakit mo siya pinabayaan?" hindi na napigilan pa ang bugso ng kanyang damdamin. Mariin niyang hinawakan sa braso ang babaeng minsan niyang minahal at pilit na pinapatayo! "Hindi ko alam kung paano nangyari! Wa-wala akong kasalanan! Hindi ko ginusto na mapahamak ang anak natin Elijah!" umiiyak na sagot ni Ethel! Hindi niya din maiwasan na makaramdam ng takot lalo na at nakikita niya sa mga mata ni Elijah ang galit at paghihinagpis! Alam niyang habang buhay siya nitong kamuhian dahil sa nangyari sa anak nilang dalawa "Hindi mo kasalanan? PInabayan mo ang anak ko na mapahamak tapos sasabihin mo sa akin na wala kang kasalan? Fuck Ethel! Fuck you!" galit na sigaw ni Elijah! Wala na siyang pakialam pa sa mga taong nanonood sa kanila ngayun! Ang importante lang naman sa kanya ngayun ay ang mailabas ang sakit at paghihinagpis na nararamdaman ng puso niya! "Elijah, hindi lang ang nasasaktan sa nangyari sa anak ko! Mas masakit sa akin ito dahil ako ang Ina at ako ang nagpalaki sa kanya!" umiiyak ni bigkas ni Ethel! "Hindi mo siya kayang saktan? Wala kang kwenta...kung hindi dahil sa pagiging ganid at sigurista mo, hinayaan mo na lang sana na isama ko si Ezekiel sa Manila! Hindi sana siya napahamak ngayun!" galit na sigaw ni Elijah at hindi niya napigilan pa ang sarili niya! Malakas niyang itinulak si Ethel na siyang dahilan kaya ito natumba sa buhanginan! Sa mismong tabi ng wala nang buhay na katawan ng anak niya!JACQUELINE POV Sa kotse kami dumirecho ni Russell. Pagkasakay pa lang namin, mabilis na siyang umarangkada paalis. Ramdam ko pa rin ang galit niya kaya naman kaagad ko siyang hinawakan sa kamay "Sorry." mahina kong wika. Naramdaman kong kaagad din naman niyang pinisil ang kamay ko "For what?" tanong niya "Sa--sa nangyari kanina. I mean, nakita mo tuloy kung gaano kapangit ng pakikitungo ni Daddy at ng madrasta ko sa akin." sagot ko din naman kaagad. "At sa simpleng bagay na iyun, nagsosorry ka sa akin? Jackie, wala kang kasalanan. Actually, ikaw nga ang dehado eh. But, don't worry, ako ang bahala. Ang nangyari kanina, hinding hindi ko mapapalampas." seryoso niyang sagot sa akin Hindi naman ako nakaimik. Hindi ko na din kasi talaga alam kung ano ang sasabihin ko eh. Nahihiya ako dito kay Russell na natutuwa kasi, kahit na arranged marriage lang ang nangyari sa pagitan namin, ramdam ko pa rin ang pagpo-protekta niya sa akin *************** Ilang minuto na pagmamaneho, na
JACQUELINE POV "IHA, Magkapatid naman kayo at sa magkapatid dapat nagbibigayan. Maaatim mo ba na ma suspende ang kapatid mo?" nakangiting wika ni Daddy. Bigla talaga siyang kambiyo at biglang bait-baitan nang mapansin niyang kasama ko si Russell. At ngayun, nasa pangongonsensya mode na siya sa akin. Na para bang kulang nalang sabihin na ako na ang mag adjust dahil magkapatid naman kami Pero, ang totoo, aware naman talaga siya na hindi kapatid ang turing sa akin niyang si Aimee eh. Para sa babaeng iyan, isa lamang akong laruan na pwede niyang saktan kung kailan niya gusto. "O--oo nga naman, Jackie! Parang hindi mo naman kiilala ang ugali ni Aimee. Medyo maldita lang siya pero mabait naman iyan." sabat naman ni Tita Norma. Hindi ko naman mapigilan ang mapaismid. "Mabait..kailan pa naging mabait ang anak niyo? At kailan niyo pa nakitang iginalang ako niyan kahit na kaunti?" seryosong wika ko "Jackie-----" mataas ang tono na wika ni Daddy at akmang lalapit sa akin pero bi
JACQUELINE POV SA loob ng guidance counselors office, nakita ko kung gaano ka-balisa si Aimee. Kitang kita ko ang takot sa mga mata niya habang hindi siya makatingin ng direcho sa akin Ako naman, tahimik lang. Nakapatong sa basa kong kasuotan ang coat ni Russell na sinadya niya pang kunin sa kotse kanina "Are you okay?" masuyo niyang tanong sa akin habang hawak niya ang kamay ko Ang gusto niya sana kanina ay umuwi na kami para makapaligo at makapagpalit na ako ng tuyong damit kaya lang, hindi ako pumapayag. Gusto ko din kasing makita kung ano ang magiging reaction nila Daddy at nang madrasta ko sa ginawa ng magaling nilang anak na si Aimee "Okay lang ako...ang coat mo, malaking tulong para hindi ako lamigin." sagot ko din naman sa kanya. Ngumiti lang siya sa akin at ilang saglit lang, dumating na din ang iba pang mga magulang ng mga istudyante na kakampi ni Aimee. At nang makita nila si Russell, nakita ko ang matinding pag-aalangan sa mga mata nila. Kinausap na kaagad si
JACQUELINE POV “WALA----wala akong ginawa!” narinig kong sigaw ni Aimee habang mahigpit akong nakayakap kay Russell. Halos mabingi ako sa lakas ng tibok ng puso ko. Nanginginig pa rin ang buo kong katawan mula sa takot at kahihiyan na naramdaman ko kanina. Basang-basa din ang uniporme ko, malamig ang tubig na dumikit sa balat ko, at mahapdi pa rin ang kaliwa kong pisngi dahil sa malakas na pagkakasampal ni Aimee kanina. Pero habang nasa bisig na ako ni Russell, pakiramdam ko ay biglang nawala ang lahat ng takot na bumabalot sa akin. Pakiramdam ko, ligtas ako dahil nasa tabi ko na siya. Mahigpit niya akong niyakap, tila ba ayaw niya akong pakawalan kahit isang segundo lang. Ramdam ko ang mabilis niyang paghinga at ang init ng katawan niya na unti-unting nagpapakalma sa akin. “Ssshh… tahan na,” marahan niyang bulong sa akin habang dahan-dahan niyang hinihimas ang likod ko. “Nandito na ako… hindi ko hahayaan na may masamang mangyari sa iyo.” Ngunit hindi sapat iyun para
JACQUELINE POV HINDI ko na nga napigilan si Russell sa mga nais niyang gawin. Pagkatapos namin bumlii ng bag sa isang boutique, lumapit naman kami sa isa pa. At mga shop na dinaanan namin, hindi talaga pwedeng lumabas kami na wala siyang dagdag na bitbit. Kahit na ano ang pigil ko k sa kanya na huwag niya nang bilhin, ayaw talagang makinig. Ang dami niyang katwiran. Ang dami niyang palusot at kung hindi ko pa sinabi sa kanya na kailangan ko nang bumalik ng School, ayaw pa talagang paawat sa kakabili ng kung anu-ano "Hihintayin na kita." kasalukuyan nang nakahinto ang sasakyan sa tapat ng building na university nang sabihin niya ang katagang iyun. Isang oras lang naman ang klase ko ngyaung hapon. Hindi naman magtatagal sa paghihintay sa akin itong si Russell kaya kaagad na din akong pumayag "Wala ka bang ibang lakad? Baka mamaya, ma-bored ka na niyan?" seryosong tanong ko "NO...don't worry, hawak ko ang oras ko. Isa pa, nagmessage nga pala si Mommy sa akin, sa bahay na daw
JACQUELINE POV NATAPOS kaming kumain na wala naman akong ibang nahahalata mula kay Russell. Maliban sa seryoso niyang mukha at walang tigil na pasulyap-sulyap sa kinauupuna nila Jillian at Ralph Alexander, wala naman siyang ibang mga bagay na ginawa. Pagkatapos namin kumain, hinawakan niya ang kamay ko habang naglalakad kami palabas ng restaurant. Hindi ko alam kung pang show lang ba iyun, pero ayaw ko nang isipin Lalo na at nagiging normal na lang sa aming dalawa nitong si Russell na hinawakan niya ang kamay ko sa tuwing nasa labas kami "Gusto mo bang magshopping na muna?" habang naglalakad kami, narinig ko ang malambing ng tono ng boses ni Russell. Napahinto ako sa paghakbang at nakangiting hinarap siya "Alas dos pa ang sunod kong klase. May time pa ako pero ano naman ang bibilihin natin?" nakangiting tanong ko sa kanya Saglit siyang nag-isip at hinila niya ako patungo sa kalapit na boutique. "Dito, pumili ka ng gusto mo at bibilhin ko." nakangiti niyang wika. Kaaga
THIRD PERSON POV LABIS nagdiriwang ang kalooban ni Rebecca habang supsop niya ang ulo ng alaga ni Elias. Sa wakas, mukhang maisakatuparan na din ang matagal niya nang nais. Iyun ay ang muling matikman ang langit sa piling ng binata. Parang siyang isang gutom na mandirigma na tuluyan niyang ni
AMERY HEART POV "Aalis ka na? Papasok ka na sa trabaho mo? Hatid na kita." nakangiting wika sa akin ni Elias pagkalabas ko ng banyo. Ngiting ngiti ito na akala mo magkabati kami at maayos ang relasyon namin. Pigil ko naman ang sarili ko na tarayan ito lalo na at nandito lang din sa loob ng kwarto
AMERY HEART POV ELIAS POV Masakit na makita na nasa hindi maayos na kalagayan ang sarili kong anak pero ano nga ba ang laban ng maliit nitong katawan sa malubhang sakit na dumapo dito. Ilang buwan pa lang siyang nakikipaglaban sa sakit niya pero kitang kita ko ang mukha ni Liam ang paghihirap.
AMERY HEART POV NAKANGITI akong nakatitig kay Elias habang nag-uumpisa na siyang kumain. Sa makailang beses na pagpapalitan namin ng mga salita, sa wakas, kumain din siya. Mabuti na lang talaga dahil kung hindi, hindi ko na din talaga alam kung ano ang gagawin ko. Alam kong sobrang nagluluksa







