ログイン
BILLIONAIRES TRUE LOVE BOOK 2:
MINAMAHAL KITA (ELIJAH VILLARAMA VALDEZ STORY) "Ang anak ko! Tulungan niyo ang anak ko!" umiiyak na sigaw ni Ethel habang pilit na nire-revived ng isang life guard ang anak niyang si Ezekiel na nangingitim na dulot ng pagkalunod! Kung kailan makikilala niya na ang tunay niyang ama tsaka naman nangyari ang trahedyang ito! Iniwan niya lang saglit ang anak niya dito sa gilid na dagat para bumalik sa trabaho pero pagbalik niya pinagkakaguluhan na siya ng mga tao habang pilit na isinasalba ng life guard sa pamamgitan ng pag CPR "Iligtas niyo ang anak ko! Maawa kayo sa kanya! Iligtas niyo siya!" muling sigaw ni Ethel! Tigmak ang luha sa kanyang mga mata at para na siyang mababaliw sa sobrang sakit at pag-aalala para sa kaisa-isa niyang anak! "Pasensya na Ethel pero wala na talaga eh! Wala na siyang pulso at nangingitim na siya!" walang pakundangan namang sagot ni Jennifer! isa siya sa mga life guard dito sa beach resort at siya din ang unang nakakita sa pagkalunod ng bata! Ni-rescue niya naman ito kaagad pero huli na! Nangingitim na ang bata dulot ng pagkalunod at kahit na ano ang gawin iya tuluyan na din itong nawalan ng pulso Magkakilala silang dalawa ni Ethel dahil pareho silang nagtatrabaho sa naturang beach resort na pag-aari ng mga Villarama at Santillan! "A-ano? Anong sabi mo? Hindi! Hindi totoo iyan! Hindi pa patay ang anak ko!" naghihinagpis na bigkas ni Ethel at mabilis na dinaluhan ang anak niyang wala nang buhay! Kaagad na umalingawngaw sa buong paligid ang kanyang pagtangis! Hindi niya akalain na isa isang iglap mawawala sa kanya ang anak niya! "Hindi totoo ito! Eze, anak! Ezekiel!' palahaw na iyak ni Ethel! Ramdam ng mga taong nakapaligid ang sakit na nararamdaman ng isang Ina na nawalan ng anak! Pero ano pa ba ang pwedeng gawin gayung tuluyan nang nalagutan ng hininga ang kaawa-awang bata! "Ano ang nangyari dito?" nasa matinding pagluluksa na si Ethel nang marinig niya ang isang familiar na boses! Kaagad napaangat ang tingin niya at direktang tumitig sa paparating pa lang na si Elijah na kitang kita ang pagkagulat sa mga mata nito "Ezekiel? A-ano ang nangyari sa anak ko?" galit na sigaw ni Elijah! Umalis lang siya saglit para kumuha ng pera para ibigay kay Ethel dahil iyun ang napagkasunduan nilang dalawa para tuluyang ibigay sa kanya ang kustudiya ng bata pero hindi niya akalain na sa pagbabalik niya ay madatnan niya ang anak nya sa kalunos-lunos na sitwasyon! "Elijah...I am sorry! I am sorry, nalunod siya! Nalunod ang anak natin!" humahagulhol ng bikgas ni Ethel! Hilam ang luha sa mga matang tumitig siya kay Elijah at hindi nakaligtas sa paningin niya ang pagbalasik ng hitsura nito. "No! Hindi totoo iyan! Hindi totoo iyan! Ezekiel!" galit at puno ng paghihinagpis na sigaw ni Elijah. Nanginginig ang mga kamay na akmang hahawakan niya sana ang wala nang buhay na katawan ng anak niya pero hindi niya kaya! Wala sariling bigla siyang napatayo habang nakakuyom ang kanyang mga kamao! Hindi niya kayang makita ito sa hindi kaaya-ayang sitwasyon! Hindi pa nga sila masyadong nakakapag-bonding tapos malalaman niya na wala na ito? Ang saklap! Sobrang sakit! "Ano ang ginawa mo? Bakit mo siya pinabayaan?" hindi na napigilan pa ang bugso ng kanyang damdamin. Mariin niyang hinawakan sa braso ang babaeng minsan niyang minahal at pilit na pinapatayo! "Hindi ko alam kung paano nangyari! Wa-wala akong kasalanan! Hindi ko ginusto na mapahamak ang anak natin Elijah!" umiiyak na sagot ni Ethel! Hindi niya din maiwasan na makaramdam ng takot lalo na at nakikita niya sa mga mata ni Elijah ang galit at paghihinagpis! Alam niyang habang buhay siya nitong kamuhian dahil sa nangyari sa anak nilang dalawa "Hindi mo kasalanan? PInabayan mo ang anak ko na mapahamak tapos sasabihin mo sa akin na wala kang kasalan? Fuck Ethel! Fuck you!" galit na sigaw ni Elijah! Wala na siyang pakialam pa sa mga taong nanonood sa kanila ngayun! Ang importante lang naman sa kanya ngayun ay ang mailabas ang sakit at paghihinagpis na nararamdaman ng puso niya! "Elijah, hindi lang ang nasasaktan sa nangyari sa anak ko! Mas masakit sa akin ito dahil ako ang Ina at ako ang nagpalaki sa kanya!" umiiyak ni bigkas ni Ethel! "Hindi mo siya kayang saktan? Wala kang kwenta...kung hindi dahil sa pagiging ganid at sigurista mo, hinayaan mo na lang sana na isama ko si Ezekiel sa Manila! Hindi sana siya napahamak ngayun!" galit na sigaw ni Elijah at hindi niya napigilan pa ang sarili niya! Malakas niyang itinulak si Ethel na siyang dahilan kaya ito natumba sa buhanginan! Sa mismong tabi ng wala nang buhay na katawan ng anak niya!JACQUELINE POV Kaagad naman akong umupo kahit hindi pa rin mawala ang hiya na nararamdaman ko sa kanila. "Grabe, mas maganda ka pala talaga nsa malapitan. ," biglang wika ni Kara habang nakatitig sa akin. Agad akong natahimik. "H-Ha?" "Totoo naman," sabat ni Sofia "Simple ka lang pero ang fresh mo tingnan." "At saka bagay kayo ni Kuya Russell," dagdag pa ni Tania na ikinangiti ng iba. Pakiramdam ko tuloy, lalong uminit ang pisngi ko. Hindi kasi ako sanay makatanggap ng ganoong klaseng papuri, lalo na mula sa mga babaeng sobrang gaganda at sosyal. Kasi, para sa akin, pakiramdam ko ordinaryong babae lang ako na aksidenteng napasok sa mundo nila. Napansin yata ni Moira Kristina na nahihiya at naiilang pa rin ako sa kanila kaya naman, muli siyang nagsalita. "Naiilang ka pa rin sa amin?" malambing nitong tanong. "Hindi naman po... nakakapanibago lang." sagot ko din naman kaagad. "Normal lang iyan," natatawang sabat ni Penelope habang humihigop ng kape. "True!"
JACQUELINE POV "Donna...mukhang ang mahal dito." naiilang kong wika. Ang akala ko talaga sa star café lang kami pupunta pero hindi pala. Sa isang sosyal na lugar na feeling ko, tanging mga taong nasa mataas lang ng Lipunan ang pwedeng umapak. "Relax ka lang, kahit na magdamag pa tayong tatambay diyan, walang problema." natatawang wika nito habang hinihila ako papasok. Pagkapasok namin, kaagad kong napansin ang grupo ng mga babae sa pinakadulong bahagi ng café. Lahat sila ay magaganda, makikinis, at halatang galing sa alta sociedad na pamilya. Pero, hindi ito ang unang pagkakataon na nakita ko ang iba sa kanila. Noong kinasal kami ni Russell, ang ilan sa kanila ay isa sa mga bridesmaid ko. Ang gaganda nila! Nagkakatawanan at halatang masaya sa buhay. At nang tuluyan kaming makalapit ni Donna sa table nila, mas lalong lumakas ang kabog ng dibdib lalo na nang sabay-sabay na napabaling ang tingin ila sa amin. “Hi, Donna! Sa wakas dumating ka din and thanks God at sa wakas, na
JACQUELINE POV 'DITO na lang kayo matulog ni Jackie, Russell. Ang kwato mo naman, palaging malinis iyun eh." wika ni Mommy Jeann pagkatapos namin kumain. Kaagad naman akong napatingin kay Russell Hindi naman sa ayaw kong matulog dito kaya lang, inaalala ko na wala akong maisusuot na uniform bukas sa School. "Sure... mas maigi nga po siguro na dito na muna kami. Isa pa, may pag-uusapan din po kaming dalawa ni DAddy." sagot din naman kaagad ni Russell sa Ina. "Wow talaga po? Sakto, nagyaya si Ate Moira Kritina na magkape daw kami sa labas. Pwede bang isama namin si Jackie?" sabat din naman kaagad ni Donnabelle. Napansin kong kaagad namang napataas ng kilay si Russell. Halatang hindi yata naniniwala sa sinasabi ng kapatid. "Huwag kang ano diyan, Kuya ...si Ate Moira Kristina talaga ang nagyaya. Sabi niya, magkakape lang kami tapos uuwi na din kaagad." nakalabing muling wika ni Donna. "Donnabelle, ano na naman iyan? Hindi ka pa nga nagpapaalam sa amin na aalis ka, yayayain mo
JACQUELINE POV Isang marangyang hapunan ang pagsasaluhan ng pamilya Davis. At isang malaking karangalan para sa akin na makasabay sila. Punong-puno ng mamahaling pagkain ang mahabang dining table----may steak, seafood pasta, roasted chicken, iba't ibang putahe, at mamahaling alak na nakahilera sa gitna. Nakakasilaw ang elegante nilang dining area dahil sa napakalaking chandelier na nakasabit sa kisame habang ang mga ilaw ay nagbibigay ng mainit na ambience sa buong paligid. Ngunit higit sa mga mamahaling mga pagkain na nasa harap ko ang nagpapasaya sa puso ko ay ang paraan ng pakikitungo nila sa akin. Hindi nila ako tinrato bilang estranghero. Hindi nila ako pinaramdam na sampid lang ako at aksidenteng napasok sa marangyang mundo nila. Sa simpleng pag-aabot nila ng pagkain… sa casual na pagtatanong… sa masaya nilang ngiti at biro sa isa’t isa… ramdam ko ang buong pusong pagtanggap sa akin bilang bahagi ng pamilya nila. At sa totoo lang, matagal ko nang pinapangarap maran
JACQUELINE POV SUOT ang isang bathrobe, dahan-dahan akong lumabas ng banyo habang pinupunasan pa ang bahagyang basa kong buhok gamit ang tuwalyang nakapatong sa balikat ko. Pagkabukas ko ng pinto, agad kong nadatnan si Donnabelle na tahimik na nakaupo sa gilid ng kama habang abala sa pag-scroll sa kanyang cellphone. Ngunit nang mapansin niyang nakalabas na ako, mabilis niyang ibinaba iyon at agad na tumayo. Kumurba ang labi niya sa isang malawak at masiglang ngiti bago niya iniabot sa akin ang isang paper bag. “Finally! Akala ko matutulog ka na sa loob ng banyo,” biro niya saka marahang tumawa. “O heto, may pinahanda akong damit at underwares para sa iyo.” Bahagya akong nagulat sa sinabi niya. Hindi ko inaasahan.. Kimi kong tinanggap ang paper bag habang nakatitig sa kanya. “Magbihis ka muna. Lalabas na muna ako para makapagpalit ka nang maayos,” dagdag pa niya. Hindi na niya ako hinintay pang makasagot. Kumaway lang siya bago tuluyang lumabas ng silid at marahang isinara
JACQUELINE POV Sa kotse kami dumirecho ni Russell. Pagkasakay pa lang namin, mabilis na siyang umarangkada paalis. Ramdam ko pa rin ang galit niya kaya naman kaagad ko siyang hinawakan sa kamay "Sorry." mahina kong wika. Naramdaman kong kaagad din naman niyang pinisil ang kamay ko "For what?" tanong niya "Sa--sa nangyari kanina. I mean, nakita mo tuloy kung gaano kapangit ng pakikitungo ni Daddy at ng madrasta ko sa akin." sagot ko din naman kaagad. "At sa simpleng bagay na iyun, nagsosorry ka sa akin? Jackie, wala kang kasalanan. Actually, ikaw nga ang dehado eh. But, don't worry, ako ang bahala. Ang nangyari kanina, hinding hindi ko mapapalampas." seryoso niyang sagot sa akin Hindi naman ako nakaimik. Hindi ko na din kasi talaga alam kung ano ang sasabihin ko eh. Nahihiya ako dito kay Russell na natutuwa kasi, kahit na arranged marriage lang ang nangyari sa pagitan namin, ramdam ko pa rin ang pagpo-protekta niya sa akin *************** Ilang minuto na pagmamaneho, na
JENNIFER POV ''JEN, ano ang ginagawa mo dito?" dahil sa matinding pagkagulat, hindi kaagad ako nakapagsalita! Pakiramdam ko biglang may kung anong matalim ng bagay ang biglang sumundot sa puso ko! Hindi ko kasi talaga ito inaasahan kaya naman tulala akong nagpapalipat-lipat ang tingin kina Elijah
JENNIFER POV "NAKU Mom, hindi ko po kailangan ang mga iyan!" nakangiti kong wika kay Mommy MIracle na sinabayan ko pa ng sunod-sunod na pag-iling! Nandito kami ngayun sa isang shop na puro mga luxury items ang tinitinda! Presyo pa lang ng mga paninda talagang nakakaramdam ako ng panghihilab ng ak
JENNIFER MADLANG AWA POV Hindi na pala kailangan pang mag-inarte para mapansin ni Elijah kung gaano kahirap magbuntis dahil nararamdaman ko na ito ngayun! Nagising ako kanina na sobrang sama ng pakiramdam ko! Of course...halos takbuhin ko ang banyo at nagduduwal pero hindi talaga kaya! Habang n
JENNIFER POV'"Ohh Jen, ang sarap!" hindi ko na mabilang pa kung ilang beses ko nang narinig ang katagang iyun mula sa bibig ni Elijah kaya naman lalo ko pang pinag-igihan ang aking gingagawa.Kailagan ko itong gawin para ma-inlove siya sa akin pero hindi ko naman akalain na mag-eenjoy din pala ako







