05

Chapter 05

Noong nasa harapan na sila ng room ni Castor agad na hinila ni Bree ang kamay niya at sinapak si Sebastian. Doon bumalik lahat ng senses ni Sebastian.

Pagtingin ni Sebastian kay Bree galit ang expression ng babae at ngayon nakikita niya ang bakat ng kamay niya sa wrist ni Bree.

"Kung hindi mo sasabihin kung ano ang problema Sebastian hindi ko malalaman! Ano ba kasi nangyayari sa iyo!"

Naiyukom ni Sebastian. Ano ba kasi dapat niya sabihin kay Bree? Dapat ba aminin niya kaya siya pilit nagbabago is dahil sa panaginip niya nagpakamatay si Bree at isa siya sa mga naging dahilan.

"Iyang tingin mo na naman iyan! Ano ba Sebastian! Bakit kapag tumitingin ka sa akin parang palagi ako nawawala. Nandito ako sa harapan mo!"

Napalunok si Sebastian. Ang dami niya gusto sabihin ngunit hindi niya magawa dahil sa kasalukuyan nabablanko ang isip niya.

Napatigil si Sebastian at Bree noong makarainig sila ng pagbagsak mula sa loob ng kwarto.

Agad na napatakbo si Sebastian palapit sa pinto at binuksan iyon. Nabato si Sebastian sa kinatatayuan.

Nasa sahig si Castor at humihingi ng tulong.

"Peri!"

Napatakbo palapit si Sebastian at tumawag naman ng nurse si Bree. Inangat ni Sebastian ang ulo ni Castor at inabot ang alarm para tumawag sa front desk.

Maya-maya nagdatingan na ang mga doctor at dinaluhan si Castor na kasalukuyang nahihirapan huminga at namimilipit sa sakit.

Tiningnan ni Sebastian si Bree. Walang kulay ang mukha ni Bree at sobra ang takot nito habang nakatingin sa kakambal. Nanginginig ang mga kamay ni Bree.

Inalis ni Sebastian ang tingin ni Bree sa kama at niyakap ang babae.

"Shh..."

Niyakap ni Sebastian ang ulo ni Bree at pinakakalma si Bree. Simula pagkabata si Bree nasa balikat na ni Bree ang pagbabantay sa kakambal nito na si Castor.

Kaya gawin ni Bree lahat para sa kakambal kaya noong nawala si Castor— nakita ni Castor ang imahe ni Bree na nakatayo sa harapan ng isang kabaong. Walang buhay ang mga mata at ilang oras nakatayo sa harapan 'non.

Sa nangyari na iyon napatunayan na niya na hindi iyon panaginip. Maaari binigyan siya ng chance na diyos na baguhin ulit ang lahat. Nag-iba ang tingin ni Sebastian at ngayon nakatingin kama kung saan kinakabitan ng oxygen ng mga doctor si Castor.

Hindi na mahalaga kung paano or panaginip 'man iyon. Sapat na iyong nararamdaman niyang pagkabalisa at iyong iniisip niya na posibilidad na mangyari kay Bree para ibalik lahat ng senses niya tapos mag-step in.

"Oh my god."

Dumating si Hilda at si Arthur sa hospital. Nakita niya ang dalawa sa labas ng kwarto.

"Sebastian?"

Hindi makausap si Bree kaya si Sebastian na ang nagsabi about sa nangyari kanina.

Umalis sandali sina Hilda para kausapin ang mga doctor. Bahagya lumingon si Sebastian kay Bree na ngayon ay tahimik pa din nakaupo sa bench at kasalukuyang kinukutkot ang mga kuko.

Nakita iyon ni Sebastian at namumula na mga daliri ng babae. Agad na lumapit si Sebastian at lumuhod sa harapan ni Bree.

Napatigil ang babae noong nakita si Sebastian. May nilabas si Sebastian na pocket watch at inilagay iyon sa palad ni Bree.

Noong nasa metal bed si Bree naalala niya ang mga sugat sa daliri ni Bree. May mga bagong sugat doon at mga luma.

"Masisira ang kamay mo kung pagpapatuloy mo iyan at magkakaroon ng maliliit na cut."

Hinawakan ni Sebastian ang isang daliri ni Bree and pinindot nila ng sabay ang pocket watch. Gumagawa iyon ng ingay tik. Tak. Tok.

"This is my second gift for you please use this to distract and calm yourself."

Umangat ng tingin si Sebastian at nagkasalubong ang tingin nilang dalawa ni Bree.

"Dont hurt yourself."

Napatingin si Bree sa pisngi ni Sebastian na ngayon ay namumula. Hindi niya maiwasan maguilty. Nasaktan niya kanina si Sebastian pero nandoon pa din ang lalaki tapos kinocomfort siya.

Hinawakan ni Bree iyon ng mahigpit at nagsorry kay Sebastian dahil nasaktan siya nito kanina.

Bahagya tumawa si Sebastian. Sigurado siya na mas malakas pa si Bree doon at pinigilan pa ni Bree ang sarili sa lagay na iyon.

"Its fine. Kasalanan ko dahil wala ako iniexplain sa iyo at naa-anxious ka."

Maya-maya tumunog ang phone ni Sebastian kaya kinuha iyon ng lalaki sa bulsa. Nakita niya pangalan ng ina sa phone kaya agad na sinagot iyon ng lalaki habang nasa harapan ni Bree.

Bahagya tumigas ang expression ni Bree sa idea na maaari si Claudine ang tumawag ngunit—

"Si mom ito," ani ni Sebastian tapos hinawakan ang ulo ni Bree. Napatigil ang babae.

"Yes mom?"

'Nagkaroon daw ng seizure si Peri. Nasaan ka? Hinayaan mo na naman ba mag-isa si Bree?'

"No mom im with her now."

Sinabi ni Sebastian na kasama siya ni Bree na pumunta doon kanina at nasa hospital na ang parents ni Bree.

"Hindi ako nakapasok ng school."

"As if magaling ka na estudyante. Huwag mo iwan si Bree."

"Mom, anak mo ako."

Natawa si Bree kaya napatingin si Sebastian. Tumikhim si Bree at umiwas ng tingin. Natawa lang din si Sebastian sinabi na mom niya na bahala mag explain sa school staff kapag tumawag sa mansion nila.

Hindi iniwan ni Sebastian si Bree doon hanggang sa matapos ang check up at maging stable si Castor.

Paglabas nina Hilda ng kwarto nakita niya si Bree at Sebastian na nakaupo sa metal bench.

Nakahilig si Bree sa balikat ni Sebastian at natutulog. Napatingin si Sebastian at gigisingin nito si Bree nang umiling si Arthur.

"Hindi ko po siya nakita matulog habang nasa hospital or magpahinga."

Napatigil si Sebastian. Bahagya bumaba tingin ni Sebastian dahil alam niya iyon. Nagthank you si Hilda kay Sebastian.

Napatitig si Sebastian kay Hilda na may pagtatanong sa expression.

"You see? May sakit si Castor, busy si Arthur sa organisasyon at sa family business tapos may triplets pa na kailangan ko bigyan din ng atensyon naseset aside si Bree."

Sinabi ni Hilda na may mga time na gusto niya bumawi kay Bree pero noong na-realize niya na masyado na mature si Bree at nagbuild ng sarili niya huli na ang lahat.

"She handle everything perfectly at tuwing sinusubukan ko magstep in. She always saying to me na dont mind her."

'I can handle everything. Dont burden yourself.'

Line iyon ni Bree noong subukan niya kuhanin ang posisyon ng mga Volkov para sa sarili niyang selfishness.

"Sometimes para pa din bata si Bree auntie. Sigurado ako na hindi ka niya gusto tanggihan. Ayaw niya lang maging burden dahil alam niya ang sitwasyon ng pamilya niyo."

Napatigil si Hilda noong marinig iyon. Fade na ngumiti si Sebastian. Narealize lang iyon ni Sebastian noong makausap ni Sebastian ang secretary ni Bree.

Umaga noong nagising si Bree at nasa room niya na siya. Napabalikwas si Bree.

"Peri!"

Napahawak sa ulo si Bree. Bumukas ang pinto at doon pumasok si Sebastian ma may dalang tray. May laman iyon na soup, gamot at tubig.

"Iyong sa hospital at si Peri—"

"Nandoon si auntie Hilda. Stable na si Peri at nagising na din siya."

Sinabi ni Sebastian na nilagnat si Bree kagabi kaya iniuwi niya ito.

"Utos na din ni tito Arthur. Nakakatakot dad mo anyway," ani ni Sebastian tapos naglagay ng maliit na lamesa sa kama.

Umupo si Sebastian sa kama at sinabi na kumain na si Bree. Tinanong ni Bree kung si Sebastian ang nagluto.

"Sino ba iba magluluto bukod sa akin? Tayo lang naman dalawa nandito at may sakit ka," ani ni Sebastian na ngayon nakapako tingin sa phone niya.

Nakatungkod ang isang kamay nito sa kama habang hawak naman nito ang phone gamit ang isang kamay.

Habang kumakain hindi naaalis ni Bree ang tingin sa phone ni Sebastian.

"Stop staring my phone. Naglalaro lang ako."

Pinakita ni Sebastian iyong phone niya. Naglalaro ito ng tetris. Tumikhim si Bree tapos umiwas ng tingin.

"I cant help it since sigurado kapag nalaman nina tito na may babae ka na naman magagalit na naman iyon," ani ni Bree. Kasama na doon ang dad niya.

Hindi sumagot si Sebastian na ngayon pinagpapatuloy paglalaro. Bahagya siya tiningnan ni Bree.

"Na-offend ba kita? Bakit hindi ka nagsasalita?" tanong ni Bree. Sinabi ni Bree na consider sa mga past action niya naiintindihan niya na wala tiwala si Bree sa kaniya.

"Wala ako sa lugar para idefend ang sarili ko."

Sinabi ni Bree na palagi siya sa side ni Sebastian. Napatigil si Sebastian at napahawak ng mahigpit sa phone niya. Ibinaba ni Sebastian ang phone at tiningnan si Bree. Mapait na ngumiti ang lalaki sinabi na alam niya.

"Im curious bakit palagi ka nasa side ko. Ano makukuha mo sa pagi-stay sa scumbag na tulad ko at palagi ka tinitake advantage."

Gusto iyon itanong ni Sebastian. Isa iyon sa mga tanong na pumasok sa isip niya after siya magising ulit at unang makita si Bree. Pero wala siya lakas ng loob itanong iyon dahil kung ano 'man iyon sigurado masyado iyon mabigat para sa kaniya at kay Bree— Bree free herself by her own death from him. Walang divorce na nangyari.

"If hindi noong kinick out ako ng parents ko pina-cool off mo na ang engagement natin at paulit-ulit kita niloloko."

Hindi umimik si Bree at nagpatuloy sa pagkain. Sinabi ni Bree na wala siya panlasa medyo disappointed siya dahil hindi niya malaman kung ano lasa ng soup na iyon na ginawa ni Sebastian.

"If gusto mo kapag nakarecover ka na ipagluluto kita. Iba naman dish."

Madilim na noong nagising si Bree. Paglingon niya nahulog ang puting towel na nakapatong sa ulo niya. Dinampot iyon ng babae at dahan-dahan bumangon.

May basin, tray at tubig na nakalagay sa table. Sa sofa may nakita siyang bulto ng lalaki, kaharap ang laptop tapos madami na books.

Napaubo si Bree kaya napatingin si Sebastian na agad naman tumayo at lumapit sa babae.

"Hindi mo ako tinawag. Ayos ka lang ba?"

Nagsalin ng tubig si Sebastian sa baso at inabot iyon sa babae.

"What a sight. Nag-aaral ka talaga?"

Napatigil si Sebastian and napatingin sa kabilang direksyon.

"Kung ayos ka na babalik na ako sa room ko."

Tiningnan ni Sebastian si Bree na ngayon umiinom ng tubig. Hinawakan ni Sebastian ang noo ni Bree.

Napatigil ang babae at napatingin kay Sebastian.

"Bumaba na din ang lagnat mo."

"Gusto mo ba kumain?" tanong ni Sebastian. Bahagya tumango si Bree.

Binaba ng lalaki ang kamay sinabi na magluluto siya. Tumayo na ang lalaki tapos naglakad palabas ng kwarto.

Napatingin ang babae sa may sofa at sa harapan ng table. Bukas ang laptop ni Sebastian at madami nakakalat na papel.

Ibinaba ng babae ang mga paa sa sahig at nakita niya tsinelas niya. Sinuot iyon ng babae tapos naglakad palapit sa table.

Sa pagkakaalam niya engineering kinukuha ni Sebastian. Wala siya maintindihan sa mga nakasulat na papel at mga drawing na nandoon.

Sumilip siya sa laptop and nakakita siya ng familiar na graph. Naalala niya mahilig si Sebastian mag-invest.

"Kailangan niya ba ng pera?"

Walang limit binigay niya na card at naka-bind iyon sa main bank acc niya.

Napatigil si Bree noong tumunog ang phone ni Sebastian. Unregistered number.

Kinuha iyon ni Bree at sinagot. Narinig niya boses ni Claudine.

"Bastian, sabi ko na hindi mo ako matitiis. Nabalitaan ko binili mo iyong bahay malapit sa school!"

Nahawakan ni Bree ng mahigpit iyong cellphone at pinatay iyon. Mapait ang expression ni Bree na lumingon.

"Haven, nainit ko na ang—"

"Kaya ka ba nagiging mabait sa akin dahil may ginawa ka na naman na kasalanan at kailangan mo na naman ng tulong para pagtakpan iyon?"

Familiar kay Sebastian ang expression na iyon ni Bree. Lagi niya nakikita ang expression na iyon ni Bree tuwing may nagagawa siyang hindi maganda at nagdidissapoint.

Tiningnan ni Sebastian ang hawak ni Bree. Nakita niya ang phone niya.

"Nakuha ko na ang card ko from dad at nasa drawer mo na iyong card mo. Bumili ako ng bahay without your permission malapit sa school."

Iyon lang ang naiisip ni Sebastian na maaaring mamisunderstand ni Bree.

"Bahay? Para kanino? Para kay Claudine?" masama ang timpla ng mukha na sambit ni Bree. Confused na tinitigan siya ni Sebastian.

"Bakit na naman nasali sa usapan si Claudine? Hindi ba iyong agent ang tumawag sa phone?"

Sinabi ni Bree na si Claudine ang tumawag at nalaman nito ang about sa bahay.

Lumapit si Sebastian sa table at binaba iyong tray. Kalmado sinabi ni Sebastian na para sa kanila ni Bree iyong bahay.

"Malapit sa school ang bahay na iyon at may short cut doon papunta sa hospital. Pwede natin icheck ang bahay na iyon bukas if you want."

Hindi nakapagsalita si Bree. Kahit ano gawin ni Bree— hindi niya pa din maiwasan ma-anxious sa mga ginagawa ni Sebastian.

"Kumain ka na mainit pa itong soup."

Pinaupo ni Sebastian si Bree sa sofa at bahagya tinabi mga gamit na nasa table.

"Bukas ba pupunta ka sa hospital?" tanong ni Sebastian at umupo sa arm rest ng sofa.

Nakadikit kay Bree. Ayaw niya umupo sa kabilang side at tumahimik ng matagal dahil sa posibilidad na magoverthink si Bree. Mas better magbigay agad siya ng topic at ibaba agad ang pride niya.

"Weekend bukas at medyo okay na pakiramdam ko. Pupunta ako sa hospital."

Sumubo si Bree. Nakita niya may orange din doon at balat na. Kumuha siya ng isa tapos kumain.

"I have a plan tomorrow so? Baka late na ako makapunta ng hospital."

Napatigil si Bree sandali then nagpatuloy sa pagnguya.

"Hindi ko alam ang reason but this past few days may mga tauhan ni dad ako nakikita na nakasunod sa atin."

Its mean kung may magbubulakbol na naman si Sebastian mag-ingat ito sa mga mata ng mga tauhan ng dad niya.

"Then tamang-tama pwede ko sila tanungin nasaan ang dad mo. Isa sa mga plan ko tomorrow is kausapin siya."

Nilingon ni Bree si Sebastian at tinanong ano kailangan nito sa dad niya.

"Secret."

Inilagay ni Sebastian ang daliri sa labi at tumawa.