로그인Epilogo Habang nakatayo ako sa balkonahe ng aming tahanan, malumanay na hinaplos ng hanging panggabi ang aking buhok. Ang aking mga mata ay naglakbay sa tahimik na tanawin ng aming ari-arian, isang malayong panaginip noon, ngayon ay isang matingkad na patunay sa isang paglalakbay na nagpabago sa aking buhay. Ang mga bituin sa itaas ay kumikinang, bawat isa ay tahimik na saksi sa aking magulong nakaraan at sa aking bagong nahanap na kapayapaan. "Nawala sa isip ang nakaraan?" Ang boses ni Wilbert, mayaman sa init at pagiging pamilyar, ang pumutol sa katahimikan ng gabi. Humarap ako, nakahanap ng aliw sa kanyang malalim, maunawaing titig. "Medyo," sagot ko, ang aking boses ay malambot na echo ng emosyonal na odyssey na aking nilakbay. "Sa pagmuni-muni kay Sandro at ky Adriana na magkakaanak na sila, ang aming magandang paglalakbay, ang paglalakbay kasama ang aking mga magulang... naging isang hindi kapani-paniwalang paglalakbay, hindi ba?"
BOUND BY A BILLIONAIRE'S MISTAKE'' Kabanata 111: Mga Lihim na Nahayag Makalipas ang ilang buwan, narito ako, nakaupo sa beranda ng aking ama. Tinawagan niya ako at sinabing mayroon siyang mahalagang sasabihin. Gusto ko sanang mag-isang pumunta, ngunit sumama pa rin sa akin si Wilbert. Unti-unting naghilom ang kanyang mga sugat at ang saksak na halos ikinamatay niya. Ilang oras na kaming nakaupo nang biglang mag-ring ang aking telepono. Tawag iyon ng aking ama. "Marian, manatili ka lang diyan at medyo male-late lang kami ng dating," sabi niya sa kabilang linya. Tumango ako kahit hindi niya ako nakikita, at napaisip kami. Bigla akong napatulala at napansin iyon ni Wilbert. Hinalikan niya ako sa noo at sabay sabing, "Napaaano ka? Ba't ka naging frozen?" Nauutal akong magsalita, "W-wala lang, may naisip lang ako. Sabi ni Dad male-late lang daw siya saglit, pero parating na rin. Antayin lang natin." Nag-smile si Wilbert at
"BOUND BY A BILLIONAIRE'S MISTAKE'' Kabanata 110: Mga Bigkis na Hindi Mapaghihiwalay Habang nakahiga kami sa malabong silid ng paggaling, ang walang tigil na pag-beep ng advanced medical equipment ay nagsisilbing paalala ng aming sitwasyon. Ang tingin ni Wilbert ay malayo, at sa kanyang mga mata, isang bagyo ng emosyon ang namumuo, bawat isa ay sumasalamin sa kaguluhan sa kanyang kalooban. Ang bawat tahimik na sandali sa pagitan namin ay puno ng hindi nasasabing salita, na nagpapatingkad sa tensyon at pag-aalala na bumabalot sa silid. "Wilbert," bulong ko, nanginginig ang aking boses sa pag-aalala at takot. "Sobrang nag-alala ako sa iyo. Ang pag-iisip na hindi ka na makikita muli, isang buhay na wala ka... kinilabutan ako. Bumuhos ang luha sa aking mukha, ang pag-iisip ng pagkawala sa kanya ay nananatiling hilaw at masakit." Lumingon siya sa akin, lumambot ang kanyang ekspresyon. Pinunasan niya ang aking mga luha, ang kanyang haplos ay malambi
"BOUND BY A BILLIONAIRE'S MISTAKE'' Kabanata 109: Mga Landas na Nakapulupot Nang maghanda akong umalis, isang kumplikadong damdamin ang bumalot sa akin. May ginhawa, isang kislap ng pananabik na makikita ko muli si Wilbert. Ang isiping ligtas siya ay parang isang tanglaw ng pag-asa sa dilim na bumalot sa akin kamakailan. Ngunit, kasabay ng kagalakang ito ay isang nakakakilabot na takot—ang mabigat na gawain ng paghaharap kay Wilbert at pagsasabi sa kanya ng masamang sinapit ng kanyang kapatid, si Sandro. Sa sandaling lumapag ang aming eroplano sa isa sa mga ari-arian ng aking ama sa Mexico, isang malakas na alon ng emosyon ang humampas sa akin. Ito ay isang galak na walang hanggan, isang magulong halo ng pag-asam at kagalakan. Hindi ko mapigilang balikan ang matinding kagalakan sa aking kalooban. Ang isipin na makikita ko siya, mahahawakan, mayayakap, at mahahalikan—labis na ito. Hindi na ako makapaghintay. Nan
"BOUND BY A BILLIONAIRE'S MISTAKE'' Kabanata 108: Pagkikita Muli at Pagsisisi Nagising ako sa isang malawak, marangyang kama, panandaliang nalilito at hindi pamilyar sa aking paligid. Habang inaayos ang aking mga mata, napansin ko ang isang pigura na nakaupo sa kalapit na sofa, ang kanyang tingin ay nakapako sa akin. Siya ang aking ama. Sa sandaling nakita niya ako, tumayo siya at lumapit sa akin, isang banayad na init ang bumalot sa akin. Hinalikan niya ang aking pisngi nang buong pagmamahal at binati ako. "Hi, napakaganda kong Marian." Isang kaaya-aya na nagpapasalamat na ngiti ang nakita sa kanyang mga labi para sa ama na matagal ko nang kilala sa pamamagitan lamang ng malalayong sulat. "Hi, P-pa D-Dad," tugon ko, mahina ang boses. Ang kagalakan na nagpasindi sa kanyang mukha nang marinig ang aking "Dad" ay nakakapanibago. Ang kanyang pag-aalala ay kitang-kita nang tanungin niya, "Kumusta ka, mahalimuyak kong Marian?" Sa paglingon sa paligid ng sil
"BOUND BY A BILLIONAIRE'S MISTAKE'' Kabanata 107: "Ang Hangganan ng Pagbaba"Ang lagusan ay isang makipot at paikot-ikot na daanan, ang mga pader nito’y kumikislap sa mamasa-masang liwanag, may kasamang amoy ng basang lupa at mga bulong ng mga lihim na matagal nang ibinaon sa dilim. Ang aking mga yapak ay umalingawngaw sa bawat hakbang—isang hungkag at nagmamadaling tunog sa makitid na espasyo—habang ako’y patuloy na tumatakbo, pinapagana ng bigat ng sakripisyo ni Sandro at ng matinding pangangailangang makaligtas. Ang sikip ng lagusan ay wari bang sumasalamin sa panganib na aking tinatakasan at sa kawalang-katiyakang patuloy na sumusunod sa aking likuran, handang lamunin ako sa sandaling ako’y magkamali.Ngunit nang marating ko ang bukás na dulo ng lagusan, ang aking dibdib ay biglang nanikip, at ang aking puso’y kumaripas sa takot at pananabik. Natigilan ako sa aking kinatatayuan. Sa aking harapan, tatlong pigura ang nakatayo—ang kanilang mga anyo’y map







