LOGIN"She seduced the wrong man… and woke up as his wife." She only wanted to win a bet. One reckless night, fueled by alcohol and pride, she aimed to seduce a well-known man.... just to prove she could. It was never supposed to mean anything. Just one night. Just a game. But fate had other plans. Instead of the man she intended, she found herself in the arms of a stranger… mysterious, commanding… dangerously irresistible. Kinabukasan, umalis siya at iniwan ang lalaki, iniisip na isa lamang itong pagkakamali na dapat kalimutan. Ngunit hindi niya alam, isa itong malaking pagkakamali. Dahil makalipas ang ilang araw, muli niyang nakita ang lalaki. Not as a stranger… but as Rouge Valderama, the untouchable, powerful Mayor He looked at her with that calm, impossible-to-ignore gaze and said the words that shattered her world: “We’re married. And I intend to take responsibility.” A night of reckless fun. A bet gone wrong. And now… a lifetime she never expected.
View MoreSABRINA DE VERA'S POV "Palibhasa kasi spoiled brat...lahat ng gusto ay ibinibigay ng daddy kaya masyadong malakas ang loob na gumawa ng kalokohan.." bulong ng isa sa mga kasamahan niya, at talagang bumulong pa siya kung maririnig lang din naman namin. Ilang sandali pa ay gumalaw ang silya sa tabi ko. "Watch your mouth ugly--" Hindi na natapos ni Danica ang sasabihin niya ng hawakan ko ang kamay niya. At unti-unti ko iyong hinila upang umupo siya ulit. Mabuti na lamang at hindi na siya nag-protesta pa. Huminga nang malalim....at sa mga sandaling iminulat ko ang aking mga mata ay wala ng bakas ng aliw sa aking mukha. "Let me handle this..." mahinang sambit ko, walang tuwa sa tono. Dahan-dahan akong tumayo. Hindi nagmamadali. Hindi nagwawala. Pero sa bawat galaw ko upang maramdaman niya ang bigat. Ramdam ang galit na pilit kong kinokontrol. Pinunasan ko ang gilid ng labi ko gamit ang likod ng kamay ko. Tiningnan ko siya nang diretsyo. “Are you done?” malamig ko
SABRINA DE VERA’S POV Sandaling katahimikan ang bumalot sa paligid matapos niyang isigaw ang pangalan ni Enzo. Ramdam ko ang mga matang nakatingin sa amin. Pero imbes na kabahan… may kung anong kumiliti sa loob ko. Hanggang sa... “Pff----” Napakagat ako sa labi ko. Pero huli na. Bigla na lang akong napayuko habang nanginginig ang balikat ko. “Ha—HAHA—!” Tuluyan nang sumabog ang tawa ko. Kasunod ko sina Danica at Mariel. “HAHAHAHA—!” Hindi na namin napigilan. Sobrang pilit na pigil kanina—biglang kumawala. Napahawak pa si Danica sa lamesa habang tawa nang tawa. “Sorry—sorry—wait lang—” hingal niyang sabi pero lalo lang siyang natawa. Si Mariel naman halos mapaluha na sa kakatawa. “Girl—wait—hindi ko na kaya—” reklamo niya sa pagitan ng halakhak. Samantalang si Atasha— nanigas. Namumula ang mukha. Halos hindi makapaniwala sa reaksyon namin. Unti-unti kong pinunasan ang gilid ng mata ko, pilit inaayos ang sarili ko habang humihinga nang mal
SABRINA DE VERA'S POV "Pasensya na talaga ha..." pabulong kong sambit, habang nakatayo sa harapan ng mga kaibigan ko. Napag-usapan na namin kagabi ang tungkol sa nangyari. Pero hanggang ngayon ay nakokonsensya pa rin talaga ako. Nahihiya kasi nagsinungaling ako sa kanila. "Ano kaba naman, Sab..." si Janice, siya ang unang lumapit sa akin at inakbayan ako. "Okay na kasi 'yun. Naiintindihan ka naman namin. At isa pa masyadong delikado ang eksenang iyon...kung sakaling sinabi mo sa amin at maraming nakarinig. Edi sikat kana naman," dagdag niya. Sumang-ayon naman si Danive at lumapit sa akin. "Tama siya. Kay imbes na pag-usapan natin 'to...at sorry ka nang sorry ay ilibre mo na lang kaming lima. Napailing ako, at walang pagdadalawang isip na pumayag. Hindi na ako nagulat dahil alam ko naman na darating doon ang usapan. "Yes!!" excited na sigaw ni Danive at biglang hinila si Mariel. Nauna silang naglakad patungo sa canteen. Habang ako naman ay kasabay sina, Kristodd, Danica at Ma
SABRINA DE VERA'S POV Nakaupo ako sa isang bakal na silya. At sa harapan ko at nakatayo si Janice at Mariel, parehong naka-krus ang mga braso at matalim akong tinitingnan. Hindi ko na matandaan kung gaano na ako katagal na nakaupo rito. Dahil mula ng mahuli nila kami ni Rouge kanina ay hindi na ako nakapagsalita. Halos hindi ko na nga sila matingnan nang diretsyo kasi sobrang sama ng tingin nila sa akin. Para bang isang napakalaking kasalanan ang ginawa ko. At nang mahuli nila ako ay gusto nila akong parusahan. Unti-unti ay pinakawalan ko ang isang malalim na hiningang...kanina ko pa pilit na pinipigilang kumawala. Bahagya akong gumalaw, marahang nag-angat ng tingin sa kanilang dalawa. "Ganito kasi 'yun--" "ANO?! NA WALA KANG BALAK IPAALAM SA AMIN? TAPOS ANO PA?" mabilis niyang putol sa akin. Agad kong naitikom ang bibig ko. Yumuko na lamang ulit ako at iniwasan ang kanilang tingin. Paano ba kasi ako makakapag-paliwanag kung hindi nila ako hahayaang magsalita na muna? at ku












Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
reviews