CHAPTER 2

CHAPTER 2

Scarlett Bellamy's POV

Napa balikwas Ako ng higa ng maalimpungatan ako. tumingin agad sa orasan ng aakalaing 6 na ng Umaga hyss kakaba kaba pa Ako Alas-singko pa lang pala ng Umaga.

Tahimik akong tumayo at inayos ang kama. Pagkatapos ay dumiretso ako sa banyo upang maligo at nag bihis na rin ginawa ko na rin Ang morning routine ko.

Makalipas ang ilang minuto, tumayo ako sa harap ng salamin habang suot ang maid uniform na ibinigay ni Sebastian kahapon.

Napabuntong-hininga nalang Ako hindi pa rin ako sanay be pano ba Naman Kasi pang cosplay yata ito Yung mga sinusuot ng mga anime susq.

Hindi ko alam kung bakit ito ang pinili niyang design, pero wala naman akong karapatang magreklamo.

Kinuha ko ang maliit na headpiece at maingat itong isinuot bago ko itinali ang mahaba kong buhok sa isang maayos na ponytail.

"You can do this." mahina kong sabi sa sarili ko.

Huminga ako nang malalim bago tuluyang lumabas ng silid tahimik pa ang buong fourth floor.

Karamihan sa mga p***o ay nakasara pa. Tanging mahinang ilaw sa hallway ang nagbibigay-liwanag sa paligid.

Habang naglalakad ako papunta sa elevator, biglang bumukas ang isa sa mga p***o napahinto ako.

Isa sa mga bodyguard ang lumabas, hawak ang tuwalya habang pinupunasan ang basa niyang buhok nagulat din siya nang makita ako.

Ngayon lang nya Ako Nakita Kaya siguro nagulat sya may mangilan ngilan Naman ng Nakakita sakin kahapon, Hindi pa siguro na ibalit ng iBang body guards na may painbagong maid na.

" Goodmorning." bati nya sa akin Napangiti ako nang bahagya.

"Good morning."

"First day?" tumango ako.

"Good luck."

Bago pa ako makasagot ay bumukas na rin ang dalawa pang p***o.

Unti-unting nagsilabasan ang iba pang bodyguards, halatang naghahanda na rin para sa panibagong araw.

"Uy, si new maid."

"Good morning."

"Morning, Miss Bellamy." isa-isa ko silang binati.

"Good morning."

Hindi ko maiwasang mapangiti akala ko magiging nakakatakot silang lahat mukhang mababait naman pala sila...

"Ethan." pakilala ng Isang body guards sa akin sabay lahat ng kamay nya sya Yung unang lumabas ng room.

"Maevis" pakilala ko Ayokong Sabihin Ang second name ko no.

"Brandon po" pakilala Naman ng isa ito Yung nakita ko kahapon Tinanggap ko lang Ang kamay nya.

"James"

"Andrew"

"Nix"

"Ash"

"Ford"

sabay sabay na pakilala nila sa akin nakakalito sandale isa isa lang Letche sa dinami Dami n'yo matatandaan koba mga Mukha n'yo sabay sabay pa talaga ha.

sasagot na Sana Ako sa mga nag pakilala sakin ng marinig Namin Ang Ding sa elevator.

Ding

sabay-sabay kaming napalingon sa elevator bumukas ang p***o at agad na nawala ang mga ngiti sa mukha ng mga bodyguards.

Lahat sila ay sabay-sabay na tumuwid ng tayo at naging seryoso Ang mga Mukha katakot be bilis mag change experession.

"Good morning, Sir."

Dahan-dahang lumabas si Sebastian.

Impeccably dressed in a tailored black suit, his wristwatch glinting under the hallway lights. His expression remained unreadable as he walked past everyone.

Hindi siya nagsalita ni hindi siya tumingin sa kahit sino tahimik lang siyang naglakad papunta sa dulo ng hallway.

Hanggang sa huminto siya malapit sa akin unti-unti siyang lumingon at nag katinginan kami ng mata sa mata Alam ko ng mayrong kakaiba Hindi na nag isip at Hindi na nag bakasakali tinanong ko sya kung anong gusto nyang mangyare mahal na kita sa paraan na Ako lang ang nakakaalam.

Hala?? kumanta Hahahahah joke pero nag katinginan talaga kami napalunok ako nakakatakot Ang mga malamig nyang tingin animoy kakainin Ako ng Buhay.

"Miss Bellamy."

"Y-Yes, Sir?"

Malamig ang mga matang pinagmasdan niya ako mula ulo hanggang paa Grabe husgang husga na pag katao ko sayo.

"You look nice." napakurap ako sa sinabi nya Tama ba pag kakarinig ko?? hoy baka bingi Nako? Tama ba pinuri nyako? maganda daw Ako huluh Ehe enebe Ako lang to oh.

"s-sir?" utal na usal ko sakanya nakakabigla.

wala na siyang ibang sinabi, tumalikod siya at nagpatuloy sa paglalakad naiwan akong nakatayo dito at tulala.

Habang ang mga bodyguards ay sabay-sabay na napatingin sa akin na para bang may kakaiba silang narinig.

Isa sa kanila ang marahang napabulong.

"...Boss just gave you a compliment."

Hindi ko alam kung bakit pero pakiramdam ko, mas lalo lang akong kinabahan sobrang bilis ng tibok ng puso ko Pucha Parang any time lalabas na sa dibdib ko ung puso ko.

nauubusan Ako ng oxygen Hindi ko alam kung bakit Habol Habol ko Ang hininga ko Paki Dala Ako sa hospital please OMG OMG.

napalingon ako sa mga body guards na nandito nakalimutan Kona Sila Akala ko Ako lang mag isa rito , Hindi Ako nakatakas sa mapang asar nilang ngiti Ts Chee wag n'yo nga Akong asarin kinekeleg eke neh.

"Move Now" bumalik Ako sa ulirat ng makarinig ng malakas na boses napalingon ako sa likod ko Kay Mr Reyes nanggagaling Ang malakas na sigaw na yon.

Isa-isang sumunod ang mga bodyguards. Sa loob lamang ng ilang segundo, tahimik na ulit ang buong fourth floor.

sabay kaming sumakay ni Mr. Reyes sa elevator pumindot, Maya maya lang ay nakarating na rin kami sa pinaka baba.

"Miss Bellamy." naagaw ni Mr Reyes Ang atensyon ko.

"Your work starts now." agad niyang iniabot sa akin ang isang maliit na checklist.

"What's this?"

"Your daily tasks."

Tinanggap ko iyon at mabilis na binasa.

Napuno ng iba't ibang gawain ang isang buong pahina.

Dust the living room.

Clean the library.

Water the indoor plants.

Polish the marble floors.

Check every guest room.

Napakurap ako sa dinami Dami ng lilinisin ko .

"Parang... ang dami po." Bahagyang ngumiti si Mr. Reyes.

"Nag rereklamo Ka?" Napabuntong-hininga ako nang maluwag tss oo nag rereklamo Ako bakit may magagawa ba kayo pag nag reklamo Ako ha diba Wala kaya Hindi na Hindi Nako mag rereklamo gagawin ko nalang huhuu.

"But..." Muli akong napatingin sa kanya.

"No more Buts Ms. Bellamy start your work now." tumango ako hmp.

"I'll start there." turo ko sa Sala

"Good." Iniwan niya ako roon habang nagsimula akong maglinis.

Tahimik ang buong mansion tanging tunog ng pamunas sa makintab na mesa at ang mahinang ugong ng air conditioner ang maririnig.

Dahan-dahan kong pinunasan ang bawat mesa, bawat picture frame, at bawat estante. Kahit isang hibla ng alikabok ay wala akong pinalampas. Paulit-ulit na umiikot sa isip ko ang sinabi ni Mr. Reyes kaartehan Kasi ng Sebastian na iyon.

"Ms." Napapitlag ako nang may magsalita sa likod ko paglingon ko ay isa sa mga bodyguard ang nakatayo roon, hawak ang isang mug ng kape.

"Coffee " pang aalok nya sakin cofee lang ba pwedeng Piliin Hindi pwedeng Ikaw?? Ang lande? trabaho Muna.

"No thanks" sabay ngiti ko sakanya

makarinig pa Ako ng ibang yabag ng mga paa patungo sa amin.

"Uyy Ano Yan Cent" mapang asar nilang Sabi sa kasamahan nila.

"I just ask her if she likes coffee" maikling paliwanag nya.

"Mag-aalas sais na." napatingin din ako sa wall clock oo nga..

"Miss Bellamy." pag tawag sakin ni?? ni naratandaan ko sya eh si Andrew oo.

"Yes?"

"Kung tapos ka na diyan, punta ka na sa kitchen." napakunot-noo ako.

"Bakit po?"

"Breakfast." Tumango ako oo nga pala sabay sabay nga palang nag break fast Ang lahat tinignan ko rin Ang hawak na papel ko may nakalagay rin dito na break fast bawat Oras Naman ay nakasulat kung anong dapat Kong gawin.

"Ah... gano'n po ba." tango na lang ang isinagot nya at naunang mag lakas papunta sa kusina.

"Let's go." pag anyaya sakin ng mga iba pa nyang Kasama Sila Ethan sumunod din Naman sa likod nila si cent.

ibinaba ko Muna Ang hawak ko iniwan ko Muna ito sa living room at Sumunod na papunta sa kusina.

Tahimik akong naglakad papunta sa kitchen.

Habang papalapit ako, mas lalo kong naaamoy ang bagong lutong bacon, toasted bread, at kape. Hindi ko napigilang mapalunok.

Pagpasok ko, bumungad sa akin ang napakalawak na kusina. Abala ang chef at dalawa nitong assistant sa paghahanda ng almusal.

"Morning, Chef," bati ng isa sa mga bodyguards.

"Morning," maikling sagot nito habang abala sa pagluluto. Napansin niya ako at bahagyang ngumiti.

"So, you're the new maid."

"Opo." magalang na sagot ko.

"Welcome." Nginitian ko rin siya bilang pasasalamat.

"Miss Bellamy," tawag ni Ash sa akin.

"Dito tayo." Tinuro niya ang isang mahabang mesa sa gilid ng kusina ito yata Yung dinang hall dahil ito lang Naman Ang lamesang mahaba rito.

Nag-alangan pa Akong akong umupo dahil nakakahiya.

"Okay lang po ba talaga?"

"Oo naman," sagot ni Ford habang hinihila ang isang upuan. "Madami Dami Ka pang Kumain ka muna." Maingat akong umupo.

Ilang sandali pa'y inilapag ng chef ang mga plato sa mesa.

"Mainit pa 'yan."

"Salamat, Chef."

Hindi ko maiwasang mapangiti habang pinapanood silang mag-usap. Hindi sila kasing seryoso ng iniisip ko. Kung tutuusin, para lang silang magkakaibigan na matagal nang magkakasama.

"Good morning." Sabay sabay na bati nila at Sabay sabay na tumayo ng tuwid napalingon Ako kung saan Sila Nakatingin staka ko lang Nakita Ang presensya nya.

Diretso siyang naglakad papunta sa dining hall At naupo sa pinaka dulo ng lamesa Kasunod nya Naman si Mr Reyes at naupo ito sa katabinh upuan nya.

ako nasa pinaka gitnang bahagi Ako ng lamesa napapalibutan Ako ng mga body guards nya dito Kasi Ako pinaupo ni ash eh katabi ko si ash sa kanan sa kaliwan Naman si ford bagay nga Yung pangalan nila eh Ashford diba?? hahahaha kambal siguro Sila hahaha.

"Kompleto na ba tayo?" tanong ng isa habang hinihila Ang upuan Hindi ko sya Kilala eh.

"Dalawa na lang kulang." sagot ni Cent sakanya.

"Si Axel at si Zion?" Tumango ang isa pa.

"Nagpapalit pa yata ng uniform."

Call them so we can start to eat" malamig na usal ni Sebastian.

"Yes, Sir" magalang na sagot sakanya ni Brandon sabay umalis. maya Maya lang ay Sabay sabay na dumating yung tatlo

Tahimik kaming nagsimulang kumain. Hindi ko alam kung dahil ba bago pa lang ako o talagang ganoon lang sila, pero walang nagsasalita. Tanging tunog lang ng kubyertos ang maririnig ko bawal ba mag salita?? Or ayaw lang ni Sebastian ng ingay

Ilang sandali pa ang lumipas bago niya mahinahong ibinaba ang hawak niyang kubyertos hindi siya nagtaas ng boses. Pero sapat na iyon para mapatingin sa kanya ang lahat.

"Report." isa isang nag salita Ang mga body guarda nya.

"The west perimeter is secured, Sir. No unusual activity since last night's patrol." Sebastian gave a slight nod.

"The shipment?"

"It arrived safely at the warehouse before dawn."

"Any tails?"

"None." tahimik siyang uminom ng kape bago muling nagsalita.

"And Raven?" nagtama-tama ang tingin ng ilang bodyguards.

"They've been unusually quiet these past few days."

"That's exactly what bothers me." bahagyang kumunot ang noo ni Sebastian.

"When they stop making noise... it usually means they're preparing something."

"Should we send another team to monitor them?"

"No." maikli ngunit mariing sagot niya.

"They're expecting that." sandaling natahimik ang buong mesa.

"Then what are your orders, Sir?" tanong ng isa pang body guards na si Andrew.

Sebastian wiped the corner of his lips with the table napkin before answering.

"Let them believe we know nothing just Keep watching and don't make a move until I say so."

"Understood, Sir." sabay sabay na sagot ng mga bodyguards nya. Tahimik kong ibinaba ang tingin sa plato ko. Hindi ko maintindihan ang lahat ng pinag-uusapan nila.

Shipment. Raven. Warehouse. Monitoring pinag sasabi nitong mga to? tss feeling ko hindi siya ordinaryong kakumpitensya sa negosyo lang feeling ko be may iba pang tinatago tong si Sebastian eh le is che Naman ano ba itong pinasok ko imbis na tahimik Akong kumakain napuno ng isipin Ang utak ko.

"Atlas." tawag nya ulit sa isa pang body guards nya Ngayon ko lang nalaman pangalan nya.

"Sir."

"The informant." natahimik sandali si Atlas bago sumagot.

"...We still haven't located him." Tahimik na ibinaba ni Sebastian ang hawak niyang kubyertos nanigas ang buong nasa mesa.

"What do you mean you haven't located him?"

"We're still tracing his last-"

"Fuck." umalingaw nagawa Isang malakas na sigaw nya  bumigat ang hangin sa buong dining hall unti-unti siyang tumingin kay Atlas Wala pa man syang ginagawa TILA kinakabahan na rin Ako pinag papawisan Ang mga kamay Kong may hawak na kutsara.

"I didn't pay you to know nothing."walang nakapagsalita.

"If the informant is alive, find him."

"If he's dead..." Bahagya siyang sumandal sa upuan.

"...find who killed him."

"Yes, Sir."

"And if De Luca's men got to him first..." Tumigil siya sandali.

"...then I want every single name involved on my desk before tonight."

"Understood."

Tahimik na ibinalik ni Sebastian ang atensyon sa pagkain, na para bang walang nangyari samantalang Halos hindi na ako makalunok.

Hindi lang Basta Basta body guard Ang nandito nag tatrabaho Sila para Kay Sebastian I don't know if it is illegal but All I know is this is not an ordinary business sa mga narinig ko palang kanina parang mayroong underground business si Sebastian he's not an ordinary CEO I know that Hindi Ako pinanganak kahapon para Hindi Malaman yon.

marahan Akong siniko ni ash Kaya agad na napunta Ang paningin ko sa Gawi nya.

"Ok kalang?? nanginginig Ka yata?" napabaling agad Ako sa kamay Kong may hawak na kutsara, Hala oo nga kinakabahan Kasi Ako Parang ang aalangan Nako bat ko pinasok to.

"O-ok lang Ako" mahinahon Kong sambit sakanya, inabutan nya Ako ng tubig at Tinulungan inumin iyon.

napahinto sya sa ginagawa nya ng makarinig kami ng malakas na tikhim.

"tsk tsk tsk" napabaling agad Ako sa pinang galingan non masama Ang tingin na iginawad sa akin ni Sebastian.

problema nitong Isang to? Tinulungan lang Akong uminom ganyan na sya.

Unti-unti ring natapos ang almusal Isa-isang inilapag ng lahat ang kani-kanilang kubyertos sa plato.

Tahimik pa rin Ang bumabalot sa buong dining hall tumayo si Sebastian ng walang pasabi sabay-sabay ring tumayo ang mga bodyguards nya.

"Have a productive day." malamig ngunit kalmadong boses niya ang bumasag sa katahimikan.

"Yes, Sir."

Isa-isang nagsimula nang umalis ang mga bodyguards upang maghanda para sa kani-kanilang assignment ako naman ay mabilis na tumayo at nagsimulang magligpit ng mga plato.

Hindi pa man ako nakakahawak sa unang plato, isang kamay ang marahang humarang sa akin.

"I'll help. napalingon ako si ford pala.

"Okay lang Ako na rito"

"It's fine. Mas bibilis Ang trabaho mo."

Maya-maya, lumapit na rin ang ilan sa mga bodyguards.

"Pass me those plates." Sabi ni ash

"Ako na sa mga baso." dugtong Naman ni cent

"I'll bring these to the kitchen." Ani Liam Napakurap ako.

"H-Hindi na po. Trabaho ko po 'to."

Ngumiti si liam.

"At trabaho rin naming huwag hayaang mabigatan ang bagong kasama namin sa unang araw ng trabaho." natigilan ako.

Hindi ko alam kung ano ang isasagot.

Kaya napangiti na lang ako nang tipid.

"...Thank you sa inyong lahat" magiliw na Sabi ko sakanila.

"Hoy, dahan-dahan pre Mamahalin 'yan." napailing ako habang pilit na inaabot pabalik ang mga plato halos kalahati ng mga plato ay nasa kamay na nila.

Isang malamig na boses ang nagpahinto sa kanilang lahat.

"...What exactly are you doing?" nag si taasan Ang mga balahibo ko ng marinig Ang malamig na boses na iyon at dahan-dahan akong napalingon.

nakatayo si Sebastian sa P***o ng kitchem Pare-pareho kaming natahimik.

"Sir..." mahinang tawag ni Axel.

Nanatiling blangko ang mukha ni Sebastian habang isa-isang tinitingnan ang mga bodyguard na may hawak na mga plato.

"I don't remember assigning any of you to kitchen duties." walang sumagot.

"If I'm not mistaken..." Bahagya niyang ikiniling ang ulo.

"...you're all bodyguards."

"Yes, Sir."

"So tell me..."

Malamig ang mga matang tumingin siya sa kanila.

"Since when did bodyguards start doing the maid's job? Napalunok si ash.

"We were just trying to help, Sir." mahinahong Sabi nito.

"I didn't ask what you were trying to do."

Humakbang si Sebastian palapit sa mesa.

"I asked..." bahagya siyang tumigil,

"...since when did you start doing maids job?"

Wala ni isa ang naglakas-loob sumagot.

"Put them down."

Agad nilang ibinalik ang mga plato sa mesa.

"Know your responsibilities, She has hers, You have yours Don't cross the line again."

"Understood, Sir."

"Understood, Sir."

Sabay-sabay nilang sagot hindi ko namalayang napahigpit na pala ang hawak ko sa tray.

" Go back to your Station" Maawtoridad na Sabi nya Isa Isang nag si alisan Ang ilan sakanila ay awang awa Ang tingin sa akin Ang iba Naman ay lumalabi ng salitang sorry Ngumiti lang ako nang tipid bilang senyas na ayos lang ako. tss kasalanan ko to kung Hindi ko lang Sila hinayaang Tumulong di Sana Sila mapagalitan mag isa Akong naiwan rito sa kitchen.

marahan Kong pinag masdan Ang paligid andaming Plato na naka Kalat, Ang iBang mga kutsara Naman at nakasalansan na at Dadalhin nalang sa lababo upang mahugasan.

huminga ako nang malalim bago dahan-dahang sinimulang ligpitin ang mga plato.

Ng mailagay ko na Ang lahat sa lababo ay sinimulan ko na itong hugasan dahan dahan lang Ang ginawa ko g pag hugas rito dahil mukhang Mamahalin Kung sakaling mabasag koto Baka kulang pa Ang Isang taong pag tatrabaho ko para mabayaran to.

ilang minuto pa Ang itinagal ko sa lababo Bago Ako matapos na mag hugas. pag tapos Kong hugasan ay isinalansan ko ito ng maayos Mabilis Ang kilos ko ngunit maingat.

nang matapos ko Ang trabaho ko sa kusina ay agad Akong lumabas at tumungo sa library Iyon Kasi Ang sunod Kong lilinisan.

Pagdating ko sa dulo ng hallway, bumungad sa akin ang isang napakalaking double door na gawa sa dark mahogany wood.

Sa gitna nito ay isang maliit na brass plate.

LIBRARY

Napahawak ako sa malamig na doorknob Mahina kong itinulak ang p***o at sa pagbungad ng tanawin sa harapan ko hindi ko namalayang bahagya akong napabuka ang bibig.

"Woah..."

it's not a simple library para itong isang pribadong mundo na puro libro.

Mula sahig hanggang kisame, puro bookshelves ang bumungad sa akin. May dalawang palapag ang library, konektado ng eleganteng spiral staircase. Sa gitna ay may malalaking bintanang tinatamaan ng sikat ng araw, habang sa isang sulok ay may fireplace at isang itim na leather chair na halatang doon madalas umupo si Sebastian.

Tahimik sa loob nito at malinis amoy lumang papel rin at kahoy mahigpit kong hinawakan ang cleaning caddy at nag handa ng mag simula.

Sinimulan ko sa mga bookshelf na nasa unang palapag isa-isa kong pinunasan ang bawat istante, maingat na iniiwasang magalaw ang pagkakaayos ng mga libro. Napansin kong nakaayos ang mga ito ayon sa laki, kulay, at maging sa pangalan ng may-akda.

Grabe... perfectionist talaga siya minsan ay kailangan ko pang umatras ng isang hakbang para lang masiguradong eksaktong naibalik ko ang librong bahagya kong nausog.

Matapos ang ilang minuto, lumipat naman ako sa malaking reading table sa gitna ng silid.

May ilang librong nakapatong doon, kasama ang isang pares ng salamin, isang fountain pen, at isang bukas na notebook na may sulat-kamay.

maingat kong pinunasan ang paligid ng mga gamit gamit ang dulo ng tela, iniingatang huwag mabago kahit isang pulgada ang pagkakalagay ng mga iyon.

Maya-maya ay napatingin ako sa napakataas na bookshelf sa kabilang bahagi ng library.

"...Ang taas naman." bulong ko sa Sarili ko sakto may maliit na rolling ladder na nakakabit sa estante.

Lumapit ako rito at marahang hinila.

Click. tunog nito dahan-dahan itong gumulong sa riles.

Nice nice umakyat ako sa ikatlong baitang at nagsimulang punasan ang mga librong nasa pinakataas na bahagi ng estante.

"Konti na lang..." Kumbinsi ko sa Sarili ko

Iniunat ko ang braso ko para maabot ang pinakataas na bahagi ng bookshelf. Gamit ang microfiber cloth, dahan-dahan kong pinunasan ang makapal na kahoy.

"Ang taas naman..." bahagya pa akong umusog sa gilid ng rolling ladder.

Click napahinto ako sa ginagawa ko ng marinig iyon may kung anong tunog na nanggaling sa ilalim ng hagdan.

Krrrk...

Biglang gumalaw ang ladder.

nawalan ako ng balanse kumawala ang hawak ko sa bookshelf habang tuluyan akong napahulog napapikit nalang Ako.

Shit! mura ko sa isip ko

Ngunit sa halip na tumama ang katawan ko sa matigas na sahig... may matibay na braso ang mabilis na pumalibot sa baywang ko.

Isang kamay ang sumalo sa likod ko habang ang isa naman ay mahigpit na humawak sa bewang ko upang hindi ako tuluyang bumagsak.

Napasinghap ako at unti-unti kong iminulat ang mga mata ko nag Tama Ang mga mata naming dalawa.

Hindi ko alam kung ilang segundo kaming nanatiling ganoon. Nakahawak pa rin ako sa manggas ng itim niyang coat habang ang isa niyang kamay ay mahigpit pa ring nakasuporta sa bewang ko upang hindi ako tuluyang bumagsak.

Napakalapit namin sa isat isa sobrang lapit na halos maghalo ang paghinga naming dalawa.

Malinaw kong nakikita ang bawat detalye ng mukha niya ang matalas niyang panga, ang bahagyang magulong hibla ng buhok na nahulog sa noo niya, at ang pares ng mga matang diretso lamang nakatingin sa akin na para bang sinusubukang basahin ang bawat ekspresyon ko.

parang huminto Ang Oras Ang buong library ay tila nilamon ng katahimikan maging ang mahinang pag-ugong ng air conditioner ay hindi ko na marinig tila akoy nabibingi at Tibok lamang ng puso ko Ang Naririnig ko.

tugdug tugdug tugdug...

Dahan-dahan niyang binitiwan ang hawak niya sa bewang ko pero bago pa ako tuluyang makabawi ng balanse bigla niyang inalis ang isa pa niyang kamay na nakasuporta sa likod ko.

"Ah putang" mahinang sambit ko

Napaupo ako sa sahig mahina lang ang pagbagsak ko dahil mababa na ang pagkakahawak niya sa akin, pero sapat iyon para mapangiwi ako.

Napatingala ako sa kanya, gulat na gulat tanginang to sapakin ko Mukha mo eh bwiset medj masakit yon.

Wala man lang pagbabago sa ekspresyon niya nanatili siyang nakatayo sa harapan ko, parehong kamay nasa bulsa ng pantalon, habang walang emosyon na nakatingin sa akin.

"Stupid, Next time don't force yourself to reach something you can't." Wow grabe Naman Maka stupid may pangalan Ako oh Scarlett oh Ang Ganda Ganda ng pangalan ko tas tatawagin nya lang Akong stupid?? Wow ha wow .

"Stand up."

inis Akong tumayo at pinag pag Ang Sarili ko mahigpit Akong napahawak sa laylayan ng damit ko Kingina mo Sumusobra kana bwiset.

Tinalikuran niya ako at naglakad papunta sa mesa pagdating niya roon, kinuha niya ang librong kanina pa niya balak basahin bago niya ito buksan nag salita pa sya.

"Finish cleaning." iyon lang parang walang nangyari.

Naiwang nakatayo sa gitna ng library, pilit nilulunok ang hiya at inis na nararamdaman ko.

Mayabang, arrogante at sobrang sama ng ugali nakakainis nakakainis nakakaubos ng pasensya....

Tahimik kong pinulot ang microfiber cloth na nahulog sa sahig at bumalik sa paglilinis.

Isa-isa kong pinunasan ang mga librong nasa ibabang estante, saka ang mahogany shelves na halos kumikinang na sa sobrang linis.

Paminsan-minsan ay palihim akong sumusulyap sa direksiyon niya nakasandal siya sa swivel chair, isang kamay ang nakapatong sa armrest habang ang isa naman ay marahang nagbubuklat ng mga pahina ng librong binabasa niya.

Hindi siya nagsasalita hindi rin siya lumilingon pakiramdam ko, bawat galaw ko ay napapansin niya.

Napahinto ako nang mapansing may manipis na patong ng alikabok sa ibabaw ng isang frame na nakasabit sa dingding.

Tahimik akong kumuha ng maliit na stool at tumuntong doon upang maabot iyon.

maingat Kong pinunasan yon yokong mapahiya sa harap nya dahan-dahan kong pinunasan ang frame bago ko ito ibinalik sa dati nitong posisyon.

Saka ko ipinagpatuloy ang paglilinis, sinusubukang huwag gumawa ng kahit kaunting ingay.

Ang tanging maririnig sa buong library ay ang marahang paglipat ng pahina ng librong binabasa ni Sebastian... at ang mahinang tunog ng tela sa bawat pagpupunas ko ng mga estante.

Hindi ko alam kung gaano katagal kaming ganoon ramdam na ramdam ko ang presensya niya sa bawat sulok ng silid.

Halos isang oras na ang lumipas nang matapos ko ring linisin ang library.

Tahimik kong ibinalik ang mga gamit sa cleaning caddy bago ako lumingon kay Sebastian.

Nasa swivel chair pa rin siya ngunit hindi na siya nagbabasa nakatitig na lang siya sa malawak na bintanang tanaw ang buong hardin ng mansion.

Napag pasyahan ko ng umalis Hindi na Ako nag abala pang mag paalam sakanya.

Tahimik kong inilapag ang cleaning caddy sa gilid ng p***o bago ko kinuha ang mahabang watering can na nakapatong sa maliit na kahoy na mesa.

Hindi ko napigilang ngumiti kung may paborito siguro akong lugar sa mansion ito yon mahilig talaga Ako sa Tahimik napaka Presko rin dito at amoy sariwang damo at bulaklak.

Dahan-dahan kong nilibot ang indoor garden, sinisiguradong pantay ang pagdidilig sa bawat halaman.

Bawat halamang madadaanan ko ay tila mas lalong nabubuhay sa bawat patak ng tubig napahinto ako sa isang hanay ng puting rosas.

"Ang ganda..." hindi ko napigilang haplusin nang marahan ang isa sa mga talulot nito.

Sa buong mansion na ito...

Ito lang yata ang lugar na nagbibigay ng katahimikan huminga ako nang malalim bago muling ipinagpatuloy ang pagdidilig.

Nakaramdam Ako Ng mga yabag ng paa na papalapit sa Aking Gawin.

"hello Miss Bellamy good afternoon." napalingon ako at nakita ang lima sa mga bodyguards na papalapit.

"Good afternoon din" bati ko kina Ash

"kamusta Ang first day?" Tanong Naman ni ford.

"Ah ayos Naman" sagot ko.

"Pasensya na nga pala kanina Hindi Ka Namin natulungan ha" Nahihiyang Sabi ni Liam At hihimas himas pa sa batok.

Tumango ako habang inililipat ang hose sa susunod na hanay ng mga halaman ng bigla itong lumakas

Shit shit shit

Nanlaki ang mga mata ko nang biglang lumakas ang pressure ng tubig. Halos mawalan ako ng pwersa sa pag hawak sa hose.

"H-Hoy!" sigaw ko hndi ko na ito makontrol.

Paikot-ikot ang hose sa ere habang kung saan-saan tumatama ang malakas na bugso ng tubig.

"Miss Bellamy!"

"Bitiwan mo!" sigaw ni ford sa akin.

"Hindi ko nga mabitawan!"

Napasinghap ako nang unang tumama ang tubig sa dibdib ko. Ilang segundo lang ay basang-basa na ang uniporme ko at nataranta ako.

"Sandali! Sandali lang!" mabilis na lumapit sina ash at Liam upang tulungan akong hawakan ang hose.

Ngunit sa halip na huminto mas lalo lamang itong nagwala.

"Hoy! Nasa mukha ko!" sigaw ni ash

"Aray! Basang-basa na 'ko!" sigaw Naman ni nix

"Patayin n'yo ang gripo!" malakas na sigaw ni ford habang tumatawa.

"Nasaan ba?!" Tanong ni axel sa sobrang pagmamadali, nagkabanggaan pa silang tatlo lalong umikot ang hose.

"Ano ba naman 'yan!" natatawang sigaw ni Ash habang tinatakpan ang mukha.

Hindi ko na alam kung matatawa ba ako o maiiyak.

"I'm so sorry!"

"It's okay!" sigaw ni Liam habang pilit inaabot ang hose.

"Ang kulit nito!" sigaw Naman ni axel

Makalipas ang ilang segundo, sa wakas ay naabot ni Liam ang gripo at mabilis itong isinara.

Unti-unting humina ang bugso ng tubig hanggang sa tuluyan itong tumigil.

Nagkatinginan kaming lahat para kaming maga basang sisiw hahaha mula ulo hanggang paa at Tumahimik saglit Ang paligid animoy may dumaan ba anghel.

Hanggang sa si Ford ang unang natawa.

"Hahahaha!"

Kasunod niya sina Nathan, Liam, at ang iba pang bodyguards hindi ko na rin napigilang matawa.

"Pasensya na talaga!"

"Okay lang!" natatawang sagot ni nix.

"Hindi mo Naman sinasadya eh hahaha" Sabat Naman ni ash.

" Sa susunod Wag mo ulit Bitawan" natatawang sambit ni Liam..

"Never again!" natatawa ko ring sagot habang pinipiga ang laylayan ng basang uniporme ko.

"Tingnan mo nga 'yung mukha mo, Bellamy." natatawang sabi ni ford.

"Mas mukha kayong kawawa kaysa sa'kin."

Muli na namang nagtawanan ang lahat.

Habang abala kami sa kakatawa may isang malamig na boses ang biglang bumasag sa masayang usapan Namin.

"...Am I interrupting something?" parang may biglang pumindot ng mute button nawala ang tawanan.

Isa-isang napalingon ang lahat sa pinanggalingan ng boses nakatayo roon si Sebastian.

Suot pa rin ang itim niyang suit, isang kamay ang nakapasok sa bulsa ng pantalon habang ang isa naman ay nakahawak sa kanyang beywang

Walang emosyon ang mukha niya.

Mabagal niyang pinagmasdan ang bawat isa mula sa mga basang Sina ash, axel, Liam, nix, at Ford hanggang sa akin.

Huminto ang tingin niya sa basang-basang uniporme ko na halos dumikit na sa katawan ko.

Ilang segundo siyang hindi nagsalita.

"Explain." napalunok kaming lahat nagkatinginan ang mga bodyguards.

Walang gustong maunang magsalita sa amin sa huli, si Axel ang nag lakas loob na mag paliwanag.

"Sir... it was an accident." sebastian didn't take his eyes off me.

"...An accident." pag uulit nya

"Yes, Sir."

"The hose suddenly lost control. We tried to help her, but—"

"But instead..." putol ni Sebastian.

"all of you ended up looking like this." tahimik ang buong indoor garden walang nangahas sumagot mabagal niyang inilibot ang tingin sa mga body guards nya.

"I don't remember giving my security team permission to play in the middle of working hours."

"Sorry, Sir." sabay sabay nilang Sabi.

"All of you."

"Training ground."

"Now."

"Yes, Sir."

Isa-isang yumuko ang mga bodyguards bago mabilis na umalis naiwan akong nakatayo, hawak pa rin ang hose.

Hindi ko alam kung magsasalita ba ako o tatahimik na lang nag angat Ako ng tingin sakanya marahan nyang Pinasadahan ng tingin Ang basang basa Kong damit kitang kita na Ang pag hubog ng katawan ko ata mas lalong bumakat Ang Hugis ng dibdib ko Wala Akong suot na bra Ngayon ko lang naalala Tinignan ko Ang bandang dibdib ko at napagtantong bakat Ang nipple ko wtf nakakahiya.

tinakpan ko ng kamay ko Ang dibdib ko At marahang pumikit dahil sa hiya, hanggang sa marinig ko ang malamig niyang boses.

"You're soaking wet." saglit na bumaba ang tingin niya sa basang uniporme ko bago muli akong tiningnan.

"Do you want me to change your clothes..."

Bahagya siyang huminto.

"...or are you going to do it yourself?" heat rushed to my cheeks.

"I-I can do it myself, Sir." utal na sagot ko sakanya.

"Good. Then stop standing there and go change."

Parang kusang gumalaw ang mga paa ko. Mabilis akong tumalikod, halos madulas pa sa basang damuhan habang nagmamadaling tumakbo palabas ng indoor garden.

Ramdam ko ang init ng mga pisngi ko.

Hindi ko alam kung dahil ba sa hiya

O dahil sa sinabi niya.

"Do you want me to change your clothes... or are you going to do it yourself?" parang nag eecho ito sa Tenga ko halos paulit ulit Nakakahiya nakakahiya huhu.

Dere-diretso akong pumasok at pinindot Ang elevator papunta sa fourth floor.

Pagdating sa tapat ng silid ko, agad kong pinihit ang doorknob at mabilis na isinara ang p***o sa likod ko.

Click.

Napapikit ako habang nakasandal sa p***o.

"Grabe..." lumapit ako sa vanity table at napatingin ako sa salamin halos dumikit na sa katawan ko ang uniporme dahil sa pagkakabasa.

"Ahhhhhh nakakahiya..." malakas na sigaw ko mabilis kong kinuha ang tuwalya mula sa cabinet bago dumiretso sa banyo.

"Kailangan ko talagang magpalit, mag babra na talaga ako kainis."

Matapos kong makapagpalit ng uniporme, hindi na ako nag-aksaya pa ng oras.

Agad akong bumalik sa mga natitira kong gawain sa mansion.

Mula sa pag-aayos ng paglilinis ng ilang hallway, hanggang sa pagtiyak na malinis ang mga common areas bago matapos ang araw.

Paminsan-minsan ay nakakasalubong ko ang ilang bodyguards ngumingiti lang sila sa akin at simpleng bumabati.

Ngingitian ko rin sila pabalik bago ipagpatuloy ang trabaho hindi ko na rin namalayang unti-unting lumalim ang gabi.

Nang silipin ko ang malaking clock sa may lobby, eksaktong 8:30 p.m. na ang oras.

Napabuntong-hininga ako.

"Sa wakas..." pakiramdam ko ay halos hindi na akin ang mga paa ko sa sobrang pagod.

Tahimik kong ibinalik ang mga cleaning supplies sa storage room bago dahan-dahang umakyat sa ikaapat na palapag.

Pagdating sa tapat ng silid ko, halos wala na akong lakas para buksan ang p***o pagkapasok ko, agad kong isinara ito at ibinagsak ang katawan ko sa kama.

Hindi ko na nagawang magbihis ng pantulog hindi ko na rin nagawang isipin ang mga nangyari sa buong maghapon.

Unti-unting pumikit ang mga mata ko sa loob lamang ng ilang segundo dinala na ako ng matinding pagod sa mahimbing na pagtulog.