CHAPTER 3

BROKEN LOVE C3 

3RD POV 

“Bakit hindi ko alam na lalabas kayo?” Tanong sa kanya ng kapatid niyang si Sofia.

“Kailangan ko pa bang ipaalam sa ‘yo ang lahat ng gagawin ko Sofia?” Hindi niya napigilan na makaramdam ng inis sa kapatid niya, dahil panay ang ginawa nitong pagtatanong. Iniisip niya na lalo siyang hindi papayagan ng kanilang ama, dahil sa ginagawa nito. 

“Ano bang gagawin niyo sa labas?” Tanong sa kanya ng kanyang ina.

“Bibili lang sana kami ng libro Mommy..” Mahina na sagot niya rito. 

“Leo, payagan mo nalang ang Anak natin, sandali lang naman sila.” Wika ng kanyang ina, kaya lihim siyang napangiti. 

“Sige, basta sandal lang kayo.” Sagot ng kanyang ama, kaya lalo siyang nakaramdam ng tuwa. 

“Sasama ako.” Gulat siyang napalingon sa kanyang likuran nang makita ang kapatid niyang si Sofia. 

“Anong sasama? Pwede ba, rito ka nalang sa bahay at ‘wag kang magulo.” Irap na wika niya rito. 

“Bakit baa yaw mong sumama ako?” Inis na wika nito sa kanya. 

“Gusto mo rin sasama ako sa mga lakad mo?” Wika niya na kinatigil nito. 

“Umuwi ka agad ha.” Nailing siya, dahil sa sinabi nito sa kanya. 

“Alam mo mas malala ka pa kay Daddy.” Sagot niya at mabilis na lumabas. Pinili rin niya na magt-taxi at hindi magpa-hatid sa driver nila, dahil ayaw niyang magsumbong ito na lalaki ang kasama niya. 

Habang nasa Mall ay hindi niya maiwasan na makaramdam ng kaba. Hindi rin siya mapakali, dahil ito ang unang pagkakataon na magkita sila ni Matteo sa labas. 

‘Nasa’n na kaya siya? Bakit ang tagal niya?’ Kinuha niya ang kanyang phone at sinubukan itong tawagan. Nagri-ring naman ang phone nito. Pero walang sumasagot.

‘Nakalimutan niya kaya ang usapan naming?’ Hindi niya maiwasan na makaramdam ng lungkot, dahil baka hindi siya sisiputin ni Matteo. Isa pa baka matagal pa ang sunod nilang pagkikita sa labas, dahil alam niya na hindi na siya ulit papayagan ng kanyang ama. 

Nang marinig niya ang tunog ng kanyang phone ay mabilis niya itong kinuha at sinagot. 

“Matteo..” Tuwang wika niya nang matapos sagutin ang tawag. 

“Nasa’n kana?” Tanong nito sa kabilang linya. 

“Narito na ako sa Mall. Ikaw?” Tanong niya rito. 

“Papunta na ako, Pasensya kana, natagalan ako. Si Mommy kasi may inuutos pa sa akin.” Sagot nito. 

“Ayos lang, hintayin nalang kita rito.” 

“Sige, papunta na ako, ‘wag ka munang umalis.” 

“Oo.” Sagot niya at mabilis na pinutol ang tawag. Mabilis siyang naghanap ng isang comport room, para ayusin ang sarili niya. Hindi rin niya maiwasan na mas lalo pang kabahan.

“Luna!!” Napalingon siya at nakita si Matteo. Malawak itong napangiti sa kanya, habang papalapit ito. 

“Pasensya kana, kung ngayon lang ako.” Wika nito matapos siyang halikan sa kanyang noo. 

“Ayos lang, ‘wag mo na ‘yong isipin.” Ngiting sagot niya. 

“Halika, kumain muna tayo.” Yaya nito sa kanya, habang hinawakan ang kanyang isang kamay. Hindi niya napigilan na kiligin, dahil sa paraan ng paghawak nito sa kamay niya. 

“Mukhang mamahalin ‘tong pinasukan natin.” Mahina na wika niya, habang na-patingin sa paligid ng restaurant. 

“’Wag kang mag-alala, kaya ko naman ‘tong bayaran.” Sagot nito sa kanya. 

“Sige na pumili kana ng pagkain.” Wika nito, kaya agad niya itong sinunod. 

Matapos silang kumain ay niyaya siya ni Matteo na manood ng palabas, hindi naman siya tumanggi dahil gusto niyang makasama ng matagal ang binata, hindi na rin niya napansin pa ang oras, dahil ang kanyang atensyon ay kay Matteo lamang. 

Hindi niya napigilan na nagulat nang makalabas sila sa Mall, dahil doon niya lang napansin na gabi na. 

“M-Matteo, kailangan ko nang umuwi, baka galit na si Daddy.” Paalam niya rito. 

“Luna, pwede bang ‘wag ka munang umuwi. Gusto ko pa kasi na kasama ka.” Wika nito sa kanya. 

“Pero Matteo, baka pagalitan ako ni Daddy.”

“Alam mong matagal pa ulit tayo magkasama ng ganito, kaya pwede bang ‘wag ka munang umuwi, kahit ngayon lang.” 

“S-sige..” Mahina na sagot niya, dahil kahit siya ay ayaw pang umuwi. Mas gusto niya na makasama pa ang binata. 

“T-talaga? Pumapayag ka?” Tuwang tanong nito, habang mabilis siyang tumango dito. Agad naman siya nitong niyakap at hinalikan sa noo. 

“Saan tayo pupunta?” Tanong niya, habang sakay sila sa kotse nito. 

“’Wag kang mag-alala ako ang bahala sa ‘yo. Magtiwala ka lang.” Ngiting wika ni Matteo. Habang hinawakan ang kamay niya. 

“A-anong gagawin natin dito Matteo?” Utal na tanong niya, matapos makita ang lugar na hinintu-an nila. 

“Luna, nasa tamang edad na tayo. Isa pa, sinasabi ko na sa ‘yo na ako na ang bahala ‘di ba?” Wika nito habang pinisil ang kanyang kamay. 

“Pero alam mong nag-aaral pa tayo.”

“Handa naman kitang panagutan kung ano man ang mangyayari Luna. Alam mong mahal kita.” Wika nito, habang ang mga mata ay namumugay. 

“Kung mabuntis ka, handa akong pakasalan ka Luna, kaya magtiwala ka sa akin please..” Hindi niya na-iwasan na maawa nito at agad siyang tumango. 

“P-pumapayag kana?” Tuwang wika nito, habang muli siyang tumango. Agad siyang niyakap ni Matteo, habang hinahalikan ang isa niyang kamay. 

“Mahal na mahal kita Luna..” Sambit nito habang tinititigan siya. 

“Mahal na mahal din kita Matteo..” Sagot niya, kaya mabilis nitong hinalikan ang kanyang labi. Ito ang unang pagkakataon na may humalik sa labi niya. si Matteo ang una niyang nobyo at unang halik, at ito rin ang lalaking bibigyan niya ng kanyang pagkababae. 

Mas lumakas pa ang kaba na kanyang nararamdaman habang nasa loob na sila ng motel. 

“Relax lang..” Ngiting wika sa kanya ni Matteo, nang mapansin nitong nanlalamig ang kamay niya. 

“Ako ang bahala sa ‘yo, kaya ‘wag kang kabahan.” Muling wika nito habang hinalikan ang kamay niya. 

Habang nasa loob sila ng elevator at papunta sa kanilang kinuhang silid ay narinig niya ang pagtunog ng kanyang phone, kaya mabilis niya itong kinuha. Sasagutin na sana niya ito. Pero mabilis siyang pinigilan ni Matteo. 

Taka siyang na-patingin dito nang kunin ito ni Matteo at pinatay. 

“B-baka lalo silang magalit.” Wika niya rito. 

“Ako ang bahala sa kanila, ‘wag kang mag-alala. Ngayon ang gusto ko ay sa akin lamang ang atensyon mo Luna.” Wika nito at muli siyang hinalikan sa kanyang labi.