LOGIN"sige dito nako sa sofa, para mabilis akong makaramdam kong may tao" wika niya naman na ikinatango ko nalang.
"Zi'eo!!!!!" malakas kung sigaw ng makita ko ang malakas na kidlat mula sa bintana ng kwarto ko, nakalimutan ko pala itong isara, dali dali akong lumabas sa kwarto ko para hanapin si Zi'eo dahil natatakot ako na sumunod sa kidlat ang malakas na kulog na pinaka tinatakutan ko "Ahhhhhhh" malakas kung sigaw ng bigla kumulog ng pagkalas lakas at kasabay non ang pagka patay ng ilaw, isapa to ei! takot din ako sa dilim kaya mabilis akong pumikit, mas gugustuhin kopang lumakad ng naka pikit kaysa ang kumapa sa dilim "Zi'eo nasaan kanaba?" Bulong ko sa aking sarili, diko alam bakit siya agad ang naiisip ko sa mga oras na ito "Ahhhh!!" halos wala ng bukas kung maka sigaw ako dahil sa takot, at nawalan narin ako ng lakas na lumakad kaya sa isang sulok ay dahan dahan akong napa upo yakap ang mga tuhod ko dahil sa takot na nararamdaman ko, sinubukan kong imulat ang mata ko para silipin sana kung may ilaw na pero agad kodin iyong pinag sisihan, dahil sa muli kung pag mulat malaking pwersa ng kidlat lang ang nakita ko hinanda kuna ang sarili ko para sa pagsunod ng kulog "Z-Zi'eo?" patanung kung wika ng maramdaman kung may yumakap saakin, sa paraan ng pagyakap niya ramdam ko ang labis na pag aalala kaya naman niyakap ko siya pabalik para kahit paano ay mawala ang takot na nararamdaman ko "ahhh!!" malakas kung sigaw matapus marinig ang sunod sunod na kulog "wag kang matakot, nandito lang ako" wika ni Zi'eo sa kalma na boses para pakalmahin ako "wag kang umalis" pakikiusap ko sa kanya ng tumayu siya at akmang lalakad, huli na ng marealize kong nahawanan kona pala ang braso niya para lang pigilan siya, pero imbes na bitawan ko ito ay mas lalo kulang hinigpitan ang pagkakahawak ng kumidlat ulit at sa isang iglap lang nakayakap na ako kay Zi'eo dahil sa pagtunog ng kulog, wala na akong pake kung ano ang isipin saakin ni Zi'eo sunod kuna lang isipin ang sasabihin niya sakin, basta ngayun ang importante ay hindi niya ako iiwan. Umupo siya ulit sa tabi ko at binuhat ako "hatid na kita sa kwarto mo, doon na kita sasamahan" pilyo niyang wika kaya naman gusto ko siyang batukan dahil pakiramdam ko inaasar niya naman ako! kung hindi lang talaga ako takot sa kulog at kidlat nasapak kuna itong si Zi'eo ei! pero kaylangan ko siya ngayun kaya kaylangan ko maging mabait "ano bang nasa isip mo?!" May diin sa pagkakatanung ko dahil puro siya tingin saakin, naiilang ako sa paraan ng pag tingin niya "ang ganda mo sana, pero bakit naman takot ka sa kulog?" nakangisi niyang wika kaya uminit ang ulo ko, nilibot ko ang paligid gamit ang mata para e check kung kumalma na ang panahon "lumabas kana!" pag tataboy ko dito ng mapansin na ayus na ang lahat at hindi narin kumikidlat o kulog "sure ka?" mapang-asar niyang tanung "oo, umalis kana" mabilis kung sagut para paalisin siya kaya naman tumayo na siya para umalis at akmang bubuksan niya na ang pinto ng kumulog bigla "anong ginagawa mo diyan?" mapang-asar niyang tanung at tumingin tingin saakin ng naka ngiti, at doon kulang na-realize na daig kopa si flash dahil mabilis na akong naka punta sa pwesto ni Zi'eo at mahigpit siyang yinakap ng marinig ko ang malakas na kulog para akong butiki kung makakapit sa mga braso niya, salamat at inalalay niya agad ang kamay niya dahil kung hindi sigurado babagsak ako sa sahig. Tuluyan nangang kumalma ang panahon, wala ng kidlat at kulog "baka gusto mong umalis na" tumingin ako sa sarili ko ng marinig ang sinabi ni Zi'eo at doon kolang napansin na naka kapit parin pala ako sa mga braso niya habang yakap yakap siya, dahil sa naramdaman kong hiya mabilis akong bumitaw sa kanya na naging dahilan ng malakas kung pagbagsak sa lapag "owww" tanging nasambit ni Zi'eo at akma sanang hahabulin pa para tulungan ako, pero huli na dahil hindi niya na naabot ang kamay ko "ohw,ah__ray" daing ko matapus akong bumagsak literal na masakit talaga, nauna kasi ang pwet ko sa pag bagsak "kaya mo tumayu mag isa?" napa isnab ako dahil sa tanung ni Zi'eo anong akala niya saakin mahina? "natural kay___ah aray!" daing ko ulit ng bumagsak na naman ako sa lapag dahil sa pwersa ng pagka bagsak ko ni hindi ko kayang tumayo mag isa "tulungan na kita" dipa ako nakaka sagot ng maramdaman ko nalang na binuhat na ako ni Zi'eo "bakit ang gwapo mo?" ito ang tanung ko sa sarili kung utak dahil malaya kung napag mamasdan ang inosenting mukha ni Zi'eo, labis ang kaniyang dimple marahil dahil sa bigat ko ay napapa ngiwi siya na nagiging dahilan ng paglabas ng maganda niyang dimple "tanung mo sa nanay ko" nanlaki ang mga mata ko dahil sa sinabi ni Zi'eo "narinig nyaba ang nasa isip ko?" naguguluhan kung tanung sa sarili ko "anong pinag sasabi mo?" pag de deny ko "wala matulog kana" pagka sabi non ay dahan dahan niya akong binaba sa kama ko at inalalayan niya akong humiga, tumayu siya kaya akala ko ay aalis na pero napalaki ang mata ko ng umupo siya banda sa paanan ko at hinawakan ang benti ko "anong ginagawa mo!?" tanung ko sa kanya at sa gulat ay nasipa kopa siya "ano bang nasa isip mo?, hihilutin kolang ang benti mo medjo malakas ang pwersa ng pagka bagsak mo kanina baka magkaroon ka ng bali kung hindi mahilot" mahaba niyang paliwanag sa kalma na boses, salamat at hindi siya nagalit kahit nasipa kona siya. "Hehe sorry" nahihiya kung paghingi ng paumanhin, ngumiti lang siya bilang tugon, galit ba siya saakin? "nga pala salamat" wika ko ulit kahit nakararamdam ako ng kahihiyan pero kaylangan ko paring mag pasalamat sa kanya "nag papasalamat kaba dahil sa pag sipa mo sakin?" alam kong nag bibiro lang siya kaya ngumiti nalang ako, dahil sa guilty "hindi a, pero pwedi din hehe" pag tanggi ko, at sinabayan korin ang trip niya sa paraan nang pagbibiro at nag pa cute pa ako sa kanya "sira ka talaga" pagka sabi non ay pinitik niya ako ng mahina sa nuo na naging dahilan ng pagka pikit ko. "Dito kana matulog please!""B-bakit niya pa ako hinanap?" Magka utal utal kung tanung, habang may namumo-ong luha sa mga mata. Umalis ako noon dahil sa pag-aakalang may iba siyang mahal, at mag papakasal na siya, pero bakit niya pa ako hinanap, pinalaya kona siya."Hindi mo alam kung gaano ka kamahal ni Zi'eo" tila tumigil ang pag ikot ng mundo ng sabihin yon saakin ni assistant Zareuh, at nag flashback lahat ng nang mga nangyari bago pa ako tumakas at lumayo.Ang palihim na pakikipag-usap ni Zi'eo sa iba habang ang topic ay tungkol sa kasal, pero bakit kaylangan niya pang iparamdam na mahalaga ako?."Y-yung kasal?, d-diba ikakasal na siya?" Naguguluhan kung tanung, ang aura ni assistant Zareuh ay hindi na maipinta, napuno ng pag-tataka."Anong kasal?" May pagtataka niyang balik na tanung saakin, habang napapailing ng ulo."Umalis ako noon sa tabi ni Zi'eo, lumayo ako kahit masakit, kahit ayaw ko, kahit labag sa kalooban ko, dahil narinig kung may kausap siya at tungkol iyon sa nalalapit na kasal, umiwas na ak
"Kiey?" Tawag saakin ng isang lalaki, parang hindi makapaniwala, napahinto ako sa paglalakad at tumingin ng maypagtataka sa lalaki, kinikilala ko siya.Ilang minuto ang lumipas at naaalala kona kung sino siya, siya yung lalaking matagal konang gusto makita ulit para mapasalamatan, siya yung lalaking tumulong saakin noon ng na kidnap ako, siya ang laging nag liligtas saakin tuwing nasa panganib ako."N-naaalala mopa ako!" May ngiti sa mga labi kung tanung sa kanya, sandaling nawala ang lungkot at sakit na nararamdaman ko dahil sa ipinakitang pag deadma saakin ni Zi'eo kanina.Lumapit saakin ang lalaki, pero hindi ako natakot dahil sa laki ng utang ko sa kanya, kahit papaano may tiwala ako sa kanya dahil noon nga hindi niya ako kilala pero nagawa niyang usagal ang buhay niya para lang iligtas ako, may katandaan narin siya medyo mas matanda ng 15 taon sa akin Ganon. Pero literal na gwapo siya kaya hindi halata, at napaka bait niya pa, pero pinag tataka ko ang expression niya ng makita
"Zi'eo?" Hindi ko namalayan pero kusa iyong lumabas sa bibig ko, ngunit tila wala itong narinig at sa kanyang mga tingin ay parang wala akong puwang, walang kahit kunting emosyon, nagsalubong ang mga mata namin, ako gusto konang umiyak pero si Zi'eo parang hindi ako kilala, diko alam kung saan ako naiiyak, kung sa paraan ng mga tingin niya o sa kabog ng puso ko dahil nasa harap ko ang taong pilit kung nilalayuan noon.Alam kung hindi pako ready na mag kita kami ulit, alam kung hindi kopa kaya na makita siya ulit, pero bakit? Bakit ngayun pa kami nagkita?, hindi pako handa!Lalong hindi ako handa sa mga tingin niya, tingin na parang hindi ako nakikita, paraan niya ba ito para gantian ako? Kung uu man, ang sakit! At uu nag tagumpay siya, subrang sakit! "Ms: umiiyak kaba?" Huminga ako ng malalim at pinunasan ang luhang gusto ng lumabas sa mata ko "H-hindi po sir_ ano po palang maitutulong ko sayo" pilit kung kinakalma ang sarili ko, kahit masakit ang makitang nasa harap ko ngayun ang t
"Oh talaga ba?, dahil diyan ikaw manager Wang na pabaya sa tauhan ay tanggal na sa trabaho mo!, at block list ka sa buong indostriya!" Nanlaki ang mga mata ko ng marinig ang sinabi ng babae "P-pero po ma'am itong babae talaga ang may kasalanan ng lahat!, kaya po dapat siya ang matatanggal!" Halos umiyak na paki-usap ng gurang na manager "Nye nye nye!" Pang aasar ko at gusto konang matawa, pinipigilan kolang dahil andito ang boss namin sa likod"Sino ang may kasalanan? At sino ang gusto kung tanggalin, wala na iyon sa decision mo! Manager Wang!" Napapa hanga ako ng babaeng nasa harap namin ngayun napaka galing niya "At ikaw ms? anong pangalan mo?" Seryuso niyang tanung saakin at itinuro pa ako "Kiashandra Eal Yie po ma'am, but you can call me 'Kiey' in short" kinakabahan ako dahil baka pati ako ay ipapatalsik niya sa trabahong ito."Kiashandra Eal Yie po ma'am, but you can call me 'Kiey' in short" ramdam ko ang kaba sa mukha ni Kiey malamang ay natatakot siya na pati siya ay tangga
"Tita, ako napo ang kakausap sa anak nyo"Napalingon ako para tignan ang nag salita, at tama nga, si Fride ang nag salita"Pre, walang magagawa ang pag iyak mo" paninimula nito"Ano ba ang dapat kung gawin?, walang araw na hindi ko siya naaalala, ayaw ko ng ganito!, gusto ko siyang makita""Alam kung mahal mo siya pre, pero siguro may dahilan sya kung bakit kanya iniwan""Wala pre, hindi naman kami nagtalo o nag away, kilala moko pre, hinding hindi ako gagawa ng bagay na ikasisira namin ni Kiey, mahal na mahal koyon, at kahit kasalanan nyapa alam nyong handa akong magpakumbaba, wag lang kaming masira, dahil simulat simula ay mahal kona siya!""I know pre, ginagawa narin namin lahat para mahanap si Kiey, may naiwan ba siyang bagay sayo bago sya umalis?""Isang sulat, sulat na nag sasabing mag hiwalay na kami, sulat na naging dahilan ng mga overthink kona bakit nyako iniwan, at Saan siya pupunta?"Niyakap ako ni Fride, bago siya muling nag salita "alam kung mahal na mahal mo si Kiey pr
"Nandito na ang lahat?" Panimula ko, at sabay sabay silang tumugon "Yes boss!" "Dikona patatagalin pa, gusto kung mag imbestiga kayo tungkol sa girlfriend ko, sa loob ng isang buwan kaylangan may update na kayo, dahil kung wala pa anong silbi ng ating samahan, kung simpleng kaso lang at isang tao lang ay hindi pa mahanap!" "Makakaasa ka boss, gagawin namin ang lahat at makikipag ugnayan kami sa mga tauhan natin sa ibat ibang bansa para mapadali ang paghahanap sa girlfriend nyu" sagot saakin ng assistant ko, kaya tumango ako bilang tugon at umalis na."Nasaan kanaba munting prinsesa ko?" naiiyak kung tanung sa kawalan habang naka higa sa kama na bumuo sa masayang kwento namin ni Kiey, isang kwarto na pumuno ng pagmamahal sa pagitan namin, ang mga tawanan, at asaran na pinag samahan namin, ang mga kwentohan at tampuhan na kami ang may gawa, isang kabanata na kaylan man hindi ko aakaling matatapus din pala ng ganun ganun lang, pero hindi ako t*nga para hindi kumilos, hindi ako matutulo
"at ang ikalawa naman papatayin kita!" nanginig ako ng iniangat niya ang palakol at nag bwelo para itama saakin "waggggg!!!!!" malakas kung sigaw at napapikit nalang para hintayin ang pag tama ng palakol saakin "bogz" agad akong napamulat ng makarinig ng lagabog imbes na tumama saakin ang palakol a
"hayopppp!!!" , Malakas kung sigaw na tila wala ng bukas dahil hindi ko alam kung saan ako pupunta, at kung paano babangun! ayaw kong humingi ng tulong kila kuya Fride at Fiyah dahil malaki na ang utang ko sa kanila noong inalagaan at inaruga nila ako, kahit hindi naman nila ako kadugo, ayaw kung p
"bakit ba ito nangyayari saakin!?, bakittttt!!??" Patuloy kung sigaw na parang wala ng bukas, sigaw, iyak, ang ginagawa ko, wala akong pake alam sa mga tao sa paligid ko dahil walang makakapag pakalma sa nararamdaman ko ngayun, diko din maintindihan kung bakit ko nararanasan ang lahat ng ito! "Masa
Ngunit sa hindi ko inaasahan masasaksihan ko ang kahayupan nila!. Mula sa malayo naririnig kona ang ingay na nag mumula sa magiging kwarto namin ni Jhave pagka tapus ng kasal, at nakaramdam na ako ng kakaibang kaba, nagsimula naring bumuo ang mga luha sa mata ko, at habang papalapit ako, mas lalong







