LOGINLumipas ang ilang taon, at tuluyan nang naging tahimik at masaya ang buhay ng pamilyang Madrigal. Ang dating puno ng sigalot, tampuhan, at pagkakawatak-watak na pamilya ay ngayo’y naging mas matibay at mas nagkakaisa. Ang pamilya ni Mia at Nicholas. Sa isang malawak at maliwanag na hardin, masa
“Oh my God!” sigaw ni Mia, halos maluha sa tuwa. “Zia, you’re pregnant?” “Yes!” sagot ni Danny, hindi mapigil ang ngiti. “We’re going to be parents!” Napatalon ang ina ni Danny sa tuwa. “Finally! I knew it would happen. God’s timing is always perfect.” Lumapit si Mia at mahigpit na niyakap ang
Kanina pa hindi mapakali si Zia. Paulit-ulit siyang bumibili ng pregnancy test kit, baka sakaling mag-iba ang resulta. Pero sa tuwing tititigan niya ang dalawang guhit, iisa lang ang sinasabi—buntis siya. “Oh my God…” bulong niya habang pinipigilan ang luha. Hindi siya makapaniwala. Ito ang pinaka
Pagkatapos ng kasal, si Melinda ay mabilis na naka-adjust sa buhay sa pamilya Madrigal dahil matagal na siyang pamilyar sa lahat, at dahil na rin sa kanyang mabait at mahinahong ugali, madali siyang nakisama sa lahat. Sa araw-araw na pamumuhay sa isang masayang pamilya, gumaan ang kanyang pakiramdam
Napuno ng masayang tawanan ang buong sala ng pamilya dahil double celebration. Lahat ay high spirits, masiglang nagkuwentuhan hanggang halos alas-diyes ng gabi bago nagsipasok sa kani-kanilang kwarto. Dinala ni Alonzo ang kanyang asawa papunta sa kwarto nila sa ikatlong palapag. Pagkapasok na pagka
HINDI MAPIGILAN ni Mike ang mapangiti. Tapos na kasi ang paghihintay niya kay Melinda.Pagdaan sa isang flower shop, pinahinto niya ang driver at pumasok mag-isa, pumili ng bouquet ng mga rosas. Nagulat ang saleslady na sa edad ng matanda ay bumibili pa ito ng mga bulaklak.“Para kanino po ang bulak
TUMINGIN si Danny sa kalsadang nasa harapan at ngumiti. Pagkalipas ng ilang sandali, lumingon siya kay Isabela at masayang tumango. “Okay! Tinanggap ko na ang pagiging secretary mo!”“Totoo? Bawal ang madaya ha? Walang bawian.” natatawang sabi ni Isabela sa tuwa.“Oo naman, may isang salita ako!” m
“Got it! I’m leaving!” sagot ni Zia. Medyo may kaunting panghihinayang na hindi siya inalok nitong umakyat ulit, pero ngumiti na lang siya, sumakay sa kotse, at kumaway bago tuluyang umalis.Pinanood ni Danny ang sasakyan hanggang sa mawala ito sa paningin niya, saka siya ngumiti at bumalik sa apart
Pagbaba ni Zia sa lobby sa unang palapag, nakita niya si Danny na palabas ng kusina. Nang makita siya ni Danny na nakatayo hindi kalayuan, nilapitan siya nito na may bahagyang ngiti.“Bakit ngayon ka lang napunta?” tanong ni Danny na nagtataka. Hindi kasi siya nito kinukulit nitong mga nakaraang ara
NGUMITI si Danny nang marinig ang sinabi ni Zia. “Hindi sa masarap lang ang pagkain kapag mamahalin ang sangkap. Basta ang isang chef ay nagluluto ng may puso, tiyak na masarap ang pagkain! At saka, hindi naman madumi ang mga lugar na ito, bakit kailangan itapon?""Parang chef ka ng hotel kung magsa







