เข้าสู่ระบบ"Thank you, Miss Vhianne." Saad niya sa akin. Tumango lamang ako bilang pag tugon sa kaniya. Pagkatapos kong mag salita ay humarap siya sa mga tao.Kalmado ang kanyang ekspresyon,ngunit seryoso ang kanyang boses maging. "Ladies and gentlemen." Lalong natahimik ang auditorium."I believe everyone here has already noticed something." seryoso niyang saad sa lahat. Walang nagsalita at Walang gumalaw sa mga nonood at seryosong nakikinig lamang kay Jessica. "Miss Vhianne was able to explain every single aspect of the system." Saad niya sa lahat. Nilingon ko ulit si Erah at hindi man lng niya magawang tumingin sa akin maging sa lahat ng nanonood, nanatili lamang siyang nakayuko at walang imik.Si Ezekiel naman na nakaupo sa unahan ay nanlalaki ang kaniyang mga mata. Pero alam naman niya na mangyayari talaga ito kaya nanatili lamang siya sa kaniyang upuaan at mas pinili na tumahimik na lamang at walang emosyong nakikinig. Tumigil sandali si Jessica bago nagsalita ulit. "Not because sh
Agad niyng Kinuha ang microphone at humarap sa amin"Thank you everyone for coming today."Maayos pa ang simula niya habang Ipinakilala niya ang system.Ipinaliwanag niya ang ilang pangunahing features nito.Nagpakita siya ng mga statistics at performance reports. Mula sa malayo ay mukhang maayos ang lahat.Ngunit ako lamang marahil ang nakakapansin na halos lahat ng sinasabi niya ay nasa presentation slides.Mga impormasyong maaaring kabisaduhin, mga impormasyong hindi nangangailangan ng malalim na pag-unawa.Lumipas ang halos dalawampung minuto.At pagkatapos ay dumating ang pinakaimportanteng bahagi. Ang live demonstration."Now, I'll show everyone how the system handles advanced intrusion attempts."Nagpalakpakan muli ang mga tao.Ngunit napansin kong bahagyang nanginig ang kamay ni Erah habang hinahawakan ang wireless mouse.Mabilis niyang binuksan ang system dashboard sa una ay maayos naman ang lahat. Ipinaliwanag niya ito isa isa. Ngunit pagkatapos ng ilang minuto ay nagsimul
Kinabukasan ay maaga akong nagising. Hindi pa man tuluyang sumisikat ang araw ay mulat na ang aking mga mata. Ilang segundo akong nakatitig lamang sa kisame habang inaalala ang mangyayari sa araw na ito. Ngayon ang Araw na ng pagdedemo ni Erah. Bulong ko sa aking sarili. Dahan-dahan akong bumangon mula sa kama at nag-unat ng katawan saka tumayo. Pagkatapos ay naglakad ako diretso sa banyo upang maghilamos at mag-ayos ng sarili. Pagkapasok ko sa loob ng banyo ay agad akong pumunta sa harap ng salamin. Habang nakaharap ako sa salamin ay hindi ko maiwasang mapatingin sa sarili kong repleksyon. Hindi ko alam kung ano ang eksaktong nararamdaman ko. Nakakaramdam ako ng bahagyang pananabik pero nakakaramdam din ako ng kaunting kaba at higit sa lahat ang kuryosidad. Hayss Vhianne, just enjoy your day. Seryoso kong bulong sa aking sarili sabay tapik sa aking pisngi. Pagkatapos nito ay hinubad ko na ang mga suot ko at pinasimulan ng maligo. Mabilis lang akong naligo, ng mak
Habang nagmamaneho ako palabas ng parking area ay hindi ko maiwasang mapabuntong-hininga. Hindi ko alam kung bakit pero paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang naging pag-uusap namin ni Ezekiel.I'm apologizing because I hurt you. Laman ng isip koNapakagat na lamang ako sa ibabang labi ko. Tsk. Bakit ba kasi kailangan pang sabihin 'yon? inis kong bulong sa sarili.Agad kong iniling iling ang ulo ko at ibinalik ang atensyon sa pagmamaneho at bahagyang binilisan ang pagpapatakbo ng kotse. Magkalipas ng ilang minuto ay nakarating na rin ako sa harap ng condominium.Pagkatapos Pagkapasok ko sa parking area ay agad kong ipinarada ang sasakyan at dahan dahan na lumabas bitbit ang itim kong bag kong saan nakalagay din sa loob ang cellphone ko. Pagod na pagod na ang buong katawan ko kaya ang gusto ko na lamang ay makauwi sa unit at matulog.Tahimik lamang ang paligid habang naglalakad ako papunta sa elevator ng buildingNgunit ilang hakbang pa lamang ang nagagawa ko nang biglang tumunog
Ngunit hindi ko namalayan kung gaano katagal akong nakatulog dahil sa dami ng iniisip. Mahimbing ang tulog ko nang bigla akong nakaramdam ng malamig na hangin dahilan upang bahagya akong mapakunot-noo.Dahan-dahang gumalaw ang aking mga mata bago ako napamulat, madilim na ang paligid.Tanging ilaw lamang mula sa city lights sa labas ng salamin ang nagbibigay liwanag sa buong opisina.Napakurap ako nang ilang beses bago ko agad hinanap ang cellphone ko sa mesa.Nang makita ko na ito ay agad kong binuksan at tiningnan ang oras. It's 3:17pm. What the heck… mahinang bulong ko habang napapabangon.Goshh, napahaba ang pag tulog ko huhu. Bulong koNasaan na kaya sila? Saad ko habang iginagala ang aking mga mata sa paligid. Don't tell me, umuwi sila ng maaga?! Hayss. Saad ko kasabay ng pag buntong hininga. Bigla akong napahawak sa aking batok dahil sa umakit ito dahil sa maling posisyon ng pagkakatulog ko, bahagya akong napa iling para i crack ang leeg ko ng mahimasmasan ng kaunti at gum
“Excuse me?”“Vhianne…” babala ni Ezekiel sa akin sa mahinang boses.Ngunit tila wala na akong balak umatras. Tumalikod ako at inilapag ang tasa ng kape sa counter bago ko siya muling hinarap.“You know what? Tama si Ezekiel.” Napatawa ako nang mahina. “Baka insecure lang talaga ako sa’yo.”Bahagyang nanlaki ang mga mata ni Erah,maging si Ezekiel ay tila nabigla sa sinabi ko.“Vhianne, stop it,” seryosong saad ni Ezekiel sa akin“Why should I stop?” mabilis kong sagot habang nakatingin kay Erah. “Eh siya naman ang magaling, hindi ba? Siya ang developer ng system. Siya ang bida. Siya ang future wife mo.” Napangiti ako nang mapait. “So anong laban ko?”Tahimik si Erah habang nakatitig lamang sa akin.Ngunit napansin ko ang bahagyang paghigpit ng pagkakahawak niya sa kaniyang bag.Tamaan man siya sa sinabi ko o hindi, alam kong alam niya ang totoo.At iyon ang mas lalong nagpapainit ng ulo ko.“Hindi ko kailangan makipagkumpitensya sa’yo,” malamig niyang saad. “Ikaw lang naman ang gumaga
I will play this video at her wedding. Hindi para gumanti, kundi para iligtas si Ezekiel sa babae na iyon, na si Erah.Gusto kong malaman niya ang katotohanan ng hindi ako nakikita doon. Well, I'm going there, but I won't show my face to them; I'm going to wear a disguise.Habang na sa kalagitnaan
Ilang oras ang lumipas ay hindi ko namalayan sa aking sarili na nakatulog na pala ako sa aking kinauupuan. Nagising na lamang ako ng kalabitin ni Kiro ang braso ko. "Beshhh… Kumusta? Nandito na kami!" Saad ni Kiro sa akin pagkagising ko. "Dala ko na pala ang food mo, besh," sambit ni Kiro. Iniab
I can't believe myself; ang bilis ko naman mapatawad si Zeke pagkatapos ng lahat na nangyari sa amin. Pakakasalan ko ba ulit ang ex-husband ko? Ano ba yan, Vhianne? Masyado ka naman nagpapauto sa lalaking iyan, huhu. Sinampal ko ng mahina ang aking pisngi at saka huminga ng malalim. Tiningnan ko s
Gosh...... Vhianne! What are you doing? Dapat masaya kana dahil bumalik na ang asawa mo; wag ka ng pakipot pa, bulong ko sa aking sarili.Tiningnan ko ng pasikreto si mama sa kabilang sofa, and sininyasan ko siya. Mom...help me, say something! ng makita niya ako ay huminga siya ng malalim. Hindi k







