Mag-log inShare
Chapter 144
Petsa ng paglalathala:
2026-02-23 21:41:08
Pinakabagong kabanata
Carrying My Ex-Boss Child Chapter 178
Tahimik pa rin ang café matapos ang lahat.Hindi na iyon ang parehong katahimikan kanina—hindi na iyon ang tensyon ng dalawang taong nagtataguan ng lihim. Ito na ang katahimikan ng dalawang taong parehong may alam at parehong pumili na hindi na umatras.Nakatingin pa rin si Leon sa akin.Hindi na ganoon katalim ang tingin niya tulad kanina, pero hindi rin iyon naging magaan. Mas naging malinaw at mas buo. Mas totoo.“Ipapakilala kita kay Tito Eli,” sabi niya sa wakas.Bahagya akong napakunot ng noo. Hindi dahil hindi ko inaasahan—kundi dahil sa bilis ng susunod niyang hakbang.“At alam kong matutuwa siya kapag nalaman niyang buhay ka.”Nanatili akong tahimik. Hindi ko agad sinagot.Hindi dahil sa ayaw ko, kundi dahil kailangan kong iproseso ang bigat ng pangalang iyon.Eli.Ang taong matagal nang nasa gilid ng kuwento namin—pero ngayon ay unti-unti nang pumapasok sa sentro ng lahat. Ang taong tumulong sa nanay ko at sa akin noong bata pa lang ako, noong mga panahong hindi pa ako napad
Carrying My Ex-Boss Child Chapter 177
Tahimik ang café.Hindi ko alam kung ilang segundo ang lumipas matapos kong itanong ang tanong na iyon. Pero pakiramdam ko ay parang oras ang lumipas sa bigat ng katahimikan sa pagitan namin.Nakatingin pa rin si Leon sa akin. Diretso sa mga mata ko. Walang pag-iwas. Walang pagkurap. Parang sinusubukan niyang basahin ang bawat bahagi ng mukha ko. Para bang hinahanap niya kung may bakas ba ng kasinungalingan sa mga sinabi ko.Pero wala. Dahil wala akong itinago.Hindi na.Sa sandaling ito, ang lahat ay nakalatag na sa mesa. At ang tanging kulang na lang ay ang sagot niya.Sa tenga ko ay narinig ko ang mahinang boses ni Atlas. “He’s thinking.”Hindi ako sumagot. Hindi ako gumalaw. Hindi ko rin inalis ang tingin ko kay Leon. Hindi ko kayang ipakita ang kahit anong kahinaan sa sandaling ito. Dahil kung may isang maling galaw lang ako ay maaaring mabasag ang manipis na linya na nagdudugtong sa amin ngayon.At kapag nangyari iyon ay wala na akong babalikan.Ilang segundo pa ang lumipas.Pag
Carrying My Ex-Boss Child Chapter 176
“I am...” Huminto ako. Hindi dahil nag-aalinlangan ako. Kundi dahil alam kong sa sandaling matapos kong sabihin ang susunod kong mga salita ay wala nang babalikan at wala ng atrasan. Wala nang pagtatago. Wala nang kontrol sa kung paano niya ako titingnan pagkatapos nito.Tahimik ang café.Hindi naman literal—may mga mahihinang ingay ng kubyertos, may mga usapan sa malayo—pero sa pagitan naming dalawa, parang naglaho ang lahat ng iyon. Parang kami lang ang nasa loob ng mundong ito.Nakatingin si Leon sa akin nang diretso sa mga mata ko. Mukhang hindi na nga kumukurap. Naghihintay sa kung anong susunod kong sasabihin.At ramdam ko na handa siyang pakinggan ang kahit anong sasabihin ko—pero hindi ko pa alam kung handa siyang tanggapin iyon.Huminga ako nang malalim.“I’m not just a secretary,” sabi ko sa wakas.Bahagyang gumalaw ang ekspresyon niya. Hindi pa galit. Hindi pa duda. Pero naroon na ang alertness.“Then what are you?” tanong niya.Mababa ang boses niya. Kontrolado iyon pero r
Carrying My Ex-Boss Child Chapter 175
Paglabas ko ng headquarters ng Astra Noctis ay agad akong sinalubong ng malamig na hangin ng gabi.Tahimik ang paligid.Kung kanina ay puno ng tensyon ang loob ng underground base, ngayon naman ay parang napakalawak ng mundo sa labas—pero mas mabigat.Mas tahimik at kapag mas tahimik ay mas mapanganib.Huminto ako saglit sa tabi ng sasakyan ko, nakatitig sa walang laman na kalsada. Sa tenga ko ay narinig ko ang mahinang boses ni Atlas.“So, you’re really doing this.”Hindi ako agad sumagot.Sa halip ay inilabas ko ang phone ko at tinitigan ang screen. Nandoon ang pangalan niya.Leon.Bahagya akong napapikit.Sa loob ng ilang segundo ay bumalik sa isip ko ang lahat.Ang usapan namin kanina. Ang kwento niya. Ang sakit sa boses niya habang kinukwento ang pagkawala ng pamilya niya. Ang galit na pilit niyang pinipigilan.At ngayon...Alam ko na kung sino ang kalaban niya at kung sino ang kalaban ko.Pareho lang.Pareho lang kami ng taong nais pagbayarin.Huminga ako nang malalim.“Atlas,”
Carrying My Ex-Boss Child Chapter 174
Tahimik pa rin ang silid matapos banggitin ni Atlas ang codename na iyon.King Serpent.Parang may kung anong bumalot sa dibdib ko sa sandaling marinig ko iyon. Hindi ko maipaliwanag kung bakit… pero pakiramdam ko, mas malalim pa sa inaakala ko ang koneksyon ng lahat.Hindi lang ito basta tungkol kay Leon. Hindi lang ito tungkol sa akin. Mas malaki ito. Mas malalim at pag malalim ay mas madilim.“Ibig sabihin…” mahinang bulong ni Atlas sa tenga ko, “…iisa lang ang kalaban ninyo.”Tahimik ang buong silid.Hindi ko agad pinansin ang sinabi niya. Pero habang tumatagal, unti-unti itong pumapasok sa isip ko.Si Leon, ako at ang organisasyon na iyon. Lahat kami ay konektado sa iisang pinanggalingan.Dahan-dahan akong huminga bago ako nagsalita. “Ibig sabihin…”Bahagya akong napatingin kina Lucien.“…kakampi siya.”Tahimik ang buong silid. Walang sumagot agad. Pero nakita ko ang reaksyon nila.Si Lucien ay bahagyang napapikit. Si Morpheus naman ay nakatingin sa mesa, parang pinoproseso pa an
Carrying My Ex-Boss Child Chapter 173
Tahimik ang kalsada habang humihinto ang sasakyan sa isang madilim na bahagi ng lungsod.Mula sa labas ay tila wala namang kakaiba sa gusali na nakatayo sa harap ko.Pero alam ko ang totoo.Ang headquarters ng Astra Noctis.Ibinaba ko ang sarili ko mula sa sasakyan at tahimik na naglakad papunta sa pintuan ng gusali. Sa tenga ko ay narinig ko ang boses ni Atlas. “You're there again.”Bahagya akong ngumiti habang naglalakad. “Lagi naman.”“True,” sagot niya.Pagdating ko sa loob ay kaagad akong bumaba kung nasaan talaga ang headquarters, palamuti lang talaga ang nasa itaas. Ang loob ng headquarters ay ibang-iba sa itsura nito sa itaas. Moderno ang interior. Malinis. At puno ng advanced na kagamitan.Ito ang pugad ng organisasyong matagal ko nang kinabibilangan.Astra Noctis.Ang organisasyon na lihim na kumikilos laban sa mga taong tulad ng pamilya El Zamora.Pagpasok ko sa opisina ni Lucien ay agad kong nakita ang tatlong lalaking nakaupo sa mesa sa gitna ng silid.Ang tatlong leader
Carrying My Ex-Boss Child Chapter 111
Ang pag-uwi namin sa bahay ni Eli ay hindi kasing gaan ng inaasahan ko. Hindi rin ito kasing bigat ng unang hakbang namin papasok sa ospital ilang linggo na ang nakalipas. Isa itong kakaibang gitna—parang paglapag ng paa sa lupa matapos ang mahabang paglalakad sa alambre. Hindi ka pa sigurado kung
Carrying My Ex-Boss Child Chapter 110
Ang mga sumunod na araw ay hindi na kasing ingay ng unang mga araw sa ospital. Wala nang biglaang pagtakbo ng mga nurse sa loob ng kwarto, wala nang mga emergency na tunog na nagpapabilis ng tibok ng puso. Ngunit hindi rin ito naging magaan. Ang katahimikan ay nagpalit lamang ng anyo—mula sa kagulu
Carrying My Ex-Boss Child Chapter 109
Maaga akong nagising kinabukasan kahit halos hindi ako nakatulog nang maayos. Hindi dahil sa ingay—dahil sa katahimikan. Iba ang tunog ng umaga sa ospital. Hindi ito tulad ng umaga sa bahay na may kaluskos ng kawali o huni ng ibon.Dito, ang umaga ay may halong amoy ng antiseptic, mahinang yabag ng
Carrying My Ex-Boss Child Chapter 108
Bahagyang kumurap ang ilaw mula sa screen ng cellphone na nasa ibabaw ng maliit na mesa sa tabi ng kama. Paulit-ulit ang pag-vibrate nito, parang pusong hindi mapakali. Ang pangalan sa screen ay malinaw—Liza.Sa loob ng private room, tila may kung anong biglang nagbago sa hangin. Kanina lamang ay p
Maaari mong magustuhan
I SECRETLY WED the BOSS
Cristine Jade317.9K viewsThe Legal mistress (tagalog SPG)
Nelia415.0K viewsLoveless Deal with the Cold-Hearted CEO
Maria Bonifacia1.0M viewsMy Billionaire Enemy Is My Lover
Innomexx876.2K viewsThe Billionaire’s Sexy Karma
Huling Paraluman1.0K viewsThe Billionaire's Real Wife
Darkshin04155.6K viewsThe Man I Betrayed is Now an Attorney Who Wants the Truth
Keuriseutel152 viewsThe Divorced Wife Returns: Four Beautiful Mistakes
RuruLouella233 views
