LOGINEtyl Guanzon is an Architecture student from Amstar Universitry, who is known by having a bold mouth. Everyone likes her, everyone's dream is to have her, touch her, and to claim her. Everyone- not until Jave Balesteros appeared. The only man who ignored her presence. She lives in a reality where everything is completely fine and nearly perfect. But, how will she conquer the life that JB gives her? Where her bravery takes her? He has principles and goals. He chased the justice not the woman. Did they play their role well when the uncertainties of their lives revolve around them?how difficult would it be for Etyl to choose the man of her dreams? And, how will JB choose Etyl over justice?
View More"Mom," bungad ko sa tawag ng Ina. Nabalitaan na naman na inatake ang apo kaya nagkukumahog na rin sa pangangamusta sa text. Kanina pa siya tumatawag pero hindi ko masagot dahil sa inaasikaso ang papeles ni Adam. Pinaulanan niya ako ng mensahe nang hindi ko sagutin at ngayon lang din nasagot ang tawag niya.Nagkabalikan na rin sila ni Daddy at doon na sila tumira sa Beijing. Mag-aapat na taon na sila roon, paminsan-minsan lang kung umuwi rito sa Pilipinas para e-check ako at ang negosyo. I am only living in our house. Gusto man nilang doon na rin kami manirahan ay umayaw ako. I am okay here... with my son."Anak naman bakit anong ginawa ng apo ko at inatake 'yan?! Siguro ay pinabayaan mo ang apo ko!" Utomatiko akong umirap sa hangin dahil sa pambibintang niya."Hindi ko kailanman pinabayaan si Adam, Mommy, alam mo 'yan. Okay na ang apo niyo kaya kumalma ka na sana riyan. Tatawag ako kapag nasa bahay na kami. I need to tell you something also.""Ano ba 'yan
May the others think I'm like a fool. Probably they are having their say behind my back... more than sure I am stupid in their eyes for staying with my husband after knowing those incredible shits they have done to me.Dumating ako nang araw na iyon na pagod na pagod sa lahat. Nanghihina akong pumasok sa Unit. Mugto ang mga mata ko kaka-iyak sa mga nalalaman ko. Naabutan ko siyang naghahanda ng dinner namin sa kusina. He glanced at me and his aura went darker seeing me like this... seems lifeless staring at him.I couldn't say a word, I'm just staring at him tears overflowing down my face. Walang emosyong mababasa sa pagmumukha ko at iyon ang sinisigurado ko. I can't hurt him kahit gustong-gusto ko na siyang sapakin at sipain at kung ano pa ang pwede kong gawin para masaktan siya maramdaman man lang ang pighating nararamdaman ko.
Nilapag ko sa lamesa ang nilutong ulam para sa agahan naming dalawa. Nakita kong hinubad na ni JB ang apron na sinuot at umupo na sa single chair. Nanlilitis ang mga mata niya sa sa'kin habang nilalapag ko isa isa ang mga niluto namin.Inayos ko pa ang lamesa bago umupo. Napapikit ako ng may ngiti sa mga labi nang maamoy ko ang mabangong sabaw ng sinabawang isda. Ayaw niya na raw kasi mag hotdogs, bacon and egg, nakakasawa raw na walang sabaw. Kaya ayan pinaghanda namin ang gusto niya. Tinulungan ko lang siya dahil 'di ko naman sangay ang pagluluto nito."Ang sarap!" Nilalasap ko pa rin ang sabaw na tinikman ko.Mayabang siyang ngumiti sa akin bago nagsalita. "Syempre, luto ko 'yan!" pagyayabang niya pa.Ngumiwi ako sa kahangina
Ang sakit-sakit... tama na 'wag mo na siyang saktan pa."Binaon ko ang mukha sa unan dahil 'di ko na mapigilan ang matawa sa pinagsasabi ni Charelle. Actually kanina pa siya umiiyak dahil sa movie na pinapanuod namin.Pangatlong movie na itong pinanunuod namin at tanging siya lang ang umiiyak na akala mo ay broken hearted... ah, e, broken nga pa naman, nag p-pretend lang na hindi."Oh, tissue!" Inabotan siya ni Gracelle ng tissue at deritsong pinahid niya naman sa kanyang mga luhang umaagos na akala mo ay ilog."Isa pa, please... hik." Amputa, malala na 'tong babaeng 'to!Nang inabotan siyang muli ni Gracelle ay nilagay niya iyon sa kanyang ilong at suminghot singhot. Nakakadiri nama
reviews