Kabanata 5

Pagkauwi galing sa school ni Clara, hindi na nag-aksaya ng panahon si Celine. Agad siyang sumabak sa paghahanap ng bagong abogado.

Nakaupo siya sa sahig ng guest room ni Sam, napapalibutan ng mga calling cards at listahan ng mga law firms na nahanap niya sa G****e. Nanginginig ang kanyang mga daliri habang dina-dial ang bawat numero.

​Pero isa-isa siyang binabagsakan ng telepono.

​"Sorry, Mrs. Alcantara, but we have a conflict of interest."

​"Pasensya na po, puno ang schedule ni Attorney."

​"We don't handle cases against politicians."

​Napahilamos na lang si Celine sa mukha sa sobrang frustration.

​Naiintindihan naman niya. Si Rico Alcantara ay hindi lang basta Mayor; siya ay miyembro ng isang makapangyarihang political dynasty. Senador ang tatay nito, at malalim ang impluwensya nila sa lipunan ng Maynila. Walang abogadong gustong magpakamatay sa career nila para lang ipagtanggol ang isang "disgraced heiress" na walang pambayad at kalaban ang higante.

​May isang pangalan sa listahan na pilit niyang iniiwasan: Vanguard International Law Firm.

​Ang teritoryo ni Jaxson De Silva.

​Kahit na alam niyang si Jax ang pinakamagaling, ang tinaguriang "Shark" ng legal world, hindi niya kayang lumapit dito. Lalo na pagkatapos ng nangyari kaninang umaga. Ang paraan ng pagtingin nito kay Clara... ang higpit ng hawak nito sa braso niya... masyadong masakit. Masyadong magulo.

​Mas gugustuhin pa niyang mamalimos sa kalsada kaysa lumuhod at magmakaawa ulit kay Jax.

​Pasado alas-singko na ng hapon nang sa wakas, may sumagot sa tawag niya.

​Gomez & Partners. Isang boutique law firm sa Makati. Hindi kasing-laki ng Vanguard, pero respetado.

​"Hello? Yes, this is Atty. Beatrice Gomez speaking."

​Halos maiyak si Celine nang marinig ang boses ng babae sa kabilang linya. Mabilis niyang ipinaliwanag ang sitwasyon, domestic violence, annulment, at custody battle.

​Sa laking gulat niya, hindi binaba ni Atty. Gomez ang telepono.

​"I can help you, Mrs. Alcantara," malumanay na sabi nito. "Women should support women. Naiintindihan ko ang pinagdadaanan mo. Let's meet tonight? Mas maganda kung personal nating mapag-uusapan ang strategy."

​Agad na pumayag si Celine. Parang nabunutan siya ng tinik sa dibdib. Finally. May kakampi na siya.

​Ang usapan ay sa TWG Tea Salon sa Greenbelt 5, alas-otso ng gabi.

​Iniwan niya muna si Clara kay Sam.

​"Tita Sam, ikaw na muna bahala kay baby ha? Mabilis lang ako. May nahanap na akong lawyer," paalam niya habang nagmamadaling magsuot ng sapatos.

​"Sure ka ba dyan, mars? Gusto mo samahan kita?" nag-aalalang tanong ni Sam.

​"Huwag na. You stay with Clara. Baka hanapin ako, at least andyan ka. I can handle this."

​Nagsuot si Celine ng simpleng puting dress at pinatungan ito ng coat para itago ang mga pasa sa katawan. Sumakay siya ng Grab papuntang Greenbelt, bitbit ang pag-asang matatapos na rin sa wakas ang bangungot na ito.

​Pagdating niya sa tea salon, kakaunti na lang ang tao. Elegante ang paligid, may mga gintong palamuti, hilera ng makukulay na tea tins, at malambing na classical music na tumutugtog sa background.

​Nakita niya si Atty. Beatrice Gomez sa isang secluded corner table.

​Mukha itong propesyonal, sleek bob cut, matalas na blazer, at isang mainit na ngiti na agad nagpagaan ng loob ni Celine.

​"Mrs. Alcantara? Or should I call you Ms. Villareal?" bati nito sabay tayo para makipagkamay. "You look tired. Upo ka."

​"Thank you, Attorney. Pasensya na sa abala."

​"No trouble at all."

​May nakahanda nang teapot sa mesa. Nagsalin si Atty. Gomez sa dalawang tasa. Ang tsaa ay may kulay na mapula pula, Red of Africa, amoy vanilla at berries.

​"Inom ka muna. Pampakalma," alok ni Gomez.

​Kinuha ni Celine ang tasa pero hindi agad uminom. Likas na maingat siya. Alam niyang may mga mata si Rico kahit saan.

​Napansin yata ni Gomez ang pag-aalinlangan niya. Nang hindi pinuputol ang eye contact, kinuha ni Gomez ang sarili nitong tasa at ininom ito nang diretso.

​"Masarap 'to. It's my favorite blend," nakangiting sabi ng abogado.

​Nang makita niyang uminom muna ang abogado, napanatag ang loob ni Celine. Humigop siya ng kaunti. Mainit, matamis, at nakakakalma ang lasa.

​"So, let's get down to business," panimula ni Gomez sabay labas ng notebook niya. "Sabi mo, sinasaktan ka ng asawa mo. Do you have proof? CCTV footage? Medical records? Witnesses?"

​Umiling si Celine at yumuko. "Wala po. Walang CCTV sa loob ng kwarto namin. And the maids... loyal sila kay Rico. Takot silang magsalita."

​"Wala kahit ano?"

​"Nagpa-blotter ako sa pulis kagabi," depensa ni Celine sabay abot ng papel. "May record 'yun."

​Tinignan ni Gomez ang kopya ng blotter. Binasa niya ito nang mabilis, tapos ay tumingin ulit kay Celine nang may halong pagdududa.

​"Sabi dito, pagdating ng mga pulis, wala na si Mayor Rico sa bahay?"

​"Opo. Tumakas siya bago dumating ang mga pulis. Alam niyang tatawag ako."

​Binitawan ni Gomez ang papel sa mesa. Sumandal ito sa upuan, at biglang nag-iba ang timpla ng mukha. Nawala ang warm smile. Napalitan ito ng isang mapanghusgang tingin na nagpatayo ng balahibo ni Celine.

​"So basically... this is all hearsay," malamig na sabi ni Gomez. "Isang blotter report na galing lang sa kwento mo. Walang physical evidence. Walang witness."

​Nagtaas ng kilay ang abogado. "Ms. Villareal, paano namin mapapatunayan na sinaktan ka talaga niya? What if... what if ikaw lang ang gumawa ng kwentong 'to?"

​Natigilan si Celine. Nanlamig ang sikmura niya. "Ano'ng ibig mong sabihin?"

​"Ang ibig kong sabihin," lumapit si Gomez, tumalim ang boses, "Baka naman hindi ka talaga sinaktan ni Mayor. Baka naman drama mo lang 'to para makakuha ka ng mas malaking settlement sa annulment? Or maybe... to ruin his political career?"

​"Hindi ko gagawin 'yun!" pasigaw na sagot ni Celine, nanginginig sa galit. "Binugbog niya ako! Muntik na niya akong patayin!"

​"Ikaw lang ang nagsasabi niyan. At sa mata ng batas, hearsay is inadmissible."

​"Kung ganyan lang din ang tingin mo sa akin, Attorney, then we have nothing to talk about."

​Galit na kinuha ni Celine ang bag niya. Tatayo na sana siya para umalis, nang biglang umikot ang paningin niya.

​Ang eleganteng tea salon ay nagsimulang umikot. Ang mga gintong ilaw ay lumabo at naging guhit na lamang.

​Napahawak siya sa mesa para hindi matumba.

​Anong nangyayari?

​Biglang bumigat ang talukap ng mga mata niya. Ang mga binti niya, parang naging jelly sa lambot.

​Tumingin siya kay Atty. Gomez. Ang mukha ng abogado ay nagdodoble... nagtri-triple...

​"Ako... nahihilo ako..." bulol na sabi ni Celine. "Did you... did you drug my tea?"

​Pero nakita niyang uminom ito! Paanong- ?

​Wait. The teapot.

​Naalala ni Celine ang kakaibang spout ng teapot. O baka may namiss siyang detalye sa pagod?

​Tumayo si Atty. Gomez at lumapit sa kanya. Hinawakan siya nito sa braso, hindi para alalayan, kundi para pigilan siyang makawala.

​"Huwag kang gumawa ng kwento, Ms. Villareal," bulong ni Gomez sa tenga niya, ang boses ay puno ng pang-uuyam. "Baka low blood sugar lang 'yan. Pahinga ka lang."

​"Traydor... ka..."

​Bumagsak si Celine sa upuan. Tumama ang ulo niya sa sandalan, pero manhid na ang katawan niya. Ang mundo ay unti-unting nilalamon ng dilim. Sinubukan niyang igalaw ang mga daliri para kunin ang phone niya, pero ayaw nang sumunod ng katawan niya.

​Ang ulirat niya ay dumudulas na parang buhangin sa kanyang mga palad.

​Bago tuluyang dumilim ang lahat, nakita niya si Atty. Gomez na nakatayo sa harap niya. Wala na ang maskara ng "women supporting women." Ang natira na lang ay ang malamig na tingin ng isang bayarang tupa.

​Kinuha ni Gomez ang phone nito at may tinawagan.

​"Confirmed, Mayor," dinig ni Celine na sabi nito, ang boses ay parang galing sa ilalim ng lupa. "Walang ebidensya. Negative sa CCTV at witnesses. Malinis."

​Napangiti si Gomez habang nakatingin sa halos walang malay na si Celine.

​"Oo... tulad ng utos niyo, tumba na siya. Kayo na ang bahala sa susunod."

​Isang luha ang huling tumulo sa mata ni Celine bago siya tuluyang lamunin ng kawalan.

​Rico.

​Ang hayop na asawa niya. Naisahan na naman siya.