Masuk"Mas gusto nila ng tahimik na buhay," kalmadong dagdag ni Dominic, "Ayaw nila ng amoy ng ospital kaya binigay ko ang lugar na ito sa kanila."Biglang bumigat ang hangin sa pakiramdam.Napatigil si Evelyn, tapos ay kumuha muli ng carrots at pinakain sa rabbit.Sa oras na iyon, ang pagiging delikado at katibayan ng buhay ay magkahalo, nagsisimula ng estrangherong kalungkutan."Gusto mo ba siyang iligtas?" tanong ni Evelyn na hindi pa rin tumitingin kay Dominic.Natahimik ng ilang segundo si Dominic."Oo," sagot niya, "Pero hindi ako Diyos," dagdag niya, ang tono ay may kalakip na kalamigan, "May limit din ang gamot."Napayuko si Evelyn, pinapanood ang tahimik na pagnguya ng rabbit."Oo....limitado," pagsang-ayon niya.Naisip niya ang maraming bagay, maraming sandali na wala siyang lakas."May isang Dr. N lang sa mundo," patuloy ni Dominic, na para bang iyon ang totoo, "Kahit nandito pa si Dr. N, ano naman ngayon? Isang tao lang siya na may dalawang kamay. Ilang buhay ang kaya niyang ili
Naglaho na ang apoy. Nakahiga pa rin si Anya at ang tanging naiwan sa tubig ay mga natirang hibla mula sa suot nitong dress kanina.Kumalat ang amoy sunog na tela sa hardin.Tinapos namang isubo ni Evelyn ang huling karne sa plato niya.Tapos na ang performance.Mahina siyang pumalakpak at pinunasan ang gilid ng kanyang bibig gamit ang table napkin. She was satisfied.Pinanood lang ito ni Dominic na hindi mabasa ang mukha.Ang maliit na babaeng 'to... hindi nakalilimot ng galit. At laging pinag-iisipan kapag naniningil ito, gamit ang mga paraan na walang makakaisip. Hm, fascinating.Ang butler naman ay minamanduhan na ang dalawang lalaking tauhan na binuhat si Anya paalis sa fountain.Basang basa si Anya mula ulo hanggang paa. Sunog na ang dress na suot at tanging underwear na lang natira sa katawan nito. Ang buhok at kilay ay bahagyang nasunog din, ang mga binti ay may iilang marka ng pagkapaso. Nanginginig ito sa lupa, nahihilo at natatakot.Binaba ni Evelyn ang tingin sa basang dal
Matagal na niyang pinagbabayaran 'yon sa loob ng twelve years, pinagsapalaran niya ang kasal niya at halos kahalati ng buhay niya. Sapat na ang lahat ng 'yon!Nag-angat ng tingin si Evelyn upang makatagpo ang mga mata ni Dominic, "Alam mo ba kung anong pakiramdam na thirty meters underwater ka sa malalim na dagat?Nagyelo sandali si Dominic. Malamang! Alam niya. Isa iyong hindi matakasan na bangungot, pinaghalong takot at nakakasakal na pagpapanic."Evelyn, ano ang gusto mong iparating?" Nakulong ang titig niya rito, bakas ang kaubusan ng pasensya.Nanghihina itong ngumiti, "Wala. Kalimutan mo na."Wala itong pakialam sa mga sinabi niya at ginawa, at binuksan niya ang usapin doon. Kalimutan na lang—ayos lang."Evelyn, hindi mo nga alam kung paano lumangoy. Paano ka ba lumaki?" asar ni Dominic nang bahagya, ang tono niya ay nagbibiro.Suminghot si Evelyn, ang boses ay banayad, "Dati alam ko kung paano.""Talaga ba?" Umangat ang gilid ng labi nito, at mukhang hindi naniniwala. Talaga ba
Hinawakang mahigpit ni Anya ang kanyang kabayo, pinapanood ang mabilis na pagtakbo ng puting kabayo na sinasakyan ni Evelyn.Isang malamig na ngisi ang gumuhit sa labi niya.Umingos siya at naisip si Miss Lydia.Miss Lydia, ang babaeng 'to ay dapat na malaglag at mabalian ng buto. Isang baguhan na sakay ng isang spirited horse na maaaring mamatay o malumpo.Kapag ganoon, magiging legitimate sister-in-law na niya si Miss Lydia. Isipin pa lang na isang malaking star ang sister-in-law niya, nakaka-proud!*Clop, clop, clop—*Nagmamadaling tunog ng takbo ng kabayo naman ang nanggaling sa likuran.Isang purong itim na kabayo ang mabilis at parang sibat na tumatakbo patungo sa direksyon ni Evelyn.Samantala, takot na takot naman na si Evelyn.Hindi makontrol ang kabayong sinasakyan niya, tumatama na sa mga puno at galit na tatakbo bigla.Ang tanging nagagawa niya ay kumapit nang mahigpit sa tali gamit ang buong lakas niya, namumuti na nga ang mga kamao niya.Hindi siya pwedeng mahulog. Hindi
Marahan namang binaba ni Dominic si Evelyn sa malaking kama.Ang malakas na amoy ng alak sa kanya ay humalo sa bagong ligong amoy ni Evelyn, lumikha iyon ng hindi mapaliwanag ngunit mapanganib na tensyon sa pagitan nila.Agad na hinigpitan ni Evelyn ang tuwalya sa katawan niya, pinalibot iyon nang mas mabuti sa katawan niya habang humihiling na sana ay lamunin na lang siya ng sahig.Kahit pa kinasal sila at may nangyari na sa kanila noon, pero dahil lang naman iyon sa kasunduan nila at para magka-anak.Hindi naman siya kailanman tinulungang maligo ni Dominic dati at ang relasyon nila ay walang init o normal na pagkagusto kagaya sa ordinaryong magkasintahan.At ang biglaan at hindi inaasahang pangyayari ngayon, pareho silang naging awkward.Nakatayo lang sa harapan ng kama si Dominic at nakababa ang tingin kay Evelyn."Uh.... lumabas... ka na. Okay lang ako!" malamig na bigkas ni Evelyn.Tiningnan pang lalo ni Dominic ang namumula nitong mga pisngi, at ang ilang hibla ng buhok na nakad
Sa mismong pintuan, nakatayo ang pinsan ni Dominic na si Anya Del Rosario.Katatapos lang ng graduation nito sa college noong nakaraan at gustong-gusto nitong magpunta sa mansyon para mag-sketch.Buhat nito sa isang kamay ang isang painting canvas, marahan itong pumasok sa kwarto."Siya ba.... ang sister-in-law ko?"Nakilala ito agad ni Dominic at agad na inabot ang kamay upang tulungang makatayo si Evelyn.Kaya lang ay winaksi ni Evelyn si Dominic.Noong makita iyon, agad na binaba ni Anya ang canvas at nagmadaling lumapit kay Evelyn."Ate, nasaktan ka ba?" Bumagsak ang tingin nito sa bahagyang naka-bent na sakong ni Evelyn at sa dalawang splints sa kaliwang kamay nito."Tulungan na kitang bumalik sa kwarto mo para magpahinga.""Salamat, Anya!" agad na lumambing ang boses ni Evelyn at puno ng pasasalamat.Ang alam niya ay tahimik at malambing na babae si Anya. Eighteen years old pa lang ito at mukhang well-behaved.Maingat na sinuportahan ni Anya si Evelyn at hinayaan na isandal nito
Hindi mapangalanang galit at iritasyon ang naramdaman sa d*bdib ni Dominic.Gumalaw ang panga niya, halos magtagis ang mga ngipin habang tinatawagan muli si James. Ang boses niya ay mababa, malamig, at mapang-utos."Hanapin mo si Misis Del Rosario agad. Ngayon din. Dalhin mo siya sa'kin."Pin*tay n
Tumayo si Dominic sa harapan, ang titig niyang nagliliyab ay nakadirekta sa entablado kung saan tumutugtog si Evelyn, ang puso niya ay hindi na makontrol ang pagtibok.Hindi niya alam na marunong mag-piano si Evelyn.Pikit-matang tinutugtog ang piano. Kahit ang pinakamagaling na pianist sa buong mu
Nanginig sa galit si Lydia, ngunit ang sabi ng isip niya ay huwag gumawa ng eksena.Humugot siya nang malalim na paghinga, sinusubukang kalmahin ang sarili, "Hindi ko alam ang sinasabi mo. May gagawin pa ako. Makiraan.""Huwag kang magmadali." Hinablot ni Rose ang palapulsuhan nito. Dum*ing si Lydi
Nangyari lahat ng iyon sa kisapmata.Dalawang matangkad na pigura ang parang palaso na lumalapit, mula sa pagkakagulo ay tumatakbo ang mga ito sa direksyon ni Evelyn.Humaba ang oras nang walang hanggan.Ang inaasahang pagdurusa ay hindi dumating.Segundo lang bago umulan ng bubog, nakita niya ang







