MasukTulad ng inaasahan, matalim na tinitigan ni Aleisha si Amanda bago nagpatuloy. “Mahigit sampung taon nang patay ang nanay ko! Nabuhay ba siya ngayon mula sa pagkamatay para puntahan ako?” Agad na naintindihan ni Joyce ang ibig sabihin niya. “Sige! Tatawag ako ng isang exorcist ngayon din!” “Bilis
Humahagulgol si Amanda sa kabilang linya. “Tawag nang tawag sa akin ang sekretarya ng tatay mo! Sinabi niyang maayos naman daw siya sa opisina, pero bigla na lang siyang nawalan ng malay! Dinala na siya sa ospital! Papunta na ako ngayon! Sophia, malapit ka lang naman diyan. Bilisan mong pumunta!”
Tinutupad ni Raphael ang bawat salitang binitiwan niya, at hindi rin siya nagbago sa pagkakataong ito. Kinabukasan, nang makita siya ni Director Drilon, nakangiti itong lumapit at nakipagkamay sa kanya. “Hindi ba’t sinabi ko sa iyo? Lahat ng ito ay dahil kay Mrs. Arizcon! Agad na naayos ang problem
Bumaba sila sa unang palapag sakay ng elevator. Palihim na sinuyod ni Joaquin ng tingin ang lobby. Wala nang tao roon, at hindi niya rin nakita si Aleisha. Matagal na itong naghihintay. Malamang ay umalis na siya. Sakto namang lumabas si Aleisha mula sa palikuran at natanaw sina Raphael at Joaqui
Hindi naman ikinagulat ni Aleisha ang naging resulta. Bago pa siya pumunta roon, inihanda na niya ang sarili sa posibilidad na hindi niya agad makikita si Raphael. Hindi niya inaasahang magiging ganoon kadali ang lahat. Ano ang gagawin niya ngayon? Basta na lang ba siya aalis? Saglit siyang nag-is
“Walang problema. Pero kailangan mo ba talagang umalis?” “Manang, hindi po nararapat na manatili ako rito.” Matatag na tumanggi si Aleisha bago tuluyang umalis sa mansyon. Gabi na rin kasi, at nag-aalala si Manang Rosa para sa kanya. Kaya tinawagan nito ang driver ng pamilya upang ihatid siya pauw
Nagmamadaling umuwi si Aleisha dala-dala pa rin ang tanong kung sino ang nakasama niya kagabi. Malayo pa lang ay nakikita na niya kung sino-sino ang nasa loob ng kanilang bahay. Isang mataba at panot na matanda ang nakaupo sa sala habang galit na nakatingin kay Sophia— anak ni Amanda. "Anak ka tala
Sa loob ng Hermosa Hotel, bandang alas diyes ng gabi— nakatayo sa harap ng pintong may mga numerong 3027 si Aleisha. "Wala nang atrasan ito!" saad ni Aleisha sa sarili habang pabilis nang pabilis ang tibok ng kanyang puso. Pakiramdam niya ay tatalon na ito mula sa kinalalagyan nito. Hindi niya nga
Dahil iba ang kutob ni Aleisha ay bumalik siya sa bahay nila. May kung ano ring nagtulak sa kanya na alamin kung sino ang may-ari ng sasakyan dahil nga sa pamilyar iyon sa kanya. Mabuti na lamang ay napupuno ng mga bulaklak at matataas na halaman ang harapan ng balkonahe nila. Kaya nagtago si Aleis
Nakaupo si Alexander sa bangko, suot ang hospital gown na ngayon ay basang-basa na dahil sa sabaw na galing sa sopas. Hindi lang iyon, dahil basang-basa rin ang buhok nito. Kahit ang mukha niya ay hindi na nakikita nang maayos dahil sa mga gulay na nakadikit doon. "Kumain ka! Wala ka talagang kwent




![MISTER, YOU MESSED WITH THE WRONG GIRL [SHE'S A SOLDIER]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


