Mag-log inPara sa lalaki, sapat na ang isang simpleng Western-style suit. Ang kailangan lang naman ay eksaktong sukat. Natigilan si Aleisha. Balak pa rin ba niyang papuntahin si Alexander sa kasal? Napansin ni Raphael ang bahagyang pagkakunot ng noo niya at agad na nagpaliwanag. “May ipasasama ako sa kanya
“Salamat.” Tinanggap ni Aleisha ang thermos, hinawakan ito sa kanyang mga kamay, binuksan ang takip, at dahan-dahang uminom. “Malapit na tayong makarating sa lungsod. Saan kita ihahatid?” “Sa affiliated hospital.” Kumunot ang noo ni Raphael. “Kailangan mo pa bang magtrabaho ngayon?” “Hindi.” Um
Ang buhay ay parang isang palabas. 'At tingnan natin kung sino sa aming dalawa ang mas mahusay umarte.' Kinabukasan, huli nang nagising si Aleisha. Maliwanag na sa labas, at nang tingnan niya ang oras, alas-diyes na pala ng umaga. Hay… Ang haba na ng natulog niya. Bakit parang hirap na hirap pa r
Pero ramdam ni Jacob na tila labis na nalulungkot ang Sir Raphael niya. Hindi makapagsalita si Raphael. Sa tuwing ipinipikit niya ang mga mata, sunod-sunod na bumabalik sa kanyang isipan ang mga alaala noong bata pa siya—ang araw na iniwan siya ng kanyang ama. Umalis ang kanyang ama mula sa mansyo
“Natutulog si Aleisha.” Habang binabanggit ang pangalan nito, hindi niya namalayang lumambot nang kaunti ang kanyang ekspresyon. “Babalik ako roon para samahan siya mamaya.” Tumingin siya sa kanyang lolo. “Ano ang kailangan mo sa akin?” “Lolo, dinukot si Aleisha.” Diretsahang sinabi ni Raphael, “
Natigilan na rin ang nagpapanggap na cleaner. 'Ano’ng nangyayari?' Hindi ba niya nalanghap ang eter at nawalan ng malay ang babaeng ito? Paano ito nakatakas mula sa cleaning cart? Hindi ba sapat ang pampamanhid? “Bilis! Sabihan ninyo ang security guard!” May lumapit at tinulungan si Aleisha na
"Raphael Arizcon..." Natigilan si Mr. Sandoval habang nakatingin kay Raphael. Kapag isa kang negosyante ay imposibleng hindi mo kilala ang isang Raphael Arizcon. "B-Bakit ka narito?" Hindi man lang pinansin ni Raphael si Mr. Sandoval. Nasa kay Sophia ang buo niyang atensyon na ngayon ay hilam na
Dahil iba ang kutob ni Aleisha ay bumalik siya sa bahay nila. May kung ano ring nagtulak sa kanya na alamin kung sino ang may-ari ng sasakyan dahil nga sa pamilyar iyon sa kanya. Mabuti na lamang ay napupuno ng mga bulaklak at matataas na halaman ang harapan ng balkonahe nila. Kaya nagtago si Aleis
Nagmamadaling umuwi si Aleisha dala-dala pa rin ang tanong kung sino ang nakasama niya kagabi. Malayo pa lang ay nakikita na niya kung sino-sino ang nasa loob ng kanilang bahay. Isang mataba at panot na matanda ang nakaupo sa sala habang galit na nakatingin kay Sophia— anak ni Amanda. "Anak ka tala
Sa loob ng Hermosa Hotel, bandang alas diyes ng gabi— nakatayo sa harap ng pintong may mga numerong 3027 si Aleisha. "Wala nang atrasan ito!" saad ni Aleisha sa sarili habang pabilis nang pabilis ang tibok ng kanyang puso. Pakiramdam niya ay tatalon na ito mula sa kinalalagyan nito. Hindi niya nga







