LOGINNaging malinaw na ang mga nangyari kay Sarina at nalaman na rin ito ni Maximus. Maging okay kaya si Sarina? Matagpuan na kaya si Ralph? See you po sa next chapter!!! Salamat po sa patuloy na pagsubaybay!
ChandlerHindi ko akalain na darating ako sa puntong ako mismo ang magpaplano ng outing para sa team.Kung tutuusin, kaya ko namang i-delegate kay Sol ang lahat, mula sa lugar hanggang sa schedule. Pero ewan ko, may parte sa akin na gustong ako mismo ang pumili kung saan sila dadalhin.Siguro dahil
ChandlerHindi ko inaasahan na ganon kaganda ang kalalabasan ng scrims nila laban sa Fullpower.Sa totoo lang, ang ibinigay kong kondisyon ay simple lang—kahit umabot man lang sila ng 50% na win rate, sapat na iyon para masabi kong kaya nilang makipagsabayan sa mas malalakas na team. Pero ang nakuha
Isang saglit lang ’yon, isang simpleng pag-angat ng labi ko—pero ramdam ko agad ang epekto nito sa akin. Parang biglang gumaan ang pakiramdam ko kahit katatapos lang ng intense na laban.Hindi ko alam kung gaano na siya katagal na nakatayo doon, kung napanood ba niya ang buong clash o kung dumating
MitchSa pagdaan ng mga araw, pakiramdam ko ay parang lumulutang ako sa alapaap.Hindi ko maipaliwanag kung bakit—pero alam ko kung sino ang dahilan.Sa tuwing naaalala ko yung mga gabi namin sa rooftop, yung mga usapan, yung mga simpleng yakap at halik… kusa na lang akong napapangiti kahit wala nam
Ako naman ay—Teka, nagto-toothbrush naman ako syempre at hindi ako badbreath pero iba pa rin kasi tignan yung sa kanya.Napakunot ang noo niya habang nakatitig sa akin, halatang hindi kumbinsido sa sagot ko.“Wala?” ulit niya, this time mas may diin, parang sinusubukang basahin kung nagsisinungalin
MitchWala na, bumigay na ako.I totally believe him.Hindi ko alam kung dahil ba sa paraan ng pagkakasabi niya, o dahil sa paraan ng pagtitig niya sa akin. Yung tipong wala kang makikitang bakas ng pagsisinungaling. Pero sa sandaling iyon, parang unti-unting naglaho lahat ng takot ko.Yung kaba. Y
GiannaAlam kong may bumabagabag sa kanya. Hindi man niya sabihin sa akin nang direkta, nararamdaman ko. Kahit anong pilit niya na maging kaswal, normal, at palagay sa kilos at pananalita niya, may mga sandaling hindi niya kayang itago ang lungkot o pag-aalala sa likod ng kanyang mga mata.Minsan, n
ChancyTitig na titig ako kay Gianna habang abala siyang nakikipag-usap kay Engr. Jaime. Pareho silang seryoso at mukhang may importante silang pinaplano o tinatalakay tungkol sa villa. Nakita kong may tinuturo ang engineer sa bandang kaliwa ng property, at agad namang tumango ang aking girlfriend h
Napatingin siya sa akin at bahagyang ngumiti. Hindi ko alam kung dahil ba sa presensya ko o dahil may sasabihin siyang magaan sa loob. Pero anuman iyon, tiniyak kong naroon ako para marinig."Kamusta ka na, anak? Mas magaan na ba ang pakiramdam mo?" tanong ni Mommy Sarina habang lumapit din sa tabi
GiannaIlang saglit ang lumipas bago humahangos na bumalik si Sir Channing kasama ang doktor at dalawang nurse.Kita sa mukha ng doktor ang bahagyang gulat at pagkabigla sa mga titig naming lahat na para bang sabay-sabay na umaasa sa kanyang bibig."Ano'ng nangyayari?" tanong ng doktor habang mabili







