MasukMagkabati na kaya ang dalawa sa gagawin ni Sarina? Abangan po!!
Kaya kung may pagkakataong makilala ang mga taong ganoon, hindi ko iyon basta-basta tatanggihan.“Hindi.”Napakunot ang noo ko.“What?”Umiling si Jeanette na para bang napakasimple lang ng sagot niya.“Hindi puro doctors at science people ang nandoon.”Napasimangot ako.Then why did you make it sou
Riz“Is it okay for us to talk like this?” tanong ko sabay tingin sa paligid.Muli kong sinuyod ng tingin ang hallway, bahagyang kumunot ang noo ko nang mapansing may ilang staff at medical personnel na naglalakad sa magkabilang direksiyon.Hindi naman sa ipinagbabawal ang pakikipagkuwentuhan, pero
RizNaglakad na ako palayo sa teleserye ng totoong buhay, pilit na pinapakalma ang sarili ko habang iniiwan ko sa likuran ang magulong eksenang ilang minuto ko ring nasaksihan.Hindi ko alam kung bakit parang mas nakakapagod pa ang family drama ng ibang tao kaysa sa duty ko sa ospital. At least sa e
Riz“Dr. Riz,” bati ni Sylvie nang magtagpo ang aming mga mata.Bahagya akong tumango bilang tugon at nagpatuloy na sana sa paglalakad. Wala naman akong balak makisali sa kung anumang drama ang namumuo sa paligid. Sa totoo lang, sapat na ang stress na dala ng trabaho ko sa ospital para dagdagan ko p
At base sa narinig ko, mukhang hindi lang simpleng allergic reaction ang dahilan kung bakit ganito ang tensyon sa pagitan ng mga taong ito.“I am her boyfriend,” mariing sagot ni Nick. “I have all the right to be here.”Medyo napataas ang kilay ko sa sinabi niya.Boyfriend.Okay.At least, may isa n
RizNang ma-realize ko kung ano ang gagawin ng may edad na babae, mabilis ang naging reflex ng kamay ko. Hindi ko na pinag-isipan pa kung dapat ba akong umiwas o kung kailangan ko pa siyang bigyan ng pagkakataong magbago ng isip. Bago pa man tuluyang dumapo sa pisngi ko ang palad niya, agad kong nas
Chanden“Dovey, kain ka na…” malambing na wika ni Noelle habang nakatingin sa akin. Ngumiti ako at tumango bilang tugon. “Puro ka ganyan. Puro kausap at alaga sa akin pero hindi ka naman kumakain. Parang ako lang ang pinagtuunan mo ng pansin eh.”Napabuntong-hininga ako bago sumagot, “Huwag ka nang
Third PersonMainit ang ilaw sa loob ng malawak na event hall. Puno ito ng puting bulaklak, crystal chandeliers, at mga mesa’t upuang may ginto at ivory na palamuti. Sa gitna, isang mahaba at malinis na aisle na may pulbos na rosas na petals ang tila daan papunta sa pangarap.Nasa unahan si Chanden,
Third Person“Bakit? Paanong nangyari?” mariing tanong ni Brando sa kausap sa kabilang linya. Mabilis at sunod-sunod ang ulat na ibinigay sa kanya, at habang nakikinig, unti-unting humigpit ang hawak ng lalaki sa cellphone. Halata sa kanyang mukha ang pagkabigla na agad sinundan ng matinding galit.
Noelle“Sigurado ka ba talaga?” tanong kong may halong pagtataka at kaba.“Mukha ba akong hindi sigurado?” balik niyang tanong habang nakangiti, tila ba natutuwa pa sa reaksyon ko.“Dovey naman eh…” Umiling na lang ako habang napatawa siya ng malakas. Sunod ay isang banayad ngunit masuyong halik ang







