LOGINAt nagparamdam ulit ang kung sino mang nagpapadala ng mensahe sa kanya.
“Perfect,” mahina niyang sabi habang nakangiti.Binuksan niya ang pintuan ng sasakyan at tumanaw sa napakalawak at napakagandang taniman matapos patayin ang aircon.Huminga siya nang napakalalim, pinakiramdam ang malamig na hangin sa kanyang mukha, at napangiti bago kinuha ang baong cupcake mula sa
Third PersonHindi mapakali si Riz.Ilang araw na ang nakalilipas simula nang makilala niya ang dalawang matalik na kaibigan ni Jared na sina Samuel at Felix sa hotel room, ngunit hanggang ngayon ay hindi pa rin mawala-wala sa kanyang isip ang mga tinuran, kilos, at ipinakitang seguridad ng lalaki s
Napahawak siya sa dibdib at mariing pumikit.“I did everything I could! Kahit ang pagpunta sa ibang bansa ay ginawa ko!”Saglit siyang napahinto dahil sa paghikbi, bago muling nagsalita.“Then out of nowhere...” Bumigay ang boses niya. “Bigla na lang lumitaw ang doktora na iyon para agawin sa akin a
Hindi niya kailanman matatanggap na isang simpleng doktor lamang na kagaya ni Riz ang siyang naging girlfriend at ngayon ay ipinapakilala na ring fiancée ni Jared.Para sa kanya, sa ganda, yaman, at katayuan niya sa lipunan, siya lang ang tanging karapat-dapat at nababagay para sa isang Jared.Hindi
Third Person“Argh!!! Bitch! Bitch! That fucking bitch!”Halos umalingawngaw sa buong silid sa second floor ng Montañez mansion ang malakas at halos makabasag-pinggang sigaw ni Sylvie habang patuloy ang walang-humpay niyang pagbato ng mga mamahaling vase, figurines, picture frames, at kung anu-ano p
Parang may alam siyang napakalaking sikreto na hindi ko alam, dahilan para magmukha siyang biglang playful at mysterious sa aking paningin.Bahagya akong napalunok.Alam kaya niya?Biglang nag-init ang batok ko.No... imposible.Wala naman siyang sapat na impormasyon para malaman ang buong katotohan
ChandlerTwo days later, nang dumating si Mitch sa HQ, ay wala namang naging problema. Surprisingly smooth ang lahat, parang walang bagong adjustment na kailangang gawin ang team. Maganda ang laro ng ArmyGamers during scrims—solid ang rotations, malinis ang comms, at hindi sablay ang decision-making
Honey“You can cry if you want to, baby…”Muli kong tinignan si Chanton. Sa mga mata niya, malinaw ang sincerity—walang awa na nakakababa, kundi yung uri ng pag-unawa na nagsasabing naiintindihan kita kahit hindi mo pa masabi lahat. May lungkot din doon, parang nasasaktan siya dahil nasasaktan ako.
Good.Pag-upo ko sa gaming chair, doon ko naramdaman ang panlalamig ng kamay ko.Shocks.Iba ang mga practice game namin sa gaming house. Online lang ‘yon at walang nakakakita sa akin. Kahit magkamali ako, screen lang ang witness.But now, it’s different.May crowd at nala-live broadcast pa. Pwedeng
MitchPagkatapos ng practice, pakiramdam ko lutang na lutang na ang utak ko. Tatlong oras na scrim tapos may extra drills pa si Sir Sol na parang may hinahabol kaming world championship.“Break muna tayo, guys,” sabi niya kanina, pero alam naming lahat na ang ibig niyang sabihin: mag-isip kayo kung






