LOGINAko naman ay—Teka, nagto-toothbrush naman ako syempre at hindi ako badbreath pero iba pa rin kasi tignan yung sa kanya.Napakunot ang noo niya habang nakatitig sa akin, halatang hindi kumbinsido sa sagot ko.“Wala?” ulit niya, this time mas may diin, parang sinusubukang basahin kung nagsisinungalin
MitchWala na, bumigay na ako.I totally believe him.Hindi ko alam kung dahil ba sa paraan ng pagkakasabi niya, o dahil sa paraan ng pagtitig niya sa akin. Yung tipong wala kang makikitang bakas ng pagsisinungaling. Pero sa sandaling iyon, parang unti-unting naglaho lahat ng takot ko.Yung kaba. Y
MitchHindi ko maiwasan na kabahan habang hinihintay ang sagot niya.Tahimik lang siya sa tabi ko, nakatanaw sa malayo na parang binubuo pa sa isip niya kung paano niya sasabihin ang dapat sabihin. Ramdam ko agad na hindi ito simpleng bagay lang.“Love…” mahina kong tawag ulit, this time mas may hal
MitchHindi ko alam kung bakit parang mas mabilis ang tibok ng puso ko habang paakyat ako ng rooftop. Ilang beses ko nang ginawa ’to—yung tahimik na paglabas ng kwarto, yung pagtingin sa hallway para siguraduhin na walang makakakita, at yung pagpasok sa elevator na may halong excitement at kaba.Per
ChandlerHindi ko agad inalis ang labi ko sa kanya. Hindi iyon yung tipo ng halik na minamadali o pabigla-bigla—kundi yung dahan-dahan, yung parang sinusulit mo bawat segundo dahil alam mong hindi palaging may ganitong pagkakataon.Ramdam ko kung paano siya bahagyang nanigas sa una, pero ilang sanda
Chandler“Shouldn’t I be?” mahina kong sagot habang nakatitig pa rin sa kanya.Ilang segundo siyang natahimik, tapos bigla siyang napangiti. Yung tipong hindi niya naitago, yung may halong kilig at hiya.“Ang seryoso mo naman,” sagot niya, sabay iwas ng tingin.“Serious ako,” tugon ko agad, hindi ko
LanderNagulat ako sa sinabi niya at hindi ko akalain na maririnig ko sa kanya ang salitang iyon. Ibig bang sabihin non ay handa rin siyang simulan ang buhay may asawa sa piling ko? Pero the fact na nandito na siya nakatira ay malinaw na iyon din ang nais niyang mangyari. Siguro ay naging mali lang
Lander“Mr. Robinson, hindi pa rin namin natatagpuan si Mr. Ponteres and nag-aalala na rin kami para sa kanyang kaligtasan,” sabi ng pulis ng puntahan nila ako sa hospital. Isang buwan at kalahati ng comatose ang asawa ko kaya mas lalo akong napupuno ng pangamba.“Anong ibig niyong sabihin?” tanong
ChastityOh my gosh, I’m pregnant. Hindi ko inaasahan ito. I mean, wala akong naramdaman na kahit na ano tapos ay bigla buntis na pala ako!“Princess, nandito rin lang si Lander ay uuwi na kami nila Mommy. Pero bukas susunduin ka naman.” Tumingin muna ako kay Lander bago tumango at ngumiti kay Dad n
Lander“Kamusta ka naman, maghapon?” tanong ko sa aking mahal ng makarating na kami ng bahay. Kahit na alam ko na maayos lang siya doon ay hindi ko pa rin mapigilan ang magtanong. We called each other pero syempre hindi sapat iyon, lagi akong nag-aalala sa kanya at hindi makuntento sa tawagan lang.







