ANMELDENThank you for reading, see you sa next chapter!
Kaya kung may pagkakataong makilala ang mga taong ganoon, hindi ko iyon basta-basta tatanggihan.“Hindi.”Napakunot ang noo ko.“What?”Umiling si Jeanette na para bang napakasimple lang ng sagot niya.“Hindi puro doctors at science people ang nandoon.”Napasimangot ako.Then why did you make it sou
Riz“Is it okay for us to talk like this?” tanong ko sabay tingin sa paligid.Muli kong sinuyod ng tingin ang hallway, bahagyang kumunot ang noo ko nang mapansing may ilang staff at medical personnel na naglalakad sa magkabilang direksiyon.Hindi naman sa ipinagbabawal ang pakikipagkuwentuhan, pero
RizNaglakad na ako palayo sa teleserye ng totoong buhay, pilit na pinapakalma ang sarili ko habang iniiwan ko sa likuran ang magulong eksenang ilang minuto ko ring nasaksihan.Hindi ko alam kung bakit parang mas nakakapagod pa ang family drama ng ibang tao kaysa sa duty ko sa ospital. At least sa e
Riz“Dr. Riz,” bati ni Sylvie nang magtagpo ang aming mga mata.Bahagya akong tumango bilang tugon at nagpatuloy na sana sa paglalakad. Wala naman akong balak makisali sa kung anumang drama ang namumuo sa paligid. Sa totoo lang, sapat na ang stress na dala ng trabaho ko sa ospital para dagdagan ko p
At base sa narinig ko, mukhang hindi lang simpleng allergic reaction ang dahilan kung bakit ganito ang tensyon sa pagitan ng mga taong ito.“I am her boyfriend,” mariing sagot ni Nick. “I have all the right to be here.”Medyo napataas ang kilay ko sa sinabi niya.Boyfriend.Okay.At least, may isa n
RizNang ma-realize ko kung ano ang gagawin ng may edad na babae, mabilis ang naging reflex ng kamay ko. Hindi ko na pinag-isipan pa kung dapat ba akong umiwas o kung kailangan ko pa siyang bigyan ng pagkakataong magbago ng isip. Bago pa man tuluyang dumapo sa pisngi ko ang palad niya, agad kong nas
“Wala kang dapat ipag-alala kay Honey,” sabi ko nang may diin pero hindi pagalit. “Matapang siya. Kahit na nandito lang ako, we both know she’s been living independently for a long time.” Saglit akong huminto, saka nagpatuloy. “She learned how to stand on her own kahit bata pa siya.”Tumango ako, pa
“Because she knows about you,” tugon niya, diretso pero may kaba sa tono.“My brothers know about me as well,” sagot ko agad, halos defensive. “Are they your suspects, too? Lahat na ba ng may alam about me, iisipin ninyo na potential killer?”“Baby, hindi gano’n,” malumanay niyang tugon. “Wala akong
Sen. DeguiaNatapos ang pag-uusap namin ni Sonny na may malinaw akong paalala—i-prioritize niya ang pagkalap ng impormasyon tungkol sa Juan na ’yon. Kahit anong mangyari, kailangan kong malaman kung sino talaga ang lalaking iyon at kung anong koneksyon niya sa lahat ng ito. Hindi pwedeng manatiling
Unknown POV“Sinasabi mo sa’kin na wala talagang bodyguard si Honey?” ulit ko, this time mas mababa ang boses ko, halos pabulong pero puno ng tensyon.“Wala nga. Pero may driver na siya ngayon. Parang in-assign daw ni Sen. Deguia.” Umangat ang kilay ko sa sinabi ni Jacob. Kita ko rin kung paano siya







