LOGINHuminto ang tingin nito sa bandage na nakadikit sa noo niya.Bahagyang umangat ang isang sulok ng labi ni Jared.“Is that a new trend?”Punong-puno ng panunukso ang tono nito. Kusang umangat ang kamay ni Riz sa kanyang noo.Napapikit siya nang mariin sa loob-loob niya.Seriously?Iyon talaga ang una
Third Person“Okay ka lang, Dok?”Nag-angat ng tingin si Riz sa nurse na maingat na naglalagay ng antiseptic sa sugat sa noo niya. Kasalukuyan siyang nakaupo sa isang upuan sa labas ng private suite ni Mr. Bautista, habang napapalibutan ng ilang nurse na halatang hindi pa rin nakaka-recover sa nangy
Third Person“Doc!”Napalingon si Riz sa lalaking nasa loob ng silid.Halatang gulat na gulat ito sa nangyari at agad na lumapit na para bang handang saluhin ang doktor kung sakaling matumba ito.Samantala, ang mga nurse na nasa likuran ni Riz ay nag-aalalang nakatingin sa kanya.“Doc, okay lang po
Third PersonAlas siyete na ng gabi nang pansamantalang makahanap ng pagkakataong makahinga sina Dr. Riz at Dr. Jeanette matapos ang sunod-sunod na responsibilidad nila sa buong maghapon. Sa wakas ay nakaupo na rin sila sa physicians' lounge, tahimik na naghahapunan habang sinasamantala ang ilang mi
Hindi ko napigilang mapangiti.Hindi dahil natuwa ako.Kundi dahil iyon mismo ang inaasahan kong maririnig mula sa kanya.Business.Profit.Expansion.Alliance.Sa paningin niya, halos lahat ng bagay ay puwedeng i-compute gamit ang numero.Maging ang kasal.“Hindi ko gusto ang marriage for convenien
"Wala ka ba talagang balak na magpagamot?" diretsahan niyang tanong. Hindi niya itinago ang pagkainis sa boses niya.Bahagya akong ngumiti."I'm enjoying my rest here, Grandpa."Agad na tumaas ang isa niyang kilay."Enjoying?" ulit niya na tila ba hindi makapaniwala sa narinig. "Paano ang kumpanya?"
HoneyTahimik ang suite dahil nakalabas na ang lahat ng stylist team pati na ang ilang miyembro ng photo and video coverage team. May ilan lang na naiwan sa kanila para sundan ang bawat galaw ko, ang bawat pangyayari habang hindi pa nagsisimula ang pinakamalaking selebrasyon ng buhay ko.Nakatayo ak
ChandlerDahil sa HQ building ako nakatira, ay mas madali iyon para sa akin dahil halos araw-araw ay nasa baba lang ang training area at meeting rooms. Kaya nang araw na iyon, hindi ko na kailangang bumiyahe. Mula sa balcony ng unit ko, kita ko ang city skyline, pero mas malinaw sa isip ko ang agend
Nakakahiya!“Okay,” sagot ni Mrs. Lardizabal, kalmado at walang bahid ng pagdududa. “Kung ’yon ang gusto mo.”Napatingin siya sa akin at ngumiti, ’yung ngiting hindi mapanghusga, hindi mapagmatyag. ’Yung tipong parang sinasabi, Relax ka lang.Pagkatapos ay bumaling siya sa asawa niya. “Asawa ko, iha
My sons look up to me.Naalala ko kung paano nila ako tignan noon na parang bayani. Madalas nilang sabihin sa akin na gusto rin nilang maging politiko balang araw, gaya ko. Gusto nilang sundan ang yapak ko. At sa isang iglap, ako mismo ang sumira sa pedestal na iyon.Ilang araw ang lumipas matapos a







