LOGINMitchParang biglang bumagal ang oras matapos kong bitawan ang mga salitang iyon.“May boyfriend na po ako.”Hindi ko na iyon binawi. Wala na ring dahilan para palambutin pa. Sa mismong sandaling iyon, alam kong wala nang atrasan—kahit gaano pa kabigat ang maaaring kasunod.Tahimik.Iyon ang unang s
Dahil si Chandler… hindi lang basta lalaki sa buhay ko.Amo ko siya.Ipinagkatiwala ako ng mga magulang ko sa kanya—yung taong inaasahan nilang gagabay at mag-aalaga sa akin sa mundong pinasok ko.At ngayon, siya rin yung taong minahal ko.Doon ako natakot.Huminga ako nang malalim, pilit kinakalma
Mitch“Anak, ano ba ang nakain mo at naisipan mo kaming yayain ngayon?”Napatingin ako kay Mama at ngumiti, kahit sa loob-loob ko ay parang may kumakatok na kaba sa dibdib ko—malakas, paulit-ulit, at hindi ko mapatahimik.“May sasabihin po kasi ako,” tugon ko, pilit pinapanatiling steady ang boses k
MitchMalakas ang pagkabog ng dibdib ko nang buksan ko ang pintuan, at agad na bumungad sa akin ang pamilyar na eksena sa sala—si Papa na nakaupo nang maayos habang may hawak na dyaryo, at si Mama na abala sa pag-aayos ng kung anu-anong gamit sa mesa. Katabi niya si Papa, gaya ng nakasanayan nila tu
MitchLumipas ang mga araw na naging maayos naman ang lahat kahit na itong si Lily ay nasa likod pa rin ng HQ. Pagkatapos ng naging pag-uusap namin ni Chandler ay sinikap kong balewalain na ang presensya ng babae dahil kita ko ang sincerity ng aking boyfriend.Sa tuwing gabi ay umaakyat ako sa unit
Chandler“Kumain ka ng kumain dyan,” sabi ni Mitch habang nilagyan ng sausage ang pinggan ko.“Kumakain naman ah,” tugon ko habang nakangisi.“Kanina ka pa nakatingin dyan. Tapos kung makangiti ka akala mo ay nakakaloko,” sabi pa niya.Umaga at kagaya ng unang beses na natulog siya sa kwarto ko ay a
ChancyTahimik pa rin ang conference room. Para kaming mga karakter sa isang sitcom na biglang naging drama.“Ay, grabe. Ang bigat bigla ng hangin,” biro ni Kuya Jerome habang inaalog ang collar niya. “Feeling ko kailangan natin ng background music na may violin at ulan.”“Shut up,” sabay-sabay nam
GiannaDahil sa dami ng pinamili namin, nauwi talaga sa for delivery ang lahat ng gamit. Pero mas pinili naming ipadeliver ito nang sabay-sabay sa iisang petsa para hindi na kami pabalik-balik at para isang ayusan na lang sa bahay. Mabuti na lang at pumayag ang lahat ng pinamilhan namin kaya naging
Noelle“Ughh…” ungol ko ng dahan dahan kong idilat ang aking mga mata. Nagtaka ako ng makita na wala si Chanden sa tabi ko. Tumihaya ako at tsaka nilibot ang tingin sa aking paligid ngunit biglang parang umikot ang lahat ng nakikita. Agad akong napapikit at kahit na ganon ay parang dama ko pa rin an
GiannaPilit kong kinakalimutan ang mga sumagi sa isip ko nitong nakalipas na tatlong araw. Pinipilit kong paniwalaan ang sarili ko na hindi si Drew ang nakita ko. Dahil kung siya nga, imposible... imposible na ganoon lang ang naging reaksyon niya.Noong nagtagpo ang aming mga mata, wala man lang pa







