Mag-log inAno ang dalang balita ni Kuya Lualhati? Abangan!! Pa-like. comment at gem votes po!! Maraming salamat!
MitchPanibago na namang araw, pero parang may bitbit pa rin akong pagod mula kahapon—hindi sa katawan, kundi sa isip. Katatapos lang naming mag-almusal at nagdesisyon na tumambay sa living area. Walang masyadong ganap, chill lang. Nakabukas ang TV, naghahanap ng mapapanood habang hinihintay ang scr
MitchHindi agad natapos doon ang usapan.Akala ko, pagkatapos ng mga sinabi nila ay babalik na sa normal ang lahat—kanya-kanyang kain, konting biruan, tapos usapang laro na ulit. Iyong tipong parang walang nangyari, parang wala kaming binuksang topic na medyo… personal. Pero kahit pilit nilang gina
Alam na nila. At ngayon… may nakita pa sila. Hindi ko napigilan ang mapayuko. “Hindi niyo naman alam ang buong story…” mahina kong sabi, halos bulong. “Alam namin,” sagot agad ni Ryan. “Kaya nga hindi kami nagko-conclude.” “Concern lang kami,” dagdag ni Cecilio. “Sa’yo.” Unti-unti akong napahi
Mitch Kinabukasan, paggising ko pa lang ay may kakaibang bigat na agad akong naramdaman. Hindi iyon dahil sa pagod mula sa laban kahapon o sa puyat, kundi dahil sa katahimikan ng phone ko. Dahan-dahan kong kinuha iyon mula sa bedside table at agad na tiningnan ang screen. Wala pa rin. Walang mes
Mitch Tahimik ang kwarto, pero hindi ang isip ko. Nakahiga ako sa kama, nakatitig sa kisame habang hawak pa rin ang phone ko, na para bang anumang oras ay iilaw iyon at lalabas ang pangalan niya. Ilang beses ko nang chineck ang screen kahit wala namang notification. Paulit-ulit, parang umaasa sa w
“Mitch, missing sila,” paalala ni Cecilio. Hindi pa man ako nakakareact, biglang may sumulpot mula sa gilid ng mapa. Isang mabilis na galaw, kasunod ang stun na hindi ko na naiwasan. Sunod-sunod na damage ang bumuhos. “Back! Back!” sigaw ni Ryan. Pero alam kong huli na. Sa harap ng screen ko, n
Estella “Kaninong sasakyan ang nasa garahe?” tanong agad ni Chansen pagpasok sa kwarto namin. Halos kakarating ko lang din, at papunta na sana sa bathroom para maligo. Sa labas pa kasi kami kumain nila June, Vivian, at Tristan para sa hapunan. “Sa akin.” Simple kong sagot habang nagpatuloy sa pagl
Chansen“Maupo ka,” sabi ni Mommy nang pumasok ako sa office ni Dad. Nakaupo silang dalawa sa executive sofa, parang may closed-door meeting na ako pala ang agenda. Kita ko sa mukha nila na kanina pa nila ako hinihintay.Medyo kabado pa rin ako, pero sinikap kong wag ipahalata. Come on, Chansen. Hin
Chansen“Anong problema mo? Bakit mo ako bigla na lang hinila? May pinag-uusapan pa kami ng mga kaibigan ko, for your information.” Napairap siya habang sinasabi iyon, halatang nairita.Pagkagaling sa Y Channel ay diretso ko siyang inuwi sa bahay. Ang sa pagkakaalam ko, kapag ganitong araw ay nasa b
EstellaSa office pa rin ako natulog kagabi. Kahit papaano, na-gets ko rin ang point ng mga kaibigan ko. Sabi nila, huwag ko raw agad isara ang pinto kay Chansen. And later on, napa-oo rin ako. May point naman sila… pero ang tanong: sincere ba talaga si Chansen? O baka laro lang ulit?Kinabukasan, h







