MasukChandlerHindi pa tuluyang nawawala ang bigat ng usapan namin, pero napansin ko agad ang pagbabago sa kilos ni Lily.Kanina, mabagal at halos mekanikal ang galaw niya habang inaayos ang mga gamit niya, parang wala siyang ibang iniisip kundi matapos ang ginagawa. Ngayon, mas maingat at hindi nagmamad
ChandlerMasarap ang naging gising ko dahil sa presensya ni Mitch na kinailangan na rin bumaba. Ayaw ko rin naman na pag-usapan siya ng buong HQ.May mga bagay akong dapat asikasuhin sa opisina pati na rin si Lily.Hindi ko ito ginagawa dahil may natitira pa sa pagitan namin. Matagal nang tapos ang
MitchNagising ako sa pakiramdam na parang may nakayakap sa akin nang sobrang higpit—hindi yung nakakainis na sikip, kundi yung klase ng yakap na parang ayaw kang pakawalan kahit saglit. Sa una, hindi ko agad naintindihan kung nasaan ako. Mabigat pa ang talukap ng mga mata ko, at ang katawan ko ay p
Mitch Ramdam ko pa rin ang init ng noo niya na nakadikit sa akin, ang steady niyang paghinga na parang sinasabayan ang akin, at yung paraan ng pagkakahawak niya sa akin—hindi nagmamadali, pero hindi rin bumibitaw. “Love…” mahina niyang ulit, parang tinitikman ang salitang iyon habang nakatitig sa
Mitch Magkalapit kami. Sobrang lapit na halos wala nang espasyo para sa kahit anong pagdududa. Ramdam ko ang init ng hininga niya na marahang tumatama sa balat ko, at sa bawat segundo na lumilipas, mas lalo kong nararamdaman kung gaano ako ka-aware sa presensya niya. Hindi siya gumagalaw, at gano
Mitch Hindi ko maipaliwanag kung kailan eksaktong nagbago ang atmosphere sa pagitan namin, pero malinaw kong naramdaman ang shift. Kanina, puno ng tensyon at inis ang hangin sa paligid namin, parang isang maling salita lang ang kailangan para tuluyan kaming sumabog. Ngayon, ibang klase na. Mas ta
Chancy“Kanina pa ako nakatayo dito, pero hindi mo man lang ako napansin.”Napalingon ako, at doon ko lang napansin si Kuya Chanden na nakasandig sa hamba ng pinto. Nakahalukipkip ang mga braso niya, at tila may mabigat na ekspresyon sa mukha. Tahimik siyang nakamasid, hindi galit, pero halatang may
"Hindi pa siya nagising?" tanong niya, halos pabulong.Umiling ako. "Hindi pa po."Hindi pa man ako natatapos magsalita, muling bumukas ang pinto. Pumasok ang doktor na unang lumabas sa operating room kanina, kasama ang isang nurse na may dalang chart at tablet."Good afternoon po, Mr. and Mrs. Lard
Yes. I’ve been with different women before.Wala akong maipagmamalaki na malinis na rekord pagdating sa relasyon. Kahit pa ilang ulit kaming pinangaralan noon ni Mommy, na sinabayan pa ng panunudsod ni Daddy ay hindi pa rin nagbago ang landas na pinili ko.Matigas ang ulo ko. Marunong lang akong mag
"‘Wag na… Tama na…" bulong ng isip ko, pero ang puso ko’y patuloy na lumuluha ng mga tanong na walang kasagutan.Hanggang sa bigla kong naramdaman ang pares ng mga kamay na dahan-dahang yumakap sa akin mula sa aking likod. Hindi sila mapilit, hindi rin sila nagmadali, parang nagpaalam muna ang init







