LOGIN“Malinis ang konsensya niya at ng pamilya ko. Walang magnanakaw sa amin,” dugtong ko habang pilit na pinapakalma ang paghinga ko.Naging tahimik sandali ang buong silid matapos kong magsalita. Ngunit hindi iyon ang uri ng katahimikang payapa. Mabigat iyon. Nakakabinging katahimikan na tila anumang m
MitchPagkatapos naming kumain ay ako na ang nagligpit ng mga pinagkainan. Kakatapon ko lang ng mga basura at pabalik na sana ako sa sofa nang biglang bumukas ang pintuan ng silid ni Papa.Dahil sa biglaang pagdating ng kung sino man ang nasa labas, sabay-sabay kaming napalingon sa direksyon ng pint
At sa dami ng pinagdaanan nila nitong mga nakaraang araw, pakiramdam ko ay iyon ang pinakamaliit na bagay na maibibigay namin ni Kuya bilang kapalit ng buong buhay na inialay nila para sa amin.***Masaya na ako sa naging pagsang-ayon ng aking mga magulang.Sa totoo lang, hindi ko inasahan na magigi
Mitch“Wag na kayong mag-abala ni Kuya sa paggastos,” sabi ni Papa habang nakasandal sa kama. Kahit halatang pagod pa rin siya mula sa mga nangyari nitong mga nakaraang araw ay pilit pa rin niyang ipinapakita na maayos na ang kanyang pakiramdam. “Kahit sa bahay naman ay makakapagpahinga ako.”Napang
At lalong hindi ang tsismis ng mga taong hindi naman alam ang buong katotohanan.Kung may paraan para maprotektahan sila habang inaayos namin ang lahat, baka iyon na muna ang tamang gawin.Mas maluwag na ang kalooban ko nang muling pumasok ako sa loob ng silid ni Papa. Kahit paano ay nabawasan ang b
MitchPaano na lang kung bigla kaming umuwi at sugurin kami ng mga kapitbahay dahil mas pinaniwalaan nila ang balita?Hindi ko maiwasang isipin iyon habang nakatitig sa screen ng cellphone ko. Alam ko namang hindi lahat ng tao ay ganoon, pero hindi rin lingid sa akin kung gaano kabilis kumalat ang u
Estella At dahil nga nagtapat na rin ang bruha, pinagbigyan na namin si June sa gusto niyang food trip. Sabi pa nga niya, “newly opened” daw na resto ito sa Pasig na nakita lang raw niya sa social media, may aesthetic lights at masarap ang seafood. Napapailing na lang kami ni Vivian. Pero friends
ChansenPagbaba ko ng motor, agad kong sinuyod ng tingin ang parking area. Medyo malakas pa ang ugong ng mga sasakyan sa tenga ko, pero mas malakas ang tibok ng dibdib ko nang makita ko ang kotse ni Estella. Nandito pa siya.Napangiti ako nang hindi sinasadya. Parang automatic, every time na nakikit
"Yeah.... Makulit itong si Tristan. Gusto niyang pag-aralan namin," segunda naman ni Apollo."I'm planning it, pero hindi pa naman ako sigurado kung kailan masisimulan dahil may mga kailangan pa akong unahin na gawin. But still," sabi ni Estella sabay tingin kay Tristan. "Thank you for considering."
Chansen Pansamantala kong inalis sa isip ko ang usapan namin sa dressing room, ayon na rin sa gusto ni Estella. Tama naman siya. Hindi ko kailangang hayaang sirain ng isang walang kwentang post ni Maui ang araw na ito. Lalo pa at special ang gabi na ‘to para sa kanya. Huminga ako nang malalim h







