LOGINHindi ko napigilang mapangiti.Hindi dahil natuwa ako.Kundi dahil iyon mismo ang inaasahan kong maririnig mula sa kanya.Business.Profit.Expansion.Alliance.Sa paningin niya, halos lahat ng bagay ay puwedeng i-compute gamit ang numero.Maging ang kasal.“Hindi ko gusto ang marriage for convenien
"Wala ka ba talagang balak na magpagamot?" diretsahan niyang tanong. Hindi niya itinago ang pagkainis sa boses niya.Bahagya akong ngumiti."I'm enjoying my rest here, Grandpa."Agad na tumaas ang isa niyang kilay."Enjoying?" ulit niya na tila ba hindi makapaniwala sa narinig. "Paano ang kumpanya?"
JaredPagkaalis nina Dr. Nazario at Dr. Riz, tuluyan nang naging seryoso ang usapan namin ng assistant kong si Jacob. Ang mga medical chart at laboratory results na kanina ay nasa kandungan ko pa ay napalitan ng mga financial reports, acquisition proposals, at quarterly performance ng iba't ibang ku
Anim na buwan.Anim na buwan na akong nakatira sa ospital na ito na para bang ginawa ko na itong five-star hotel. Pare-pareho ang nakikita ko araw-araw—puting kisame, puting dingding, amoy ng antiseptic, tunog ng medical equipment, at mga nurse na salitan sa pagpasok at paglabas ng private suite ko.
JaredSa tuwing wala si Dr. Nazario, si Dr. Riz ang naaatasang tumingin sa akin. Halos naging parte na iyon ng araw-araw kong routine sa ospital. Hindi ko man gustuhin, nasanay na rin akong siya ang nakikita sa tuwing bubukas ang p***o ng private suite ko.Isang linggo ng ganon, magmula ng mag-umpis
Riz“Oh my gosh!”Halos mapaigtad ako sa lakas ng boses ni Jeanette matapos kong ikuwento sa kanya ang naging pag-uusap namin nina Mommy at Daddy kagabi.“Seriously?!”Napapikit ako nang mariin at agad siyang inikutan ng mga mata. Dahil sa halos pasigaw niyang reaksyon, napatingin sa amin ang ilang
ChantonAng luwag ng ngiti ni Mommy nang makita kami ni Honey na papalapit. As in, yung tipong para siyang may nakitang long-lost child sa sobrang glow ng mukha niya. Si Dad naman, naka-simple smile lang pero halatang curious—at medyo nanunuri.Si Honey? Kanina pa sa sasakyan parang may kinukulit na
I wanted her to feel it—yung bigat ng pagpipilit ko.Because it matters.She matters.Tumango siya, huminga ng malalim, parang nag-iipon ng lakas ng loob. “Malalaman mo rin naman,” she said quietly. “Pero tama ka… you need to know.”Hindi ako nagsalita.Nanatili lang akong nakatingin sa kanya, eyes
Honey“Good morning, dear.”Nakangiti si Mrs. Lardizabal habang diretsong nakatingin sa akin. Bago pa ako makapag-react, niyakap na niya ako nang mahigpit at sinundan pa ng beso sa pisngi na akala mo ay matagal na niya akong kilala. Para akong napa-freeze sa kinatatayuan ko sa sobrang gulat.Pagling
ChantonNakahinga ako ng maluwag matapos ang lunch na yon with Mom and Dad na kasama din si Chandler. Alam ko na gusto lang nila akong kumustahin, at naipangako ko sa kanila na okay lang ako, walang stress, walang concern na hindi nila kaya.As for Honey, nasa kanyang silid siya, abala sa pag-aayos







