LOGINMitchLumipas ang mga araw na naging maayos naman ang lahat kahit na itong si Lily ay nasa likod pa rin ng HQ. Pagkatapos ng naging pag-uusap namin ni Chandler ay sinikap kong balewalain na ang presensya ng babae dahil kita ko ang sincerity ng aking boyfriend.Sa tuwing gabi ay umaakyat ako sa unit
Chandler“Kumain ka ng kumain dyan,” sabi ni Mitch habang nilagyan ng sausage ang pinggan ko.“Kumakain naman ah,” tugon ko habang nakangisi.“Kanina ka pa nakatingin dyan. Tapos kung makangiti ka akala mo ay nakakaloko,” sabi pa niya.Umaga at kagaya ng unang beses na natulog siya sa kwarto ko ay a
Chandler“You really—”Hindi ko na hinintay na matapos pa niya ang sasabihin niya.“Yes, I really love you,” putol ko agad, diretso, walang pag-aalinlangan. “Sa sobrang pagmamahal ko sa’yo, isasama kita sa wedding anniversary ng mga magulang ko at ipapakilala sa pamilya ko. As in, level-up ng relati
ChandlerNanatiling nakatingin sa akin si Mitch nang ilang segundo, para bang naghahanap siya ng tamang salitang puwedeng isagot, pero walang lumalabas. Hindi ko alam kung ano ang mas nangingibabaw sa ekspresyon niya—gulat, pagdududa, o yung takot na baka totoo ang naririnig niya.“Bakit ganyan ka m
Mitch Nakakahiya mang aminin, pero sa totoo lang, sa tuwing magkasama kami ni Chandler, hindi ko maiwasang mapunta ang isip ko sa kung anu-anong intimate na sitwasyon na pwede naming pagsaluhan. Hindi ko alam kung kailan nagsimula iyon, pero napansin ko na lang na sa bawat tingin niya at sa bawat
Mitch Isang malakas na tawa ang pinakawalan ni Chandler, at hindi iyon yung simpleng tawang pampalipas lang—kundi yung tipong halos hindi na niya mapigilan ang sarili niya. Habang tumatagal ang pagtawa niya, mas lalo kong naramdaman ang pag-akyat ng inis sa dibdib ko. Hindi ko alam kung ano ang ma
Nahiya ako lalo. Parang gusto kong mawala sa kinatatayuan ko. Pero sa loob-loob ko, nakaka-kilig din pakinggan ‘yung tono niya na puno ng pride.“Hi,” bati ko na lang din kahit halata sa boses ko ‘yung pagka-ilang. Si Sheree ay kilala ko na bilang asawa ni Yohan.“Wifey, kilala mo na si Ate Sheree,”
Ngumiti si Chansen, ‘yung tipong parang natutuwa sa pagiging grounded ko. “At ‘yan ang isa sa gusto ko sa’yo.” Napatingin ako sa kanya, agad na nag-iwas ng tingin. Ayun na naman siya. ‘Yung mga salitang ayaw mong paniwalaan, pero maramdaman mo lang, guguho na lahat ng pader mo. "Pero naniniwala ako
Estella“So, ang lunch with friends na sinasabi mo kanina… ay dahil pupuntahan mo pala ako dito?” tanong ni Chansen habang nagsisimula na kaming kumain.Sinubuan niya ako ng isang kutsarang may sauce pa sa dulo kaya tango lang ang naisagot ko. “Mmm,” sabi ko sabay thumbs up.“Masarap?” tanong pa niy
Estella At dahil nga nagtapat na rin ang bruha, pinagbigyan na namin si June sa gusto niyang food trip. Sabi pa nga niya, “newly opened” daw na resto ito sa Pasig na nakita lang raw niya sa social media, may aesthetic lights at masarap ang seafood. Napapailing na lang kami ni Vivian. Pero friends







