Mag-log in“Kamusta ka?”Bahagyang kumunot ang noo ko sa tanong niya.Hindi ko alam kung bakit, pero parang may kakaibang bigat sa simpleng paraan ng pagkakasabi niya no’n. Hindi siya tunog casual. Parang may gusto talaga siyang i-confirm.“Okay naman po,” alanganin kong sagot habang nilalaro ang dulo ng kumot
MitchIlang araw na rin ang lumipas matapos ang nangyari sa club ni MC at ang akala ko noong una ay tuluyan nang natapos ang lahat.Unti-unti ko nang kinukumbinsi ang sarili ko na okay na ako.Na wala nang dapat isipin.Hindi na rin naman nakita ang mga taong nanggulo sa akin no’ng gabing iyon at mu
ChandlerDahil nakainom ako, hindi pumayag si Mitch na ako ang mag-drive pauwi.Kahit tahimik siya simula nang lumabas kami ng club at halatang drained pa rin sa nangyari, nanatiling matigas ang ulo niya pagdating sa bagay na iyon. Kaya kahit na buksan ko na ang sasakyan ay hindi parin siya sumakay.
Hindi siya sanay lalo na at ang bahay nila sa Pateros ay literal na katapat lang ng police station.Kaya sigurado akong natatakot siya ngayon.Mabilis akong lumapit sa kanya at agad kong hinawakan ang magkabilang braso niya nang marahan.“Love,” mahina kong tawag habang hinaharap siya sa akin.Bahag
ChandlerHindi ko na maalala kung sino ang unang sumugod.Ang malinaw na lang sa isip ko ay ang mabilis na pagkulo ng dugo ko nang makita kong may gumalaw papunta sa direksyon ko. Kasunod no’n ay ang matinding pagtilapon ng kamao ko diretso sa mukha ng lalaking nasa harapan ko.Umalingawngaw ang mal
“Hindi namin siya pinagkaisahan—”“Bullshit.”Putol ko agad sa lalaking nagsalita.Kitang-kita ko kung paano sila nagkatinginan.At halatang umaasang hindi ako gagawa ng eksena.Wrong move.“Do you even know who you’re talking to?” malamig kong tanong.“Love…” mahinang tawag ni Mitch habang bahagyan
HoneyNatapos mag-usap sina Mr. Lardizabal at si Thadeus. Alam ko na kailangan na nilang pagplanuhan ang susunod na hakbang at ayaw ko ng makisali pa doon.“Sa kwarto na lang muna ako,” mahina kong sabi bago ako tumayo. Parang wala nang lakas ang boses ko para makipagtalo o magpaliwanag pa. Kailanga
ChandlerTahimik ang buong seventh floor.Mula sa glass wall ng silid ko, tanaw ko ang lungsod—mga ilaw na parang mga bituin na bumaba sa lupa. Ngayon lang ako nakadama ng ganito. Na parang hindi mapalagay ng wala namang dahilan.Naalala ko ang livestream ng team kanina. Parang naririnig ko pa rin s
HoneyMatapos ang yakap, walang agad na nagsalita sa amin. Parang pare-pareho kaming naghahanap ng tamang salita o baka wala talagang tamang salita para sa ganitong sitwasyon.Si Dad ang unang umupo ulit. Kami ni Isaiah at Ezra ay nanatiling nakatayo sandali, hanggang sa ako na mismo ang naupo sa so
MitchBest of three.Game one, panalo kami.Game two, bumawi ang Toplist at pinatikim kami ng early snowball na halos hindi na namin nahabol.Game three—Doon nagdesisyon ang lahat.Pagpasok ng deciding game, iba na ang energy sa arena. Hindi na lang curiosity ang nararamdaman ko mula sa crowd. May







