Mag-log inChandlerHindi pa tuluyang nawawala ang bigat ng usapan namin, pero napansin ko agad ang pagbabago sa kilos ni Lily.Kanina, mabagal at halos mekanikal ang galaw niya habang inaayos ang mga gamit niya, parang wala siyang ibang iniisip kundi matapos ang ginagawa. Ngayon, mas maingat at hindi nagmamad
ChandlerMasarap ang naging gising ko dahil sa presensya ni Mitch na kinailangan na rin bumaba. Ayaw ko rin naman na pag-usapan siya ng buong HQ.May mga bagay akong dapat asikasuhin sa opisina pati na rin si Lily.Hindi ko ito ginagawa dahil may natitira pa sa pagitan namin. Matagal nang tapos ang
MitchNagising ako sa pakiramdam na parang may nakayakap sa akin nang sobrang higpit—hindi yung nakakainis na sikip, kundi yung klase ng yakap na parang ayaw kang pakawalan kahit saglit. Sa una, hindi ko agad naintindihan kung nasaan ako. Mabigat pa ang talukap ng mga mata ko, at ang katawan ko ay p
Mitch Ramdam ko pa rin ang init ng noo niya na nakadikit sa akin, ang steady niyang paghinga na parang sinasabayan ang akin, at yung paraan ng pagkakahawak niya sa akin—hindi nagmamadali, pero hindi rin bumibitaw. “Love…” mahina niyang ulit, parang tinitikman ang salitang iyon habang nakatitig sa
Mitch Magkalapit kami. Sobrang lapit na halos wala nang espasyo para sa kahit anong pagdududa. Ramdam ko ang init ng hininga niya na marahang tumatama sa balat ko, at sa bawat segundo na lumilipas, mas lalo kong nararamdaman kung gaano ako ka-aware sa presensya niya. Hindi siya gumagalaw, at gano
Mitch Hindi ko maipaliwanag kung kailan eksaktong nagbago ang atmosphere sa pagitan namin, pero malinaw kong naramdaman ang shift. Kanina, puno ng tensyon at inis ang hangin sa paligid namin, parang isang maling salita lang ang kailangan para tuluyan kaming sumabog. Ngayon, ibang klase na. Mas ta
Chanton Nanatiling magkahinang ang aming mga mata. Walang nagsasalita, walang gumagalaw pero ramdam ko kung gaano kabigat ang hanging namamagitan sa amin. Pigil na pigil ako. Parang anumang maling galaw ay pwedeng sumira sa sandaling ito. Saglit kong ibinaling ang tingin ko, pilit hinahanap ang ka
“I’m here to work, what else?” sagot niya na parang sobrang normal lang ng presence niya sa mismong unit ko. “What are you waiting for?” dagdag pa niya, saka ako nagulat nang bigla niya akong hinila papasok at isinara ang pinto sa likod namin nang may marahang tunog ng pagkaka-lock. Tumama ang mukh
ChantonAng reason kung bakit ko nilagyan ng camera ang loob ng bahay ni Honey ay simple lang, yun ay para mabantayan ko lahat ng kilos ng kahit na sinong bumibisita sa kanya. Para at least, aware ako sa nangyayari kapag nasa loob lang siya ng bahay niya. Pero every time na dumadalaw si Jacob, paran
Honey “Bakit hindi muna tayo mag-snack? Tamang-tama, nandito rin si Chancy,” sabi ng Kuya Chanden ni Chanton habang relaxed na nakaupo sa executive sofa kung saan kami magkakaharap na. Ang effortless niya magsalita, ‘yung tipong sanay na sanay sa mayaman vibes. Ay Kuya na rin pala ang tawag ko sa k







