Mag-log inHmm... sana nga ay tama ka, Chancy.
ChandlerHindi agad sumagot si Mitch. Nakatayo lang siya sa harap ko, tuwid ang tindig, pero ramdam ko ang bigat ng emosyon na pilit niyang kinokontrol. Ang mga mata niya—hindi na lang galit—may halong sakit, pagkalito, at kung ano pang hindi niya masabi.“Ano ang gusto mong sabihin ko?” tanong niya
Chandler“No text, no calls… pero kasama si Lily?” sabi niya, nakataas ang isang kilay, matalim ang tingin na parang kayang tumagos sa’kin.Kung ibang sitwasyon lang… baka natawa pa ako.Ang liit niya, pero kung makatingin at magsalita ay parang siya pa ang mas malakas sa amin. Parang kapag nauwi sa
ChandlerTahimik ang biyahe namin ni Lily. Siya nasa backseat, ako nasa harap at nagdadrive, parehong walang imik habang umaandar ang sasakyan sa kalsadang halos walang kasabay. Tanging ingay lang ng makina at mahihinang busina sa malayo ang maririnig—pero kahit gano’n, ramdam ko na may gustong sabi
ChandlerNapatingin kami pareho ni Lily sa pintuan nang bigla itong bumukas, at sabay na pumasok sina Kuya Lualhati at Chanton.“Ano na’ng nangyari?” tanong ko agad, hindi na nagpaka-formal.“Well, alert na ang buong kapulisan,” panimula ni Kuya Lualhati habang naglalakad papasok. “Mabigat ang kason
Chandler“Chandler, sobrang thank you dahil tinulungan mo ako.”Halata sa mukha ni Lily ang pasasalamat. Hindi lang sa paraan ng pagngiti niya, kundi sa lalim ng tingin niya na parang gusto niyang siguraduhin na naiintindihan ko kung gaano kalaki ang naitulong namin sa kanya. May konting pagod din d
MitchTahimik akong nakaupo sa sofa, pinipilit ang sarili kong mag-focus sa palabas na tumatakbo sa TV. Pero hindi ko talaga mapigilan ang mga mata ko sa paligid—kay Ryan, kay Mico, kay James, at kay Cecilio. Parang bawat galaw nila, bawat maliit na expression, may sariling kwento. Yung tipong alam
EstellaIsang linggo na ang lumipas mula nang huli kaming mag-usap ni Nash. Mas magaan na ang pakiramdam ko dahil nasagot na ang tanong na matagal ng nasa isipan ko. Hindi ako naging masaya sa naging dahilan niya dahil siya lang ang nagdesisyon ng dapat sana ay ako. Pero tuloy pa rin ang takbo ng bu
ChansenTatlong magkasunod na katok ang pumunit sa tahimik na atmosphere ng opisina ko. Mabilis akong nag-angat ng tingin mula sa laptop screen at halos mapahinto sa paghinga nang bumukas ang pinto. Una kong nakita si Sophie, ang bago kong assistant, at kasunod niya… si Maui, na may bitbit na ngitin
EstellaAng “sa dati” na tinutukoy ko ay ang once-a-month date namin noon ni Nash. Bawal ang relasyon namin at kung mahuli kami, siguradong katapusan ko sa eskuwela at ng reputasyon niya bilang guro. Pero pareho naming hindi kayang iwasan ang isa’t isa. Kaya kahit delikado, kahit mali, pilit pa rin
ChansenPangalawang linggo na ng pagtatangka kong ibalik ang tiwala sa akin ni Estella. Araw-araw, para akong gago na umaasang mabibigyan niya ng kahit konting pansin lahat ng ginagawa ko. Sa mga nakalipas na araw, sinisikap kong makapunta sa opisina niya tuwing lunch break kahit alam kong malayo an







