MasukHmm... sana nga ay tama ka, Chancy.
ChandlerHindi agad sumagot si Mitch. Nakatayo lang siya sa harap ko, tuwid ang tindig, pero ramdam ko ang bigat ng emosyon na pilit niyang kinokontrol. Ang mga mata niya—hindi na lang galit—may halong sakit, pagkalito, at kung ano pang hindi niya masabi.“Ano ang gusto mong sabihin ko?” tanong niya
Chandler“No text, no calls… pero kasama si Lily?” sabi niya, nakataas ang isang kilay, matalim ang tingin na parang kayang tumagos sa’kin.Kung ibang sitwasyon lang… baka natawa pa ako.Ang liit niya, pero kung makatingin at magsalita ay parang siya pa ang mas malakas sa amin. Parang kapag nauwi sa
ChandlerTahimik ang biyahe namin ni Lily. Siya nasa backseat, ako nasa harap at nagdadrive, parehong walang imik habang umaandar ang sasakyan sa kalsadang halos walang kasabay. Tanging ingay lang ng makina at mahihinang busina sa malayo ang maririnig—pero kahit gano’n, ramdam ko na may gustong sabi
ChandlerNapatingin kami pareho ni Lily sa pintuan nang bigla itong bumukas, at sabay na pumasok sina Kuya Lualhati at Chanton.“Ano na’ng nangyari?” tanong ko agad, hindi na nagpaka-formal.“Well, alert na ang buong kapulisan,” panimula ni Kuya Lualhati habang naglalakad papasok. “Mabigat ang kason
Chandler“Chandler, sobrang thank you dahil tinulungan mo ako.”Halata sa mukha ni Lily ang pasasalamat. Hindi lang sa paraan ng pagngiti niya, kundi sa lalim ng tingin niya na parang gusto niyang siguraduhin na naiintindihan ko kung gaano kalaki ang naitulong namin sa kanya. May konting pagod din d
MitchTahimik akong nakaupo sa sofa, pinipilit ang sarili kong mag-focus sa palabas na tumatakbo sa TV. Pero hindi ko talaga mapigilan ang mga mata ko sa paligid—kay Ryan, kay Mico, kay James, at kay Cecilio. Parang bawat galaw nila, bawat maliit na expression, may sariling kwento. Yung tipong alam
Estella Dumating si Ate Cha na parang whirlwind of energy. Palaging nakangiti, at may dalang mabangong amoy ng floral perfume na agad naghalo sa paligid. Masaya niya akong binati, sabay yakap. “Akala ko hindi mo ako pupuntahan, ha,” sabi niya, medyo may halong biro pero ramdam ko ang sinseridad. “
“Oh, may food ka na pala.” Nanlamig ako sa boses na ‘yon. Hindi ko na kailangang lingunin para malaman kung sino ang nagsalita.Dahan-dahan kong binaling ang tingin ko, at ayun siya, Estella.Nakatayo sa may pintuan, hawak pa ang cellphone niya, habang ‘yung mga mata niya… diretso lang sa amin ni So
Ngumiti rin ako pero ramdam kong kumakabog pa rin ang dibdib ko. Kahit na may halong biro, totoo ang sinabi ni Doc, isang maling galaw lang, pwedeng mawala ulit ang lahat. At sa sandaling ‘yon, habang pinagmamasdan ko si Estella, napagtanto ko kung gaano siya kalakas... at kung gaano ako kaswerte.
Estella Iba talaga ‘yung saya kapag marami kayo. Habang pinagmamasdan ko sina Mommy, pati na sina Ate Cha at mga bilas ko, napapangiti na lang ako. Isama pa ang makukulit na pamangkin ni Chansen na parang walang kapaguran sa kakalaro, parang biglang gumaan ang buong paligid. Ang ingay nila, pero ‘y







