LOGIN“Mitch, missing sila,” paalala ni Cecilio. Hindi pa man ako nakakareact, biglang may sumulpot mula sa gilid ng mapa. Isang mabilis na galaw, kasunod ang stun na hindi ko na naiwasan. Sunod-sunod na damage ang bumuhos. “Back! Back!” sigaw ni Ryan. Pero alam kong huli na. Sa harap ng screen ko, n
Mitch Sa sandaling bumagsak ang huling depensa ng Toplist at tuluyang nag-flash sa screen ang salitang Honorable, saka ko lang naramdaman ang bigat ng hiningang matagal ko palang pinipigilan. Hindi ako agad gumalaw. Nakatitig lang ako sa monitor, pinapanood ang aftermath ng laban—ang mga hero na
MitchSa sandaling nag-fade ang loading screen at tuluyang bumungad sa akin ang mapa, parang kusa ring nagbago ang lahat sa paligid ko. Ang ingay ng audience na kanina’y ramdam na ramdam ko ay tila lumayo, naging mahinang ugong na lang sa likod ng isip ko. Ang tanging malinaw na natira ay ang boses
MitchParang isang iglap lang ang pagitan ng saya at responsibilidad.Ilang araw lang ang nakaraan, ang iniisip ko lang ay kung paano ko pipigilan ang sarili kong mapatitig kay Chandler habang nasa pool siya. Kung paano ko itatago ang bawat ngiti at kilig sa tuwing magtatagpo ang mga mata namin. Per
MitchTuloy-tuloy lang ang saya sa resort, parang walang gustong matapos ang araw.Pagkatapos ng kwentuhan at inuman kagabi, akala ko medyo hihina na ang energy ng lahat kinabukasan. Pero mali ako.Mas lalo pa ngang naging makulit ang buong team.May pa-games pa sila Ryan sa umaga—kung anu-anong kal
ChandlerPagbalik namin sa sala, agad kaming sinalubong ng ingay at walang tigil na tawanan ng buong team. Para bang walang nagbago—parang wala kaming iniwang sandali sa labas ni Mitch na kami lang ang nakakaalam. Pero sa loob ko, ramdam ko pa rin ang init ng kamay niya at ang marahang halik na halo
ArniePaggising ko kinabukasan ay nag-good morning lang ako kay Channing at nagsabi na need kong maaga sa school. Ayaw kong magpakita kila Tita kaya naman hindi na ako sumabay ng breakfast sa kanila. Hindi naman ako mamatay kung hindi ako kakain ng isang araw.Sa school ay naroon na rin si Nikita at
NinaSa hacienda kami umuwi kinabukasan. Normal delivery, wala naman kasing naging komplikasyon at higit sa lahat ay healthy kami pareho ni Kapatid. Ayaw pa sana ni Chase dahil sa pag-aalala niya. Bakit daw ganon kabilis, hindi na raw ba ako kailangang i-monitor. Tumawag pa siya sa biyenan kong baba
Mukhang na-gets naman niya iyon dahil tinanguan lang niya ako. Tuluyan na rin siyang pumasok sa loob at naupo sa aking kama habang ako naman ay isinara ko ang pintuan.“About sa sinabi mo sa akin noong nakaraang nagpunta ka dito, totoo ba na sa Las Vegas ka pinag-aaral ng mga Lardizabal?”Tumango ak
Arnie“Excuse me,” sabi ni Channing sabay tayo at alis makalipas ang ilang saglit.“Channing!” tawag pa dito ni Ate Cha ngunit pinigilan na siya ni Mommy Sarina.“It’s okay, Chastity. Sa tingin ko ay may naisip lang siya.”“But mom–”“It’s fine, dear. Malaki na ang kapatid mo and I think he already







