LOGINMitch“Basta palagi kang mag-iingat,” mahina kong sabi habang nakasandal pa rin sa kanya.Hindi ko gusto na mapahamak siya dahil lang sa kagustuhan niyang makabawi sa mga taong ‘yon through their families.“Yun nga palang tungkol kay Lily,” dagdag ko habang bahagyang tumingala sa kanya. “Ano na ang
Unti-unti na ring nag-alisan ang mga ito.Nauna sina James at Mico habang nagtatalo pa tungkol sa magiging bagong meta heroes sa next patch. Sumunod naman si Ryan na may dalang softdrinks habang si Cecilio ay walang tigil pa rin sa pagreklamo tungkol sa “single life” niya.“Boss, pa-bless naman diya
MitchNaupo si Chandler sa upuang agad na binakante ni Cecilio para magkatabi kami.“Boss, dito ka na,” sabi pa nito habang exaggerated na hinihila paatras ang sariling silya na parang waiter sa mamahaling restaurant.“Grabe serbisyo,” natatawang sabi ni James. “Kapag talaga paboritong amo…”“Natura
Hindi ko alam kung bakit pero habang tumatagal na walang paramdam siya, mas lalo akong nagiging restless.Napailing ako bago mabilis na tumayo.“Coming po!” sagot ko habang naglalakad papunta sa pinto dala pa rin ang cellphone ko.Pagkabukas ko no’n ay agad akong sinalubong ng nakangiting mukha ni A
Mitch“Ate Cha, wala po kayong dapat alalahanin dahil ligtas po ako dito sa HQ,” mahinahon kong sabi habang mas inaayos ko ang pagkakasandal ko sa headboard ng kama.“Sigurado ka?” tanong niya ulit at halatang hindi pa rin nawawala ang pag-aalala sa tono niya.Napangiti ako nang bahagya.Nakakapanib
“Kamusta ka?”Bahagyang kumunot ang noo ko sa tanong niya.Hindi ko alam kung bakit, pero parang may kakaibang bigat sa simpleng paraan ng pagkakasabi niya no’n. Hindi siya tunog casual. Parang may gusto talaga siyang i-confirm.“Okay naman po,” alanganin kong sagot habang nilalaro ang dulo ng kumot
May lungkot na dumaan sa dibdib ko sandali; hindi ko mapigilan ang alaala ng mga taong sinayang ko noon, mga taong pinagsisisihan ko dahil sa sarili kong kapal ng mukha at tigas ng ulo na sinamahan ng pagkalito. Dapat siguro ay matagal na akong ganito, puno ng katahimikan at kasiyahan. Dapat noon pa
Estella“Sinasabi mo ba na sinisiraan ka namin?” tanong ni Mama na nakahawak pa sa dibdib niya habang nanlalaki ang mga mata. 'Yung tipong akala mo ay hindi makapaniwala kahit ramdam mo na nag-a-acting lang siya para sa audience.“Ayan na nga ang sinasabi ko, talagang walang utang na loob ang batang
Chansen“Estella…” mahina kong tawag habang mas hinigpitan ko ang hawak sa braso niya. Ramdam ko ang init ng balat niya sa palad ko, at doon ako tuluyang nalugmok sa tensyon.Gusto kong yakapin siya. Gusto kong halikan siya hanggang mawalan ng saysay ang lahat ng biro at asaran. Pero at the back of
Napailing ako, sabay mahinang tawa. “Ayun na naman. Wala pa nga tayo sa venue, selos na agad ang iniisip.”“Hindi ako nagseselos,” mabilis niyang depensa, pero obvious sa tono niya. “Ayoko lang kasi na makipag-usap ka kay Tristan nang matagal. Lalo na at nasa tabi mo siya buong gabi. Wifey, hindi ak







