LOGINHindi ko alam kung bakit pero habang tumatagal na walang paramdam siya, mas lalo akong nagiging restless.Napailing ako bago mabilis na tumayo.“Coming po!” sagot ko habang naglalakad papunta sa pinto dala pa rin ang cellphone ko.Pagkabukas ko no’n ay agad akong sinalubong ng nakangiting mukha ni A
Mitch“Ate Cha, wala po kayong dapat alalahanin dahil ligtas po ako dito sa HQ,” mahinahon kong sabi habang mas inaayos ko ang pagkakasandal ko sa headboard ng kama.“Sigurado ka?” tanong niya ulit at halatang hindi pa rin nawawala ang pag-aalala sa tono niya.Napangiti ako nang bahagya.Nakakapanib
“Kamusta ka?”Bahagyang kumunot ang noo ko sa tanong niya.Hindi ko alam kung bakit, pero parang may kakaibang bigat sa simpleng paraan ng pagkakasabi niya no’n. Hindi siya tunog casual. Parang may gusto talaga siyang i-confirm.“Okay naman po,” alanganin kong sagot habang nilalaro ang dulo ng kumot
MitchIlang araw na rin ang lumipas matapos ang nangyari sa club ni MC at ang akala ko noong una ay tuluyan nang natapos ang lahat.Unti-unti ko nang kinukumbinsi ang sarili ko na okay na ako.Na wala nang dapat isipin.Hindi na rin naman nakita ang mga taong nanggulo sa akin no’ng gabing iyon at mu
ChandlerDahil nakainom ako, hindi pumayag si Mitch na ako ang mag-drive pauwi.Kahit tahimik siya simula nang lumabas kami ng club at halatang drained pa rin sa nangyari, nanatiling matigas ang ulo niya pagdating sa bagay na iyon. Kaya kahit na buksan ko na ang sasakyan ay hindi parin siya sumakay.
Hindi siya sanay lalo na at ang bahay nila sa Pateros ay literal na katapat lang ng police station.Kaya sigurado akong natatakot siya ngayon.Mabilis akong lumapit sa kanya at agad kong hinawakan ang magkabilang braso niya nang marahan.“Love,” mahina kong tawag habang hinaharap siya sa akin.Bahag
EstellaUmalis ang babae, walang lingon, walang kahit anong salita. Para bang inubos niya ang huling piraso ng lakas ni Chansen. Hindi na niya nagawang habulin, nakatulala lang sa kawalan, parang sinakal ng bigat sa dibdib.Hindi ko alam kung dapat ba akong maawa sa kanya. Kita ko kasi sa mga mata n
“Yes po, Ma’am,” maayos pero medyo naiilang na tugon ng sales agent. “Cash po ang binili ni Ma’am Estella.” Nakita kong nanlaki ang mga mata ng magulang ko habang si Nayomi ay halos hindi makapaniwala. Halos maputla ang mukha niya, at mahigpit ang kapit sa braso ng agent na para bang mahuhulog siya
ChansenNapapikit ako ng madiin bago dahan-dahang huminga nang malalim. Ramdam ko ang bigat sa dibdib ko, parang sasabog kung hindi ko ilalabas. Siguro nga, panahon na. Kailangan ko na ring sabihin sa kanila, kahit pa alam kong pwedeng mabago ang lahat kapag nalaman nila. Gusto ko rin naman ng taong
Estella“Estella!”Napahawak ako sa dibdib ko, ramdam ko pa ang biglang pagtalon ng puso ko sa gulat. Bigla rin akong tumayo mula sa pagkakaupo. “Ano ba ‘yan! Halos atakihin ako sa puso! Anong nangyari? May problema ba?”Titig na titig sa akin sina June at Vivian, parang mga nanay na nakahuli ng ana







