LOGINMalaman kaya nila ang tungkol sa pagpapakasal ni Noelle?
“Hindi ako maliligo ng isang taon,” tugon naman ng lalaki dahilan upang magtawanan ang lahat ng nakarinig.Mukha naman siyang harmless kaya hinayaan ko na lang.Ang tanong lang, pipirmahan ba talaga ni Mitch iyon?Sa t-shirt mo na lang. Baka magreklamo ang mama mo kapag naamoy ka niya at masisi pa a
Bahagya siyang natawa, pero agad din siyang umiling.“Hindi na lang,” sabi niya. “Matanda na sila ni Mama, at baka mainip lang din siya. Hindi naman niya hilig yung ginagawa ko.”Saglit siyang tumahimik bago muling nagsalita, mas mahina na ang boses.“Masaya na silang nakikita ako sa TV.”May kakaib
ChandlerSobrang proud ako sa kanya—at hindi ko na kailangang i-sugarcoat pa ‘yon sa sarili ko.Hindi ko inaasahan ang ganda ng performance ni Mitch, kahit pa alam kong magaling siya. Iba pa rin kapag nakita mo na mismo kung paano niya dominahin ang laro, kung paano siya gumalaw na parang walang dud
“Set the date,” sabi ko. Kumunot ang noo niya na tila naguguluhan. “Para sa meeting namin ng parents mo.”Napangiti siya.“Ready ka na?”Tumingin ako sa kanya nang diretso.“Ready ako lagi.”At sa pagkakataong iyon, alam kong totoo iyon.Pagkaalis niya, nanatili akong nakatayo sandali sa gitna ng sa
ChandlerLinggo ng umaga, at hindi ko na kinailangan pang mag-set ng alarm para magising nang maaga.Kusang bumukas ang mga mata ko, parang may sariling alarm ang katawan ko o baka naman isip ko lang ang hindi na mapakali. Pagmulat ko pa lang, isang pangalan agad ang sumagi sa isip ko.Si Mitch.Ila
At sa simpleng palitan ng mga salitang iyon, pakiramdam ko ay gumaan ang lahat.Hindi ko man alam kung ano ang eksaktong nangyari sa dinner nila, pero base sa tono niya, wala namang mali. Wala akong naramdamang bigat mula sa kanya, sapat na iyon para sa ngayon.Mas magaan ang pakiramdam ko habang na
ChantonI was so damn worried kanina. As in sobra. Late na yung dinner ni Honey, tapos pag-uwi ko sa bahay, biglang wala siya. The moment I saw the empty living room, para akong sinampal ng kaba. Ramdam ko agad yung heaviness sa dibdib ko.“Where the hell is she?” bulong ko sa sarili ko habang paiko
Honey“Tita Honey…”Napatingin ako sa maliit na boses na tumawag sa akin. Si Jade—four years old, naka-cross leg sa kama habang yakap ang paborito niyang stuffed toy. Katabi niya si Amber, three years old, tahimik lang pero alertong-alerto, parang ayaw magpahuli sa kahit anong chismis. Ang dalawang
Chanton“I am not. Nagtatanong lang…” she said, at grabe, ang inosente talaga ng itsura niya. Yung tipong kapag hindi mo siya kilala, iisipin mong harmless at clueless siya—pero ako? Please. I’ve spent enough time with her to know better. This woman is a tease. My tease.Bahagya kong hinigpitan ang
ChantonAaminin ko—nagseselos ako. As in, legit na selos.Pero at the same time, naiintindihan ko rin si Honey. Hindi siya makakatanggi lalo na at wala pa namang nakakaalam na kami na. Hindi pa official sa public, kumbaga. Kailangan kong mag-isip nang matino kung paano mas mapapadali ang pagkapansin







