LOGIN“Kamusta ka?”Bahagyang kumunot ang noo ko sa tanong niya.Hindi ko alam kung bakit, pero parang may kakaibang bigat sa simpleng paraan ng pagkakasabi niya no’n. Hindi siya tunog casual. Parang may gusto talaga siyang i-confirm.“Okay naman po,” alanganin kong sagot habang nilalaro ang dulo ng kumot
MitchIlang araw na rin ang lumipas matapos ang nangyari sa club ni MC at ang akala ko noong una ay tuluyan nang natapos ang lahat.Unti-unti ko nang kinukumbinsi ang sarili ko na okay na ako.Na wala nang dapat isipin.Hindi na rin naman nakita ang mga taong nanggulo sa akin no’ng gabing iyon at mu
ChandlerDahil nakainom ako, hindi pumayag si Mitch na ako ang mag-drive pauwi.Kahit tahimik siya simula nang lumabas kami ng club at halatang drained pa rin sa nangyari, nanatiling matigas ang ulo niya pagdating sa bagay na iyon. Kaya kahit na buksan ko na ang sasakyan ay hindi parin siya sumakay.
Hindi siya sanay lalo na at ang bahay nila sa Pateros ay literal na katapat lang ng police station.Kaya sigurado akong natatakot siya ngayon.Mabilis akong lumapit sa kanya at agad kong hinawakan ang magkabilang braso niya nang marahan.“Love,” mahina kong tawag habang hinaharap siya sa akin.Bahag
ChandlerHindi ko na maalala kung sino ang unang sumugod.Ang malinaw na lang sa isip ko ay ang mabilis na pagkulo ng dugo ko nang makita kong may gumalaw papunta sa direksyon ko. Kasunod no’n ay ang matinding pagtilapon ng kamao ko diretso sa mukha ng lalaking nasa harapan ko.Umalingawngaw ang mal
“Hindi namin siya pinagkaisahan—”“Bullshit.”Putol ko agad sa lalaking nagsalita.Kitang-kita ko kung paano sila nagkatinginan.At halatang umaasang hindi ako gagawa ng eksena.Wrong move.“Do you even know who you’re talking to?” malamig kong tanong.“Love…” mahinang tawag ni Mitch habang bahagyan
Chancy“Hindi mo man lang dinala si Gianna sa boutique ko nung isang araw.” Tiningnan ko si Ate Cha na nakakunot ang noo at may halatang tampo sa mga mata. Naka-cross arms siya at parang hinahamon ako ng tingin.“Eh wala ka naman doon, ‘di ba?” sagot ko habang pinipilit na hindi matawa sa expressio
Gianna“Anak, kamusta naman ang farm project mo?” tanong ni Mama habang inaabot sa akin ang baso ng malamig na calamansi juice. Bumisita ako sa kanya ngayon dahil ilang linggo na naman ang lumipas mula nang huli ko siyang makita. Ayaw kong maramdaman niyang napapabayaan ko siya, lalo na at unti-unti
"Okay lang," sagot ko, pilit na ngumiti. "Basta ang mahalaga sa akin, nakita ko siyang gising at ligtas." Sinikap kong gawing magaan ang boses ko kahit ramdam kong nanlalambot na ang katawan ko sa pagod. Ayokong bigyan sila ng dagdag na inaalala."Medyo energized pa naman ako, kumain na rin ako kani
Chancy“Hey, are you alright?” tanong ni Gianna habang kumakain kami ng almusal. Bahagyang nakakunot ang noo niya at tila sinusuri ang bawat galaw ko. Mataman siyang nakatitig sa akin, para bang sinusubukang basahin ang iniisip ko.Ngumiti ako, pilit man, bago ako tumango. “Wala naman,” sagot ko, pe







